عموهای فیتیله ای

مجله خانواده سبز - آروین حسینی: حالا دیگر می توان مدعی شد که فیتیله یک برند معتبر در برنامه سازی کودک است. این گروه بسیار مستعد که شکل مدرنی در ارائه کارهای آموزشی به خردسالان و کودکان ارائه کرده اند پا را از مرزهای تلویزیون فراتر گذاشته اند و با فیلم سینمایی و کارهای نمایشی زنده تبدیل به یکی از سرگرم کننده های محبوب در همه ایران شده اند و حالا علاوه بر برنامه های روتین و دائمی خود، با برنامه های مناسبتی نیز همواره مورد توجه قرار گرفته اند.


محمد مسلمی، علی فروتن و حمید گلی، اعضای گروه ۳ نفره فیتیله هستند که گویا نه تمام می شوند و نه تکراری... در حال حاضر میانگین سنی اعضای این گروه ۴۶ سال است، اما از دوران بچگی خود فاصله نگرفته اند.

مردی از انزلی

محمد مسلمی: بچه های امروز کودکی نمی کنند.


محمد مسلمی هستم متولد ۱۳۴۸، اصالتا آذری هستم ولی در بندر انزلی به دنیا آمدم. سال ۱۳۶۴ وارد مدرسه فیلم و ادبیات صدا و سیما شدم. یک دوره کلاس های دکتر نصر را گذراندم. سپس به کلاس های آموزشی فیلمسازی باغ فردوس رفتم. یک مدت هم کلاس های آقای سمندریان را گذراندم. دو فرزند دارم. پسرم مهدی و دخترم مائده نام دارد.

• تازگی و تفاوت

چون می خواستیم تازه تر شویم و فضای کارمان هم متفاوت شود، فکر کردیم مدتی در برنامه وقفه ایجاد کنیم تا بتوانیم هم راحتتر فکر کنیم و هم به چیزهای تازه تری دست یابیم. خوشحالم که در بازگشت دوباره مان این اتفاق افتاد و سر و شکل جدیدی که به کارمان دادیم، مورد استقبال قرار گرفتیم.

• سوژه های وبلاگی

ما گروهی داریم که از طریق وبلاگ به ما سوژه می دهند؛ البته طرح های مورد نظر بیشتر درباره آیتم های برنامه و سوژه های مختلف فکر می کنم و حدود ۱۳۰ آیتم نمایشی داریم که هرکدام هم مخاطب خاص خودش را دارد.

• تکرار بدون شعار!!

شاید سخت به سوژه ها دست پیدا کرده باشیم، ولی این که اصلا سوژه ای نداشته باشیم برای مان اتاق نیفتاده است. حتی ما می توانیم هر هفته سوژه های مان را تکرار کنیم، چون می خواهیم شعاری نشوند و تازگی خودشان را هم حفظ کنند. بنابراین سعی کرده ایم با سوژه های تازه به خانه های مردم برویم.

• کم فروشی در ادبیات ایرانی

چون ادبیات فارسی پر از قصه های زیبا و پندآموز است، بهتر است ما در این مورد کم فروشی نکنیم و قصه هایی که قابلیت نمایشی شدن دارند را به تصویر بکشیم تا بچه ها راحت تر و ملموس تر بتوانند با قصه های ایرانی آشنا شوند.

• فقط ۵۰ درصد موزیکال

سوژه، فضا یا موسیقی هر سه برای مان اهمیت دارد. موسیقی که شکل و قالب خودش را دارد. درضمن آهنگ ها را هم از قبل به آهنگساز سفارش می دهیم چرا که برنامه فیتیله ۵۰درصد موزیکال است و ۵۰ درصد به مسائل دیگر مانند نمایش و... اختصاص دارد. به همین دلیل در حال حاضر بسیار حرفه ای تر به این مسئله نگاه می کنیم.

• کودکان زندانی

بچه های امروز کودکی نمی کنند، چون در خانه های کوچک حبس شده اند، اما کودکی را بچه های همسن من داشته اند که در حیاط های بزرگ رشد کرده، با هم بودن را به خوبی تجربه کرده اند. شاید به همین دلیل باشد که ذائقه بچه های امروز با بچه های زمان ما کاملا فرق کرده است.

