پارک ملت توقيف شد؟

تماشا: «پارک ملت توقیف شد»؛ تلخی و تندی این خبر را می شود با «پارک ملت تعطیل شد» تعدیل کرد. اما در نهایت بیننده های بی شمار برنامه «پارک ملت» هستند که باید بدانند برنامه چهارشنبه شب «پارک ملت» آخرین برنامه ای بود که پایش نشستند و دیگر رنگ محمدرضا شهیدی فرد و پارک ملتش را نخواهند دید.


این برنامه که ابتدا قرار بود ۱۸۰ قسمت باشد، در شب صد و سی و دومش، از آنتن برای همیشه خداحافظی کرد تا به آمار برنامه های تلویزیونی که زودتر از موعد مقرر تعطیل می شوند، یکی دیگر هم اضافه شود. به نظر می رسد از این به بعد نه تنها نباید منتظر برنامه «پارک ملت» باشیم که باید قید برنامه های گفتگو محور و البته جسورانه را هم بزنیم تا آنتن سیما، آفتاب مهتاب ندیده تر از همیشه باقی بماند.

وقتی درباره خداحافظی با پارک ملت با شهیدی فرد حرف می زنیم، با خنده می گوید: «این همه پارک توی مملکت است. این نشد، یکی دیگر».

پارک ملت، شب ها به طور میانگین دو ساعت روی آنتن بود هرچند خیلی وقت ها زمان برنامه بیشتر از این به درازا می کشید. شهیدی فرد به رسم دیرین خودش که در «مردم ایران سلام» هم آن را پی گرفته بود، پای خیلی ها را که قبلا به هر دلیلی در تلویزیون حضور نداشتند، به برنامه اش باز کرد تا کم کم، کافه شبانه اش، مشتری های ثابت پیدا کند که دوست داشتند پای گپ و گعده لم بدهند و لذت ببرند. شهیدی فرد درباره پارک ملت می گوید: «ما تلاشمان این بود که این برنامه باشگاهی برای اهل فکر و فرهنگ باشد».


شهیدی فرد و عادل فردوسی پور

شهیدی فرد که حالا با فعل های ماضی از «پارک ملت» یاد می کند، در نظرسنجی مجله سروش (که زیر نظر خود صداوسیما منتشر می شود)، توانست رتبه دوم را در میان مجری های تلویزیون بعد از عادل فردوسی پور به دست آورد. همان طو رکه برنامه اش با 9 ماه روی آنتن بودن، توانست با برنامه 90 با سابقه 13 سال آنتن زنده، رقابت کند. پارک ملت که یکی از پربیننده ترنی برنامه های شبکه یک و حتی کل تلویزیون بود،

با اینکه در یکی دو ماه اول پخشش، کمی طول کشید تا جا بیفتد اما خیلی زود دست و پایش را جمع و به سرعت خودش را به محوطه 18 قدم برای زدن گل های طلایی نزدیک کرد. شهیدی فرد درباره بیننده های برنامه اش می گوید: «خدا را شکر، برنامه بیننده های زیادی داشت. اما تعدادی از برنامه ها هم بودند که بیش از بقیه پربیننده شدند».

او در میان پربیننده ها، به برنامه هایی با حضور ابراهیم حاتمی کیا، مسعود ده نمکی، رضا میرکریمی، رضا امیرخانی، دکتر لاریجانی، اکبر عبدی، عوامل سریال شوق پرواز و خانواده شهید بابایی، دکتر کردوانی، عماد افروغ و... اشاره می کند: «البته برنامه ای که بادی گارها هم مهمان ما بودند، جزو برنامه های پربیننده شد. در بخش مشاغلمان هم طلافروش ها، برنامه را دیدنی تر کردند. حضور برندگان جشنواره فیلم فجر و جواد شمقدری و دلجویی اش از اهالی خانه سینما هم به پارک ملت رونق بخشید».


حال خوب ما

شهیدی فرد درباره هدف هایی که در پارک ملت دنبالش بوده و تا حدودی به آ نها رسیده توضیح می دهد: «یکی از مهم ترین هدف ها، ساخت مستندهایی بود که به ذائقه مخاطب عام نزدیک باشد که تا حدودی هم اتفاق افتاد. یکی دیگر از هدف های ما ایجاد اسباب مفاهمه و گفت و گو میان بزرگان حوزه های مختلف بود. تنوع مهمانان در برنامه ها هم به همین دلیل بود. می خواستیم میان سرآمدان با هم و از طرف دیگر میان نامداران و مردم، بابی برای گفت و گو ایجاد و فاصله ها را کم کنیم».

