شهرام شکوهی: مثل من سمت ماهواره ها نروید!

هفته نامه تماشاگران امروز: شهرام شکوهی این روزها در آمریکا و در حال برگزاری تور کنسرت هایش است و به همراه گروهش پس از انتشار آلبوم جدیدش «تا نفس هست» تور اجرای زنده این آلبوم را به ینگه دنیا برده است.

این خواننده که خود از جمله چهره هایی است که حضورش در یک مسابقه خوانندگی در شبکه های ماهواره ای باعث شد نبوغ و استعدادش در جامعه دیده شود، درباره موج جدید حضور چهره های ایرانی در مسابقات خوانندگی در کانال های ماهواره ای می گوید: «اگر می خواهند تجربه من را ملاک خود قرار دهند و بر این باور باشند که چون شهرام شکوهی رفت و در آن مسابقه شرکت کرد الان معروف شده است پس ما هم همین روند را طی کنیم، به نظر من بهتر است اصلا این کار را انجام ندهند چون اگر من آهنگ «مدارا» را به صورت نماهنگ منتشر می کردم و بدون شرکت در آن مسابقه در فضای مجازی ارائه می دادم، آن اتفاقی که مد نظرم بود حالا نه در کوتاه مدت بلکه در بلندمدت می افتاد.


اگر کسی می خواهد برای او اتفاقی در حوزه موسیقی بیفتد، دنبال متفاوت بودن واقعی باشد. به هر حال من استایل کاری خودم را دارم و در نهایت می توانم با کمی تغییر و تحول در ارائه استایل کاری مدت دیگری را هم باقی بمانم که این مدت هم بستگی به هوش من و کمک دوستان دارد ولی بالاخره این مدت تمام می شود. یعنی یا نمی توانم بخوانم یا مردم دیگر من را نمی خواهند. اگر شخصی بیاید و شبیه من، احسان خواجه امیری، محسن چاووشی، محسن یگانه، بنیامین بهادری، رضا صادقی، بابک جهانبخش، مهدی یراحی یا رضا یزدانی بخواهند مطمئن باشد که هیچ راهی جز شکست ندارد. در حقیقت اگر کسی بیاید و پشت من و امثال من قرار گیرد عملا کاری از پیش نمی برد.»

این خواننده در عین حال از ضعف های گسترده در بحث های تبلیغاتی موسیقی در ایران گلایه دارد و می گوید: «من نزدیک یک ماه و نیم است که با کمترین میزان استراحت و مقابله با حاشیه ها، مشغول کار کردن هستم و در این میان هم خدا را شکر می کنم که با حمایت مردم و طرفداران در شرایط خوبی قرار دارم کما اینکه من همواره شکرگذار پروردگار خودم بوده ام که تا این لحظه، هم به جهات کاری و هم به جهات مالی همراه من بوده و خواهد بود. من به عنوان شهرام شکوهی که در عرصه خوانندگی با در نظر گرفتن تمامی خط قرمزها و ضوابط مشغول فعالیت هستم به درستی می دانم که از چه مرزهایی نباید عبور کنم اما آیا این درست است که اجازه نداشته باشم حتی یک بیلبورد تبلیغاتی ویژه برگزاری کنسرت موسیقی پاپ در شهری که زندگی می کنم یا کنسرت می دهم نصب کنم؟

باور کنید تنها تبلیغی که هم اکنون برای خوانندگان فراهم است همان کادرهای محدود روزنامه همشهری است ضمن اینکه همان دوستانی که در کامنت ها، خواننده را به باد انتقاد می گیرند، از خوانندگان محبوب خودشان یک آلبوم نمی خرند و آلبوم جدید فلان خواننده را که هنوز از پخش بیرون نیامده از سایت های غیرقانونی دانلود می کنند. واقعا این یک دزدی آشکار است.

از سوی دیگر وقتی شما می آیید و اینچنین از کار، دزدی می کنید چطور می توانید در بسیاری از کامنت های از سر حب و بغض از خواننده انتقاد کنید؟ یعنی دقیقا عین این می ماند که من بروم از یک نانوایی نانی بدزدم و از آن استفاده کنم اما بعد با کمال پررویی به سراغ آن نانوا بیایم و بگویم این نان شما چه کیفیت بدی دارد. آیا این نانوا حق ندارد با چوب به دنبال من بیفتد؟»