کدام فیلم‌های تک‌تیراندازی را دوست داری؟

سایت یک پزشک - علیرضا مجیدی: یکی از فیلم‌های جالب توجه چند ماه پیش تک‌تیرانداز آمریکایی بود که با وجود همه نقاط مثبت‌اش، از آن دست فیلم‌هایی نبود که در ذهن ماندگار شود و طوری باشد که مثلا در ما این اشتیاق ایجاد شود که چند سال بعد، دوباره مرورش کنیم.


اما در ژانر فیلم‌های تک‌تیراندازی، اما بی‌شک فیلم Enemy at the Gates که در سال ۲۰۰۱ اکران شد، می‌درخشد. این فیلم با فیلمنامه قوی، تعلیق، فراز و نشیب داستانی و بازی خوب جود لاو، اد هریس و راشال وایس، فیلمی اکشنی ماندگار شد و شخصیت‌های تاریخی واسیلی زایتسف و اروین کونیگ را هم همزمان جاودان کرد.


از میان تک‌تیراندازهای مشهور تاریخ بی‌انصافی است که در همین ابتدا، ما به لیودمیلا پاولیچنکو اشاره نکنیم. این بانوی اوکراینی در سال ۱۹۱۶ زاده شده بود و در طی جنگ جهانی دوم، یک تک‌تیرانداز ماهر بود، طوری که یک‌تنه توانست ۳۰۹ نیروی ارتش نازی را به قتل برساند و از او به عنوان موفق‌ترین تک‌تیرانداز زن تاریخ یاد می‌شود.

در سال ۱۹۴۱، او در حالی که چهارمین سال تحصیل دانشگاهی خود را در رشته تاریخ طی می‌کرد، آلمان به شوروی حمله کرد و پاولیچنکو، جزو نخستین داوطلب‌های حضور در ارتش سرخ بود. او یکی از دو هزار زنی تک‌تیرانداز ارتش سرخ بود، از میان این عده تنها پانصد نفر بعد از جنگ زنده ماندند.

شهرت او به آنجا رسید که به آمریکا و انگلیس دعوت شد و در آنجا با روزولت و بانوی اول آمریکا النور روزولت، دیدار کرد. بعد از جنگ، او به تحصیل در تاریخ ادامه داد، یک پژوهشگر نظامی در ارتش شوروری شد و کمیته‌ای برای یاری به بازماندگان جنگ، تشکیل داد.


اما شاید لقب بزرگ‌ترین تک‌تیرانداز تاریخ دنیا، شایسته سیمو هایها باشد.

او در سال ۱۹۰۵ یا ۱۹۰۶ در شهر کوچک کشاورزی Rautajärvi فنلاند به دنیا آمد. زمانی که اتحاد جماهیر شوروی تشکیل شد و فنلاند هم اعلام استقلال کرد، این شهر در فاصله بسیار نزدیکی از مرز دو کشور قرار گرفت.

در کودکی سیمو هایها، به سختی کار می‌کرد، کار مشقت‌بار در شرایط آب و هوایی بسیار سرد، از او آدم بسیار مقاومی ساخت. در سال ۱۹۲۵ او به ارتش فنلاند و بعدا به گارد ملی این کشور پیوست. در گارد ملی بود که آموزش تک‌تیراندازی دید و مهارت بسیار بالای خود را نشان داد.

در سال ۱۹۳۹، شوروی به فنلاند حمله کرد. این نبرد، نبرد نابرابری بود، طوری که در اوج رویارویی ارتش کوچک فنلاند مجبور بود در مقابل ۱۶۰ هزار سرباز شوروی ایستادگی کند، در یک مقطع هم تنها ۳۲ سرباز فنلاندی در مقابل ۴ هزار سرباز شوروی مجبور به مقاومت شده بودند.

اما جالب است بدانید که همانگونه که ارتش آلمان نازی در شرایط روسیه، راه به جایی نبرد، ارتش شوروی هم تقریبا به صورت مشابه در فنلاند، مجبور به عقب‌نشینی شد. دلایل این آمار در سازماندهی ضعیف ارتش شوروی در آن جبهه، عدم تفاهم اعضای ارتش به خاطر گوناگونی زبان‌ها و نیز زمستان بسیار سرد فنلاند با دمای بین منفی ۲۰ تا منفی ۴۰ درجه می‌دانند. فنلاندی‌های از شیوه‌های جنگ‌های چریکی استفاده می‌کردند، به ارتش شوروی اجازه می‌داندند در امتداد جاده‌ها از مرز عبور کند و بعد آنها که در عوارض طبیعی پنهان شده بودند، به آنها حمله می‌بردند.

اما عملکرد هایها در این جنگ بسیار فوق‌العاده و باورنکردنی بود که برای استتار ملبس به یک لباس تمام‌سفید بود، با تفنگ Mosin-Nagant M۹۱ تبدیل به کابوس روس‌ها شد و جالب است بدانید که روی این تفنگ از دوربین هم استفاده نمی‌کرد.


او در طی ۱۰۰ روز، ۵۰۰ نفر از اعضای ارتش شوروی را کشت، تا اینکه در ۶ مارس سال ۱۹۴۰، از ناحیه سر و صورت به شدت زخمی شد، ۱۱ روز به کما رفت، اما در نهایت زنده ماند.

سیمو به دلیل شجاعت های فراوان، توسط فیلد مارشال مانرهایم به درجه ستوان دومی ارتقا پیدا کرد. در سالهای پس از جنگ، سیمو به پرورش سگ های ممتاز مخصوص شکار پرداخت و تبدیل به یک شکارچی جهانی گوزن گردید سپس به انتشار کتاب خاطرات خود پرداخت. او در یک مصاحبه در سال ۱۹۹۸ در مورد عامل موفقیت یک تک تیرانداز فقط یک کلمه پاسخ داد: «تمرین».

وی سرانجام در آوریل سال ۲۰۰۲ میلادی در ۹۷ سالگی در در دهکده زادگاه خود به مرگ طبیعی درگذشت.