شهیدی فرد همیشه گفته بود که «اخلاق» حالت اصلی برنامه اش بود هرچند پارک ملت حکم یک ماساژ روحی آخر شب را برای مخاطب هایی داشت که به آن عادت کرده بودند. البته قطعا این برنامه هم در کنار همه شیرینی هایش، تلخی ها و ترشی هایی هم داشته اما به قول شهیدی فرد، هیچ چیز برایش مهم تر از این نبوده که اهالی فرهنگ و علم و ورزش با آرامش کنار هم بنشینند و گفت و گو کنند. هرچند حالا که اسباب این مهم جمع شده، چندان هم دل پری ندارد: «من غمگین نیستم. یک روزی رفتیم و کار را شروع کردیم. حالا هم تمام شده است».

شهیدی فرد گویا مهمانی است که میزبانش را خیلی خوب شناخته و برای همین به نظر می رسد دلخور هم نیست. احتمالا دیگر عادت کرده است. می گوید: «هر چیزی که حال ما را خوب کند، خوب است» آن هم در شبی که بعد از مدت ها توانسته بود ساعت ۹ شب در خانه اش باشد و استراحت کند. پارک ملت، فرصت فیلم و تلویزیون دیدن را از او تقریبا گرفته بوده اما با این حال خودش را مقید می کرده که چیزهایی را حتما ببیند: «سریال مختارنامه را خیلی دوست داشتم. خودم را مقید می کردم «وضعیت سفید» را حتما ببینم. «ساختمان پزشکان» هم اتفاق مفرحی بود». او در میان همکاران، عادل فردوسی پور را خیلی دوست دارد: «عادل خیلی خوب است... خیلی» و البته به این لیست «خیلی خوب»ها، فرزاد حسنی را هم اضافه می کند.

هرچند در کنار آتش افروز، میرفخرایی را هم دره نادره ای می داند که قدری ناشناخته باقی مانده است. او از اینکه در تمام این مدت به دلیل همزمانی آنتن پارک ملت در شبکه یک سیما و ۹۰ در شبکه سوم سیما، نتوانسته این برنامه را ببیند، خوشحال نیست: «اصلا یکی از چیزهایی که در طول برنامه پارک ملت من را مکدر می کرد، همزمانی برنامه ما و ۹۰ بود. چون دوست داشتم هم خودم این برنامه را ببینم و هم مردم مجبور به انتخاب نشوند». با اینکه پارک ملت، حالا دیگر به ویترین افتخارات سابق محمدرضا شهیدی فرد و شبکه یک سیما پیوسته است اما به نظر می رسد که ۹ ماه زمان کمی برای فارغ شدن از کودکی بوده که تازه داشت اسطقس دار متولد می شد!


تعطیلی به چه دلیل؟

با اینکه تعطیلی پارک ملت به یکباره و در روزهای اوجش، کمی عجیب و غریب به نظر می رسد اما نباید فراموش کرد که این اولین بار نیست چننی اتفاقی برای یک برنامه می افتد. در خیلی از موارد گویا تلویزیون یا برنامه ساز، تعداد مشخصی برنامه هماهنگ می کند. اما ممکن است در صورت نیاز به آنتن آن زمان یا هر دلیل دیگری، قسمت هایی کمتر از توافق اولیه روانه آنتن کند یا بعد از اتمام قسمت های توافق شده، با تعداد بیشتری برنامه، قرارداد ببندد. پارک ملت مشمول اتفاق اول شد و با اینکه قرار بود ابتدا 180 قسمت باشد، نتوانست بیشتر از 132 قسمت، روی آنتن برود.

حالا که تعطیلی پارک ملت قطعی است، شنیده می شود، آنتن دوساعته پارک ملت، قرار است در اختیار برنامه دیگری قرار بگیرد. در تعطیلی پارک ملت به هر حال نباید فشارهای بیرون از سازمان را هم نادیده گرفت که حتما بی تاثیر نبوده اند. از سوی دیگر از جایی به بعد خیلی از چهره ها ترجیح می دادند، به جای حضور در برنامه های تلویزیونی دیگر، به پارک ملت بیایند. کیفیت و مخاطبان زیاد این برنامه شاید دلیل این انتخاب بود که البته نه به شکل علنی اما در حد غرغرهای زیر لب، صدای برنامه سازان دیگر را درآورده بود و همین کمی اوضاع را وخیم تر می کرد. با این حال احتمالا نه حالا و نه هیچ وقت دیگر معلوم نخواهد شد که پارک ملت چرا برای همیشه تمام شد.