بهترین سریال های سال ۲۰۱۵

روزنامه هفت صبح - ترجمه زرتشت کاشفیان: پرونده ای برای سریال های تلویزیونی برگزیده سال که اغلب با استقبال منتقدان روبرو شده و احتمالا مانند سریال های لاست، 24، فرار از زندان، برکینگ بد، لیست سیاه و ... به زودی سروکله شان در شبکه های رسمی سیما و نمایش خانگی ایران پیدا می شود یا با بازسازی هایشان توسط تهیه کننده های خلاق (!) روبرو خواهیم بود.

حالا که نزدیک به 9 ماه از سال 2015 میلادی می گذرد، شاید بد نباشد نگاهی داشته باشیم به سریال های تماشایی و خوش ساختی که در این مدت از شبکه های تلویزیونی مختلف پخش شده اند.

بعضی از این سریال ها مانند «مردان دیوانه» بعد از چندین سال همراهی با مخاطبان شان خداحافظی کردند، بعضی هم مانند «کمدین ها» در همان نطفه خفه شدند و بعد از پخش یک فصل، مدیران شبکه دیگر به ساخت شان رضایت ندادند. بعضی هم همچنان ادامه دارند و هواداران شان بی صبرانه در انتظار پخش فصل جدید سریال محبوب شان هستند.

در ادامه این مطلب، 9 سریال برتر سال تا اینجای کار، به انتخاب تحریریه «ایندی وایر» معرفی و مرور شده اند.

Parks and Recreations

امتیاز IMDb:

8.6 از 10


درام جذاب شبکه ان بی سی در فصل پایانی شانسش را در جهشی به آینده سنجید، خیلی ها چندان از این انتخاب راضی نبودند اما حتی آنها هم نتوانستند شجاعت این سریال را نادیده بگیرند، همچنین گروه بازیگران فوق العاده اش را.

اپیزود آخر یکی از بهترین ها در این چند سال اخیر بود؛ زندگی شخصیت ها در چند دهه آینده را نشان داد و جا برای سوال هم باقی گذاشت. شاید لزلی توپ برای روبرو شدن با سرنوشتش آماده باشد اما ما هنوز برای خداحافظی آماده نبودیم.

پخش این سریال از ۲۴ فوریه ۲۰۰۹ آغاز شد و تا هفت فصل ادامه یافت. با سوال هایی که گرگ دنیلز و مایکل شور در ذهن مخاطبان شان باقی گذاشته اند، شاید بتوان به ادامه ساخت دنباله این سریال سیتکام در آینده امیدوار بود. این سریال تاکنون از شبکه های تلویزیونی کشورهای مختلفی از جمله فیلیپین، هند، کانادا، استرالیا و ... روی آنتن رفته است.

Fresh Off the Boat

امتیاز IMDb:

۸ از ۱۰


این سریال وقتی در فوریه شروع شد، توانست خیلی ها را هیجان زده کند، شاید چون جزو اولین سریال های آسیایی - آمریکایی بود که بعد از چندین دهه پ۱خش می شوند اما ما برای دوست داشتن این سریال آماده بودیم چون نمیاش این سریال به معنای بازگشت ناناچکا خان - خالق سریال دوست داشتنی «به بی... در آپارتمان ۲۳ اعتماد نکن» - برای ساخت کمدی دیگری در شبکه ای بی سی بود.

اگرچه فصل اول این سریال بخش های نامتوازن خودش را داشت (که می شود آن را به حساب عادت به سبک کمدی های خانوادگی شبکه ای بی سی گذاشت) ولی توانست به قدر کافی جذب مان کند و این بدون بازی های حرفه ای «کانستنس وو» و «رندال پارک» اصلا میسر نمی شد. به علاوه، این سریال اصلا از پرداختن به مسائل نژادی شانه خالی نمی کند و در عین حال با وجود اینکه حوادثش در دهه نود رخ می دهند، هم واقعی است و هم مدرن.

The Comedians

امتیاز IMDb:

۶.۸ از ۱۰


سریال «کمدین ها» با رویکردی هوشمندانه و آگاهانه، در همان فصل اول نظرها را به خودش جلب کرد و این روند را ادامه داد. رویکرد چند لایه این سریال به کمدی درست به اندازه جاه طلبی اش در اجرا درخشان است؛ جوک های متفاوتی که در دنیای جاش گد و بیلی کریستال رد و بدل می شود، دست کم دو، سه یا چهار بار بسته به میزان اطلاعات تان از فرهنگ پاپ شما را می خنداند.

