ستاره های عامه پسند؛ بنیامین بهادری

روزنامه هفت صبح - هرمز اسلامی: بنیامین بهادری یکی از چهره های موسیقی است که در یک سال اخیر دوباره به بورس خوانندگان پاپ تراز اول پیوسته است و کنسرت هایش با استقبال فراوان مخاطبان روبرو می شود.


از سال ۱۳۸۵ که اولین آلبومش منتشر شده تا امروز که حدود ۹-۸ سال از فعالیت هنری اش می گذرد، کارنامه بنیامین از نظر فنی فراز و فرودهایی داشته اما همیشه جزو محبوب ترین خوانندگان موسیقی پاپ بوده است.

سال ۱۳۸۴ فضای موسیقی پاپ در کشور کاملا جا افتاده بود و چهره های جدیدی در بازار موسیقی مطرح شدند. معمولا شروع فعالیت هایشان هم با انتشار یک تک آهنگ در فضای مجازی بود.

اولین قطعه ای که از بنیامین شنیده شد در حقیقت مربوط به یک آلبوم مداحی بود که در اینترنت منتشر شد. آلبوم «ماه مهربون» در سال ۱۳۸۴ با اشعار مذهبی درباره امام حسین (ع) و اهل بیتش منتشر شد و یکی از ترک های آن به نام «بوی حرم» تبدیل به یک اثر هیت (قطعه موفق و پرمخاطب در بازارا موسیقی که سر زبان ها بیفتد) شد. ریتم و افکت های مداحی بنیامین شبیه قطعات اولین آلبوم رسمی اش «۸۵» بود که اسفند ماه ۸۴ به بازار آمد.

بنیامین میان خوانندگان نسل سوم موسیقی پاپ و در کنار محسن چاوشی سرآمد بقیه بود و چون زودتر از چاوشی مجوز گرفت، نامش بیشتر از او سر زبان ها افتاد.

بنیامین بعد از علیرضا عصار، گروه آریان و خشایار اعتمادی توانست رونق را به موسیقی پاپ برگرداند و طیف جدیدی از هواداران جوان پیدا کند. آنهایی که متولد اوایل دهه هفتاد بودند و نیمه دهه هشتاد مصادف با ورودشان به دوره جوانی بود آن هم در روزگاری که کم کم ماهواره ها باب شد و انواع و اقسام موسیقی جوان پسند از پاپ گرفته تا ترنس و رپ شنیده می شد.

آلبوم ۸۵

اولین همکاری بنیامین با نیما وارسته که اتفاقا بر اثر یک اشتباه وارسته که تنظیم کننده همه قطعات بود، زودتر از تاریخ انتشارش لو رفت. یک اتفاق در بازار موسیقی پاپ، نصف بیشتر قطعات آلبوم تبدیل به هیت شدند. ترانه های فرید احمدی که فرم کاملا جدیدی داشتند مورد توجه قرار گرفتند. حتی آنهایی که پشت سر هم قطعه «برگرد» آلبوم «۸۵» با مطلع «ساعت دیوار چشمات قلبم نمیای نمیای» را مسخره می کردند نمی توانستند منکر محبوبیتش میان توده مردم شوند.

آلبوم «۸۵» البته بیشتر از هر قطعه دیگری با «خاطره ها» معروف شد. همان آهنگ معروف «دنیا دیگه مثل تو نداره». یک قطعه هیت واقعی که بعد از چیزی حدود یک دهه هنوز هم در خاطر مردم باقی مانده است. آلبوم «۸۵» از دو جهت یک اتفاق بزرگ بود؛ یکی فروش فوق العاده اش که بازار موسیقی را تکان داد و دیگر آهنگ هایی که به درد جوان های آن دوره می خوردند وتوانستند گوی رقابت را از دست خوانندگان آن طرف آب ها بگیرند.

آلبوم ۸۸

سه سال بعد از آلوبم «۸۵»، بنیامین آلبوم دومش را به بازار داد. اسمش یک بازه زمانی فقط سه ساله است که به نظر خیلی کوتاه می رسد. در واقع در طول این سه سال برای موسیقی پاپ اتفاقات خیلی زیادی افتاده بود. اگر سال ۸۵ تعداد خواننده های پاپ مطرح به اندازه انگشتان دو دست بود، سال ۸۸ آنقدر تعداد خواننده ها زیاد شده بود که تقریبا هر فصل یک آلبوم محبوب به بازار می آمد و همه این چهره های جوان تازه وارد هم طرفداران خودشان را داشتند و سالن های کنسرت پاپ حسابی شلوغ بود.

با این وجود خیلی ها منتظر بودند ببینند کار دوم خواننده ای که سه سال قبل تر بازار موسیقی را تسخیر کرده بود چطور است. «۸۸» آلبوم مفصلی با ۱۷ قطعه بود با چند ترک در مایه های «۸۸» و چند کار متفاوت تر که نتوانست موفقیت آلبوم اول را تکرار کند.

