دغدغه ساخت یک رمانس عاشقانه + عکس

سینمای ما: نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «پل چوبی» با حضور مهدی کرم پور (کارگردان)، علی سرتیپی (تهیه کننده)، خسرو نقیبی (فیلمنامه نویس)، بهرام رادان و مهناز افشار (بازیگران) با اجرای محمود گبرلو برگزار شد.
در این نشست به دلیل کمبود وقت منتقد سینمایی حضور نداشت.

مهدی کرم پور در ابتدای نشست به روند نگارش فیلمنامه اشاره کرد و گفت: یک سال و نیم پیش با خسرو نقیبی شروع به نگارش فیلمنامه کردیم، البته ایده اولیه از سال 85 شکل گرفت. ما سه بار فیلمنامه را نوشتیم و سه فیلمنامه کامل نوشته شد اما دوست نداشتیم آنها را بسازیم تا در نهایت به «پل چوبی» رسیدیم و آن را ساختیم.

علی سرتیپی تهیه کننده در ادامه نشست به روند تولید فیلم اشاره کرد و گفت: سالهاست با آقای کرم پور دوست هستیم و ایشان فیلمنامه ای را ارایه دادند که به نظر بسیار خوب بود. قبول کردیم این فیلم را بسازیم و امکانات و تجهیزات مورد نیاز را تا جایی که نیاز است فراهم کنیم و این کار را نیز انجام دادیم.

نقیبی: دغدغه ساخت یک رمانس عاشقانه داشتیم

خسرو نقیبی فیلمنامه نویس در ادامه نشست به روند شکل گیری فیلمنامه اشاره کرد و گفت: نگارش فیلمنامه حاصل یک رفاقت ده ساله است. این هفتمین متنی است که نوشته شده و سومین فیلم سینمایی است که با مهدی همکاری داشتم. در طی این سالها به زبان مشترک رسیدیم و این حاصل رفاقت چندین و چند ساله است. به گونه ای فیلمنامه را آماده کردیم که به آن اعتقاد داریم و پای آن می ایستیم.

وی در ادامه گفت: مدت ها بود دغدغه ساخت یک رمانس عاشقانه داشتیم؛ عاشقانه ای که برای جامعه امروز و شرایط امروز مناسب باشد و فرمول عاشقانه های بزرگ را رعایت کردیم و فیلم با قواعد یک رمانس سوار است. تمام سعی مان در زمان نوشتن فیلمنامه و اجرای آن که برعهده کرم پور بود سعی شده با تمام جزئیات اجرا شود و حاصل کار تلاش صمیمانه و موفق جمعی از دوستان است که من به عنوان فیلمنامه نویس از آن رضایت کامل دارم.

افشار: از نگاه کارگردان فیلم را نگاه کنید

مهناز افشار درباره چگونگی حضور در فیلم توضیح داد: کار با آقای کرم پور را در «چه کسی امیر را کشت» تجربه کردم. نگاه متفاوتی در فیلمنامه وجود داشت که باعث شد آن کار را قبول کنم. در مورد این کار هم همین طور است، این فیلم قصه جذابی داشت. البته تمام کارها نقاط قوت و ضعفی دارد اما اگر از نگاه کارگردان با فیلم همراه شوید برایتان جذاب تر خواهد بود.

رادان: امیر جوانی شرقی است

در ادامه نشست «بهرام رادان» درباره ویژگی های فیلمنامه توضیح داد: در روزگاری که تصمیم گرفتیم، گزیده و کمتر کار کنیم، فیلمنامه ها باید دارای ویژگی های خاصی داشته باشد تا بتوانیم آن را انتخاب کنیم.به نظرم این فیلمنامه ویژگی لازم را داشت. شخصیت امیر برایم بسیار جذاب بود. او مردی شرقی است با تمام حس شک، عشق و خیانت که در دورن اکثر مردها وجود دارد. برخی از لحظات وقتی بخشی از دیالوگ ها را بیان می کردم نسبت به آنها حس عجیبی داشتم.

وی در ادامه گفت: نمونه های امیر در جامعه کم نیستند، در ارایه این شخصیت سعی کردم در بازی و راه رفتن و دوستان در انتخاب لباس و گریم کمک کنند تا از ژست دور باشیم و این شخصیت را به گونه ای ملموس و قابل درک برای مخاطب ارایه دهیم. امیدوارم مردم با داستان فیلم ارتباط برقرار کنند و با شخصیت ها همذات پنداری کنند.

در ادامه نشست، کرم پور درباره استفاده از گفتار متن در فیلم توضیح داد: فیلم راوی اول شخص دارد و یک روایتی است از اول تا انتهای قصه از هیچ فلاش بک یا فلاش فورواردی استفاده نشده و کل فیلم براساس یک فلاش بک روایت می شود. استفاده از گفتار متن یک شیوه روایی است که آن را برای این فیلم می پسندیدم. تعدد بازیگران فیلم نیز به دلیل تعدد کاراکترهاست که از خوش اقبالی من بازیگران حرفه ای سینما کاراکترهای فیلم را بازی می کنند.

نقیبی در این باره توضیح داد: تمام قصه یک فلاش بک بلند است یک سال زندگی سخت امیر در فیلم روایت می شود که در زمانی که از این سختی خلاص می شود یک بار تمام آن را مرور می کند.

نقیبی در خاتمه نشست گفت: فیلم «پل چوبی» فیلم به روزی است که اگر وقایع سال 88 را مرور کنید خواهید دید تنش های آن روزها در فیلم وجود دارد و این را در نظر بگیرد اگر وقایع دهه 80 را در نظربگیرید وقایع قصه درست و سرجایش روایت شده است.