چرا «بابادوك» استرالیایی ترسناك‌ترین فیلم سال بود؟

سایت هفت فاز: پس از اكران نيمه‌شب فيلم در جشنواره ساندنس، تريلر روانكاوانه جنيفر كنت باعث وحشت تماشاگران‌اش در سراسر جهان شد.

استراليا با محصولات خانگي‌اش ازجمله اره و وولف كريك تبديل به سرزمين ترس‌هاي كم بودجه هالوويني شده و امسال هم از نواحي نيوزيلند داستان ترسناك ديگري را با خود به همراه آورده است. تريلر روانكاوانه جنيفر كنت كه در سانس نيمه‌شب جشنواره فيلم ساندنس اكران شد تا اين‌جا به فروش ۱.۲۵ ميليون دلاري در فرانسه دست يافته است و با عبور از كانال انگليس، استوديوي آيكون پروداكشن اكران آن را به ۲۰۰ سالن نمايش گسترش داد و بعد از آن هم نوبت به ايرلند رسيد، وقتي كه فيلم در يك هفته اكرانش در انگلستان ۵۸۰هزار دلار فروش كرد. بابادوك در خانه خود، استراليا با اكران محدود چيزي حدود ۲۵۰هزار دلار فروخت.

تلويزيون ماهواره‌اي دايركت‌تي‌وي هم به عنوان برنامه ويژه خود در شب هالووين، بابادوك را انتخاب كرد و حالا انتظار مي‌رود كه فيلم كم كم راهش را به سراسر اروپا و آسيا هم باز كند.

در پيروي از آثار وحشت كلاسيك رومن پولانسكي مثل بچه رزماري و مستاجر، بابادوك هم داستان بيوه‌اي عزادار به نام اميليا (اسي ديويس) را تعريف مي‌كند كه از حادثه دلخراش مرگ شوهرش به ستوه‌ آمده است. درعين حال او با ترس پسرش از يك هيولا - ملقب به بابادوك - كه به زعم پسر به داخل خانه نفوذ كرده در حال مبارزه است، ليكن خود خيلي زود متوجه حضور شيطاني بابادوك در سرتاسر خانه مي‌شود.

بابادوك شايد در مجموع به فروش كلي چشمگيري نرسيده باشد اما با عبور از ماركت‌هاي مختلف به مراتب ميزان سوددهي‌اش بالاتر مي‌رود و اين براي يك فيلم مستقل كم بودجه استراليايي‌ در بازار پر ازدحام ژانرش نتيجه خيره‌كننده‌اي است. به نقل از تهيه‌كننده فيلم كريستينا كيتون چيزي كه بابادوك را منحصر به فرد مي‌كند اين است كه برخلاف اره و وولف كريك سعي مي‌كند چيزي بيشتر از يك فيلم اسلشر ميانه‌حال براي نصف شب شما باشد.

"من، مادرها و مردهاي ۶۰ ساله و تين‌ايجرهايي را ديدم كه فيلم حسابي تكان‌شان داده بود. وحشت اين فيلم در يك حقيقت ريشه كرده است." كيتون همچنين عنوان كرده است كه تاثيري كه فيلم از اكپرسيونيسم آلمان مي‌گيرد بر سبك تيره و تاريك فيلم مي‌افزايد و آن را محصولي سواي مابقي فيلم‌هاي ژانر وحشت قرار مي‌دهد.

كنت كه فيلم كوتاهش با عنوان "هيولا" را در سال ۲۰۰۶ به عنوان مقدمه‌اي بر بابادوك ساخته، هيچ وقت قصد نداشته كه يك فيلم ژانر بسازد. اما كيتون مي‌گويد او تنها حس كرده كه بهتر است اين داستان از فيلتر يك فيلم درگير با مسائل روحي و رواني اين ژانرعبور كند.

"اين ژانر به خوبي مي‌تواند وقف همچين داستاني شود و بدين شكل داستان هم سهمگين‌تر و ترسناك‌تر خواهد شد. بدون آن خيلي احتمال مي‌رفت كه در دام ملودرام بيفتد."

كيتون اميدوار است كه پس از اكران فيلم در سينماها براي هالووين‌هاي بعدي ديسك بابادوك را در خانه‌هايمان داشته باشيم.