• کاری مانند عبادت

ما ارتباط خیلی نزدیکی با مخاطبان مان داریم و چیزهای زیادی از نزدیک دیدیم. ما به خاطر آن بچه بستری شده در بیمارستان که ما را می بیند مانده ایم، ما به خاطر آن بچه ای که در یک روستا برنامه ما را می بیند و خوشحال می شود مانده ایم. جاهایی رفتیم اجرا که حتی تلویزیون نداشتند و تاثیر کارمان را که در بازخوردهای مردم می بینیم و هزاران مورد اینچنینی... اینها باعث می شود که تمام مشکلات را فراموش کنیم. شاید گفتن این موضوع درست نباشد ولی این کار یک جورهایی برای ما مثل عبادت است و اگر این کار را ادامه ندهیم، خیانت کردیم!!

مردی از بروجرد

علی فروتن: بچه ها خیلی صادق هستند


علی فروتن هستم متولد سال ۱۳۴۶ در شهرستان بروجرد. ولی فقط یکسال آنجا بودم، آن هم فقط در مقطع چهارم تا پنجم ابتدایی و الباقی را در تهران زندگی کردم. ولی همه جا اعلام کردم که من اصالتا بروجردی هستم. فارغ التحصیل رشته بازیگری و کارگردانی هستم از مجتمع آموزشی سینما که یک مجتمع بود زیر نظر وزارت ارشاد. از سال ۱۳۶۹ حرفه ای کار تئاتر انجام دادم و از سال ۷۳ و ۷۴ هم وارد عرصه تلویزیون شدم. دو فرزند دارم. یک دختر به نام فوژان و یک پسر به نام آرتین.

• جایگزین رامبد جوان

تحصیلات من در زمینه تئاتر و زمینه کاری ام هم بازیگری و کارگردانی سینما بود. در تئاتر که با هرمز هدایت کار کردیم من دستیار گریم بودم. آقایان گلی و مسلمی در تالار هنر تئاتر داشتند. رامبد جوان بازیگری بود که آن زمان با آنها کار می کرد، اما به دلایلی نتوانست ادامه دهد و بعد به من پیشنهاد شد و بعد از آن دیگر شدم پای ثابت گروه فیتیله.

• راز ماندگاری فیتیله

صداقت و توکل به خدا را می توانم رمز ماندگاری «فیتیله» عنوان کنم. ما دوست نداریم و هیچ وقت سعی نکرده ایم مخاطبان مان را به هر قیمتی بخندانیم یا برای آنها کم فروشی کنیم. ما در طول این سال ها کار شاقی انجام نداده ایم. از همان اول دلی آمده ایم جلو و وارد زندگی مردم شده ایم. هیچ وقت هم ادا درنیاوردیم.

• رئیس بی رئیس

ما رئیس نداریم. رئیس مان خداست، اما به نوعی رهبری گروه به عهده آقای مسلمی است و ما هم نظرات مان را ارائه می دهیم، ولی در نهایت آقای مسلمی هستند که نظر آخر را می دهند. گاهی می پرسند که آیا هیچ وقت با هم بحث مان شده است؟ ما هم جواب می دهیم بستگی دارد بحث را چطور تعریف کنید. اگر منظورتان دعواست که هیچ وقت این اتفاق نیفتاده است. چون همه چیز مشخص است و هرکس وظیفه اش را می داند و عمل می کند.

• کودک درون من

از بچگی و دورانی که کار کودک نمی کردم، بچه ها را خیلی دوست داشتم و با آنها به خوبی ارتباط برقرار می کردم. هنوز فکر می کنم کودک درون من زنده است. خیلی مواقع یادم می رود بیش از ۴۰ سال از عمر من گذشته. با بچه ها که هستم، بچه می شوم.

• نباید دست کم گرفتم

به نظرم آن نگاه حرفه ای که باید در کار کودک باشد، وجود ندارد. به هر حال نباید کودک امروز را دست کم گرفت و با بی میلی برای او کار کرد، چون او همه چیز را می بیند و درک می کند.

• انتقاد می کنند

بچه ها خیلی راحت می آیند و می گویند من از کارت اصلا خوشم نیامد. همیشه هم درست می گویند. وقتی بچه ای این حرف را به آدم می زند من می فهمم که یک جی کارم ایراد دارد، بنابراین بهترین منتقد، کارشناس و بیننده همین بچه ها هستند.

• وظایف پدر اخمو

یک بخش از زندگی ما وظایفی است که در زندگی شخصی داریم. من وظیفه پدری دارم و باید بچه ام یک جاهایی تربیت شود، باید یک جاهایی اخم من را ببیند و.. ولی بچه مخاطب دلیل ندارد که اخم من را ببیند چون او من را «عمو فروتن» تلویزیون می بیند که همیشه خندیده و اگر من را بیرون ببیند که اخم کردم، زده می شود.