بعضی ها می گفتند قطعات آلبوم اول بنیامین آنقدر در طول این سال ها شنیده شده بودند که انتظار طرفداران بالا رفته بود و حداقل می خواستند آهنگ هایی در همان حال و هوا بشنوند. آهنگ هایی که تبدیل به هیت شوند.

یکسری نبود نیما وارسته را به عنوان تنظیم کننده باعث افت قطعات می دانند. بعضی دیگر هم معتقد بودند فضای بازار موسیقی برای یک آلبوم جدید آماده نبود. به هر حال «۸۸» را می شود جزو شکست های بنیامین حداقل از نظر تاثیرگذاری طبقه بندی کرد. هیچ کدام از قطعاتش ماندگار نشدند. «۸۸» جزو اولین آلبوم های ایرانی بود که توانست در خارج از کشور هم منتشر شود.

آلبوم ۹۳

سال سخت بنیامین ۹۲ بود. وقتی آذر ماه همسرش را در یک تصادف رانندگی از دست داد و دوباره تبدیل به تیتر یک روزنامه ها و خبرگزاری ها شد. آلبوم «۹۳» سومین آلبوم او بعد از چنین فاجعه ناگواری منتشر شد که یکی از قطعات آن اصلا به یاد همسرش نسیم بود و روی جلدش هم عکس دختر کوچکش بارانا.


تبلیغات آلبوم طوفانی بود، بخصوص که اولین بار بود عکس دختر بنیامین منتشر می شد. «۹۳» آخرین خاطره نیما وارسته، همکار همیشگی بنیامین و تنظیم کننده قطعات او هم بود که حدود یک ماه بعد از بیرون آمدن آلبوم بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. همه این عوامل روی فروش و موفقیت آلبوم «۹۳» تاثیر داشتند.

ویژگی های سلبریتی بودن

بنیامین بهادری یک ستاره است. اگر تا به حال درباره اش شک داشتید با حضورش در برنامه «بعضیا» و عید امسال در «کلاه قرمزی» دیگر می توانید مطمئن شوید. بخشی از این ستاره بودن مربوط به آلبوم های پرفروش اش است و بخش دیگر به کاراکترش برمی گردد.

بنیامین جلوی دوربین دوست داشتنی و مهربان است. اندازه نگه می دارد و به همین دلیل در برنامه «بعضیا» در حالی که علی ضیا خیلی علاقه داشت جو برنامه شب یلدا را دراماتیک و تراژیک بکند، بنیامین از ذکر جزییات تصادف شان خودداری کرد.

در مورد کارهایش فروتن و متواضع است و مردم ایران از هنرمندان متواضع خوش شان می آید. از عید امسال به بعد باید بگوییم که بارانا هم در ستاره بودن بنیامین تاثیر دارد. بارانا در «کلاه قرمزی» خودش ستاره اصلی بود.

نقاط ضعف

بنیامین روی صحنه و موقع اجرا خیلی بهتر از آلبوم هایش است. شاید به همان دلیل ویژگی های شخصیتی دوست داشتنی اش باشد. به عنوان خواننده ای که اولین آلبومش یک موفقیت بزرگ بود به نظر می رسد بعد از آن فرمول ساخت آهنگ های هیت را گم کرده است.

جدا از این بنیامین را بدون گروهش و افکت های صوتی کارهایش نمی شود تصور کرد. صدای آوازی بنیامین را خیلی کم شنیده ایم و همین باعث می شود فکر کنیم گستره آوازی اش چندان وسیع و قوی نباشد. ترانه هایی که انتخاب می کند و شیوه خواندنش هم این احتمال را تقویت می کند. در حقیقت تنها باری که صدای وقاعی بنیامین را شنیدیم همان دو سه خط لالایی تاثیرگذاری بود که در «کلاه قرمزی» امسال خواند و اشک مان را درآورد.

هیت ها

«دنیا دیگه مثل تو نداره» از آلبوم «۸۵» که معرف بنیامین به دنیای موسیقی بود و هنوز هم تاثیرگذار است

«آدم آهنی» از «۸۵» که با این قسمتش معروف است: «امشب درجه تبم روی هزار و سیصده/ اما شاید به چشم تو این تب فقط یه عدده/ حالم بده، حالم بده»

«آهای تو» از آلبوم «۸۸» که جزو آهنگ های نزدیک به آلبوم اول بنیامین بود با یکی از همان ترانه های متفاوت فرید احمدی: «تو رو من، من تو رو، تو رو خدا، خود خدا می دونه که من تو رو/ تو رو من، من تو رو، تو رو من، من تو رو دوست دارمت».