«کمدین ها» از شبکه اف ایکس پخش می شد و در حالی که می توانست تلاشی ناموفق در به تصویر کشیدن طنز درباره فاصله نسل ها باشد، در عوض کاملا برعکس عمل می کند. این سریال به جای آن که روی نقاط انفصال کمدین هایش متمرکز شود، توجه اش را به نقاط اشتراک شان معطوف می کند.

«کمدین ها» سریالی است که بی توجه به سن و سال، همه می توانند با هم در تماشایش شریک شوند. با وجود این، مدیران شبکه اف ایکس ساخت دنباله آن را منتفی اعلام کردند.

Unbreakable Kimmy Schmidt

امتیاز IMDb:

۸ از ۱۰


بامزه است که چطور سریال های جدید باعث می شوند قدر سریال های قدیمی را بدانید و در عین حال ارزش بیشتری برای شان قائل شوید. هر چقدر هم این سریال اصیل و جذاب باشد، باز هم باعث نمی شود موقع تماشای فصل اول بارها و بارها یاد سریال «راک ۳۰» نیفتید، حتی با وجود اینکه بازیگرهای آن سریال مثل جون هم با جین گراکوسکی جلوی دوربین نیستند.

فصل اول تازه ترین ساخته تینا فی و رابرت کارلاک با بی وقفه در هم کوبیدن شخصیت اصلی اش روح قدرتمندی برای خود دست و پا کرده است (شبیه بلایی که در «راک ۳۰» به سر لیز لمون می آمد). با این حال، ریتم سریع مواجهه تماشاگر با شوخی ها، شاید کمی زیاده روی تلقی شود. این در حالی است که «راک ۳۰» رفته رفته به ریتم عجیب و سریعش رسید و مخاطب برای آشنا شدن با این مدل طنز یک هفته فرصت تنفس داشت.

Archer

امتیاز IMDb:

۸.۸ از ۱۰


درست است که بعد از پایان یک فصل تجربی («فساد آرچر») دوباره همه چیز تا حدودی به حالت عادی برگشت اما کمدی هوشمندانه آدام رید باز هم تصمیم روایی شجاعانه ای در ساخت فصل ششم گرفت: آرچر را مجبور به بزرگ شدن کرد؛ آرچری که مجبور به مواجهه با نابودی است!

تجربه پدر شدن، استرلیگ آرچر را طی مراحل مختلف به آدمی متفاوت بدل ساخت. او ابتدا به سوییس و بعدا تایلند و ویسکانسین فرار می کند (مرحله انکار) و در این دوران هر از گاهی عصبیتش را به خاطر دروغ گفتن سرِ لانا خالی می کند (مرحله عصبانیت). تا پیش از ماموریتی که در پایان فصل رقم می خورد هیچ اتفاق جدی رخ نمی دهد. سرانجام تیم در مخمصه می افتد و آرچر هم مجبور می شود خرج خانواده اش را تامین کند.

ممکن است فکر کنید این اتفاقات به افسردگی آرچر منجر می شود اما افسردگی اصلا در ذات او نیست. در عوض قبول وضعیتی که در آن قرار دارد، پایان الهام بخش و مثبت تری را پیش روی مان می گذارد.

The Americans

امتیاز IMDb:

۸.۳ از ۱۰


پرسش مهمی که در اینجا مطرح می شود این است که چرا سریال «آمریکایی ها» موفق به دریافت جایزه امی نمی شود؟ البته طبیعی است. سریالی درباره جاسوس های روس که در جریان جنگ سرد به آمریکا نفوذ کرده اند، چندان به مذاق رأی دهندگانی که بزرگ شده آن دورانند، خوش نیاید. با این حال بازی های قدرتمند و نگارش زیرکانه متن سریال، به خصوص وقتی بالاخره تنش های زیرین به یکباره منفجر می شوند، یکی از بهترین های سال را رقم زده است.