وقتی من را دوست دارد و وقتی من را در خیابان می بیند لزومی ندارد که اخم من را ببیند. این برخورد را نه تنها با بچه ها بلکه با بزرگ ترهای بیرون هم دارم. با میوه فروش و نانوای محله، گرچه من در خانه دیگر عمو فروتن نیستم!!

• تقسیم کار

در گروه ما وظایف مشخص است و همه هم به وظایف خودشان عمل می کنند. آشپزی گروه به عهده من است. مسئولیت مالی گروه به عهده من است و هر اتفاق و ماجرایی که درآمد مالی برای گروه داشته باشد به حساب من می آید و من تقسیمات را انجام می دهم.

آقای گلی تصمیم گیرنده نهایی کار هستند که مثلا ما این کار را قبول کنیم یا نه؟ در کل OK نهایی را ایشان می دهند. آقای مسلمی هم چون بنیان گذار و اساس این گروه هستند پیگیری کارهای تلویزیونی با ایشان است. این تقسیم کار باعث می شود که ما کارمان را درست انجام بدهیم.

مردی از تهران

حمید گلی: برای بچه ها شبانه روز کار می کنیم


من حمید گلی هستم. متولد ۱۳۴۸ در تهران، دیپلم انسانی دارم، دو سال دوره بازیگری را در مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما گذراندم. مرکز آموزش فیلمسازی ارشاد بودم. یک دوره هم خدمت استاد سمندریان بودم. دو تا پسر دارم، محمدسالار پسر بزرگ ترم است و امیرسردار هم پسر کوچک ترم.

• ۲۰ سال سابقه

حدود ۲۰ سال است که این تیم شکل گرفته و اساس کار هم از همان مدرسه هنر و ادبیات بود. ما آنجا یک گروه بودیم زیر نظر اساتیدی چون آقای علیرضا خمسه... بعد آقای مسلمی در یک دوره ای آنجا بودند و من هم آنجا قبول شدم. ما یک تایمی با هم کار کردیم که شامل همان تئاتری بود که خدمت تان عرض کردم به نام «اردوی کوچولوها». ما دو نفر با هم بودیم بعد از سال ۷۰ که تقریبا همه ما از خدمت سربازی برگشتیم و دوباره رجعت کردیم به گذشته تا فعال شویم.

• به شهرت فکر نمی کردیم

زمانی که تازه کارمان را شروع کرده بودیم، می خواستیم پس از دوره آموزشی فقط کار کرده و تجربه کسب کنیم و به تنها چیزی که فکر نمی کردیم شهرت بود. اگر الان موفق شده ایم به خاطر تلاش ها و تجربه های گذشته هرکدام از ماست. باور کنید در آن سال ها به طور شبانه روزی برای رسیدن به هدف مان تلاش می کردیم.

• چرا سینمایی نیستیم

متاسفانه کارگردانان و تهیه کنندگان ما قدرت خطر کردم ندارند و همیشه دنبال بازیگرانی هستند که جواب خودشان را در کارهای مختلف پس داده اند. در سینما که موقعیت های خوبی برایمان وجود نداشت و در تئاتر همه که دستمزدها پایین است. البته ما هرچه داریم از خانه اول مان یعنی تئاتر است. طی این سال ها و بیش از ۱۰ سال کار مداوم در تلویزیون حالا مردم هستند که از ما می خواهند و به دیدن کارهای ما عادت کرده اند.

• مرور کودکی ها

درباره خودم باید بگویم که «حمید گلی» هرگز از دنیای کودکی اش فاصله نگرفته است. ضمن اینکه دوباره دارم با بچه های امروز، کودکی خودم را مرور می کنم و با آنها به دنیای گذشته بر می گردم.

• دل شکستن هرگز

کی زمان هایی از ما عکس خواستند یا امضا خواستند و ما در شرایطی بودیم که واقعا نشده این کار را انجام دهیم و متعاقبش به ما گفتند که «آقا فکر کردی کی هستی؟ چی شدی؟»، خب شرایط آنقدر آنجا و آن زمان بد بوده که درخواست شان انجام نشده و اگر انجام نشده اینطور نیست که ما کسی هستیم یا چیزی شدیم دلیلش فقط همین بوده. اگر دلگیر شده اند ما همین جا عذرخواهی می کنیم و هرگز دوست نداریم که دل کسی را بشکنیم.