اگرچه قسمت آخر کم ماجراتر از آن چیزی بود که انتظار می رفت اما فصل سوم به حفظ کیفیت دو فصل اول کمک شایانی کرد. این سریال اولین بار ژانویه ۲۰۱۳ از شبکه تلویزیونی کابلی اف ایکس روی آنتن رفت و آخرین فصل آن بهار امسال پخش شد. شبکه اف ایکس اعلام کرده فصل چهارم این سریال در قالب ۱۳ قسمت در سریال ۲۰۱۶ پخش خواهد شد.

Better Call Saul

امتیاز IMDb:

۸.۹ از ۱۰


«بهتر است با سال تماس بگیرید» پیش درآمد رسمی یکی از بهترین دستاوردهای تلویزیون در قرن بیست و یکم - «برکینگ بد» - است و همچنان سایه نیمه بهترش را روی سرش حس می کرد. هر چند با تفاوتی اندک در لحن، مجموعه کاراکترهایی جدید و یک باب اودنکرک متفاوت، این سریال بالاخره توانست تا پایان فصل اول از زیر سایه «برکینگ گبد» بیرون بیاید.

با انتخاب نمایش سفر جیمی مک گیل برای تبدیل شدن به بهترین وکیل جنایی آلباکرکی - که مسیری آرام تر و درونی تر است - سریال جدید وینس گلیگان به سرعت توانست لحن خودش را پیدا کند و در این میان اگرچه ریتمش آنچنان گیرا نبود اما با یک اپیزود ویژه - با بازی جاناتان بنکس - و یک صحنه درخشان در اپیزود نهم موفق شد حسابی سر ذوق مان بیاورد. برای همه آنهایی که فصل اول این سریال را دیده اند، اپیزود «مارکو» یک قسمت فراموش نشدنی است.

vEEP

امتیاز IMDb:

۸ از ۱۰


مثلی هست که می گوید قدرت بیشتر، خنده بیشتر به همراه می آورد. در فصل چهارم این سریال شاهد به دست آوردن مقام ریاست جمهوری توسط معاون رییس جمهور تشنه قدرتش بودیم و واقعا هم ارضاکننده بود - برای بینندگان سریال، درگیری سلینا زمانی جذاب تر شد که او توانست با شرکت در بازی سیاسی پیچیده ای که پیش از این کمتر دیده شده، به آنچه می خواهد برسد.

آرماندولانوچی یکی از سازندگان و مغزهای اصلی سریال که حالا جایش را به فرد دیگری داده، در حالی از سریال جدا شد که همچون گذشته، گناهان و اشتباهات شخصیت ها مایه تفریح ما بودند.

فصل چهارم «معاون رییس جمهور» یک موفقیت تمام عیار بود؛ چه در معرفی شخصیت های جدید (تصور سریال بدون سام ریچاردسن با آن دهان لقش غیرممکن شده) تا سر و شکل جدید مانند آنچه در اپیزود نهم سریال شاهد آن هستیم. آوریل گذشته شبکه اچ بی او دستور ساخت دنباله این سریال را صادر کرد.

Mad Men

امتیاز IMDb:

۸.۷ از ۱۰


خیلی ها منتظر بودند ببینند درام تاریخی متیو وینر چگونه تمام خواهد شد اما سفری که به پایان ختم می شد درست به اندازه خود آن جذاب بود. نیمه دوم فصل آخر با چنان اطمینان و اعتماد به نفسی شروع شد که حدس و گمان ها درباره پایانش روز به روز شدت گرفت و هر از گاهی نقدهایی شتاب زده در موردش نوشته شد.

کلیت داستان سریال درباره یکی از معتبرترین آژانس های تبلیغاتی اوایل دهه ۱۹۶۰ در نیویورک است و بر شخصیت دانلد دریپر به عنوان یکی از مرموزترین اما به شکل خارق العاده ای با استعدادترین مدیران حوزه تبلیغات متمرکز است.

مهم نیست که شما صحنه پایانی را صادقانه یا هجوآمیز بدانید، در هر دو صورت «مردان دیوانه» خود را به عنوان سریالی که ارزش تماشای چندباره دارد، به اثبات رساند. آخرین قسمت سریال شبکه ای ام سی ماه مه گذشته پخش شد و پرونده آن برای همیشه یا دست کم تا مدتی نامعلوم بسته شد.