سریال های دنباله دار تلویزیون ایران

روزنامه هفت صبح: سریال هایی که به فصل دو یا بیشتر رسیدند چه سرنوشتی داشته اند؟ آیا دنباله سازی تجربه ای موفق در تلویزیون ماست؟

سابقه دنباله سازی در تلویزیون ما طولانی است؛ به دهه شصت و روزگار «آینه» و «آینه عبرت» بازمی گردد. با این حال ساخت فصل های بعدی یک سریال الزاما مترادف با موفقیت آنها نیست. چه بسا اگر پرونده برخی سریال ها در همان فصل نخست بسته می شد، خاطره خوش تری از آنها در ذهن می ماند. در این «پایتخت» با چهار فصل رکورددار است و البته، همیشه هم پیش عامه مخاطبان توفیق داشته.

در ادامه نگاهی گذرا داریم بر مهمترین سریال هایی که به فصل دو یا بیشتر رسیدند. به این لیست می توان سریال های دیگری افزود. «آینه» پیش قراول دنباله سازی است که سری دومش توفیقی به دست نیاورد. ادامه «خانه سبز» با عنوان «سرزمین سبز» هرگز موفق نبود. ماجرا برای «خوش رکاب» که سری دومش «خوش غیرت» شد نیز به همین تلخی است. «کارآگاه علوی» خیلی موفق بود اما فصل دوم سریال نتیجه ای نومید کننده داشت و برای همیشه تلویزیون پرونده اش را بست.

پایتخت / سیروس مقدم


سیروس مقدم وقتی سال نود «پایتخت» را روی آنتن فرستاد فکر نمی کرد سریالش تا این حد گل کند و خیلی زود برنده مطلق نوروز شود. فصل اول سریال اما همه را شگفت زده کرد و تحسین بیننده ها و منتقدان را به دست آورد. همین باعث شد مسئولان تلویزیون با ساخت دنباله آن موافقت کنند. این اتفاق البته همیشه با اما و اگر رخ داد و تا لحظه آخر معلوم نبود واقعا ساخته می شود یا خیر.

عوامل همواره گفته اند برخی خارج از صدا و سیما دوست ندارند این سریال تداوم داشته باشد.سریال مقدم ماه رمضان اخیر برای نخستین بار از کنداکتور نوروز خارج شد و ماه رمضان فصل چهارم آن روی آنتن رفت و این بار هم هوادارانی جدی پیدا کرد.


در حاشیه / مهران مدیری


از اول قرار نبود سریال مهران مدیری دو فصلی شود. حاشیه هایی که برای فصل اول پس از اعتراض پزشکان به وجود آمد، مدیری و تیمش را مجبور کرد که داستان را پیش از موعد تمام کنند و ادامه سریال از بیمارستان به بازداشتگاه برود.

«در حاشیه ۲» اما یک سریال ابتر با شوخی های کم مایه بود که هرگز نتوانست نیمچه موفقیت فصل اول را یادآور شود. مهران مدیری ابتدای سال که «در حاشیه» را روی آنتن فرستاد با همان قسمت های اولیه نگاه ها را به سمت خود جلب کرد؛ خیلی ها سریال را دوست داشتند و خیلی ها نه. در فصل دوم اما کسی انگار حوصله ای درباره نظر دادن درباره فصل دو را نداشت تا یکی از بدترین دنباله سازی ها با این سریال رقم بخورد.


دردسرهای عظیم / برزو نیک نژاد


تابستان سال ۱۳۹۳ برای نخستین بار «دردسرهای عظیم» روی آنتن رفت و هوادارانی به دست آورد. قد و قواره سریال اما به اندازه ای نبود که در جامعه موج آفرین شود و به اصطلاح «خیابان خلوت کن» نبود. برزو نیک نژاد برای اولین تجربه سریال سازی خود، نمره قبولی گرفت و یک سریال استاندارد روی آنتن فرستاد. سازندگان ته داستان را باز گذاشتند و ماه رمضان امسال فصل دومش را ساختند.

«دردسرهای عظیم ۲» تفاوت محسوسی از نظر کیفی با فصل اول نداشت؛ در واقع میزان شوخی و مطایبه و موش و گربه بازی هایشان تقریبا همسان بود و کسی که خبر نداشت نمی دانست فصل یکی هم داشته. این با پایان داستان معلوم شد و بعید است فصل سومی داشته باشد.


ستایش/ سعید سلطانی


پرحاشیه ترین سریال دنباله دار تلویزیون «ستایش» است. هر چه جلو آمد انتقادها به آن هم بیشتر شد. عمده انتقادها در فصل دوم به گریم پیری نرگس محمدی بود و کش دار بودن سریال. البته برخی بازیگران سریال هم انتقادهایی به داستان «ستایش ۲» وارد کردند و گفتند باید در همان فصل اول تمام می شد. با همه انتقادها و شوخی های بیشماری که با سریال می شد، نمی توان کتمان کرد که خیلی ها آن را می دیدند و شاید هم لذت می بردند!


هوش سیاه / مسعود آب پرور


«هوش سیاه» جزو سریال هایی است که در فصل دوم موفق تر از فصل نخست بود. سال ۸۹ فصل اول سریال روی آنتن رفت و سه سال بعد سری دوم آن پخش شد. مسعود آب پرور با دستمایه قرار دادن جرایم اینترنتی داستان های مهیج پیش روی بیننده ها گذاشت و باعث شد خیلی ها درگیر سرنوشت قهرمانان سریال شوند. برگ برنده سریال «هوش سیاه» داستان های نو و ضرباهنگ مناسبش بود که بیننده را بیش از پیش درگیر می کرد.


عملیات 125/ افخمی، آهنج و آب پرور


سال ۱۳۸۷ عملیات ۱۲۵ به کارگردانی بهروز افخمی پخش شد و خیلی زود توانست بیننده های ثابت به دست بیاورد. بعد از آن محمدرضا آهنج پشت دوربین سری دوم ایستاد و این بار هم داستانش مخاطبان این سریال را راضی کرد. فصل سوم عملیات ۱۲۵ به مسعود آب پرور رسید. این سری سال ۹۱ پخش و از نظر کیفی تفاوت محسوسی با فصل های قبل نداشت. مهمترین نکته ای که به طور مداوم حفظ شد، داستان آن است که هر بار سرگذشت یکی از شخصیت های آتش نشانی را سوژه می کرد.


مرد هزار چهره و باغ مظفر/ مهران مدیری


مهران مدیری پیش از «در حاشیه» تجربه دنباله سازی در «مرد هزار چهره» و «باغ مظفر» را داشته. او بعد از موفقیت «مرد هزار چهره» ادامه ماجرای مسعود شصتچی را در «مرد دو هزار چهره» روایت کرد. سریال بیننده های زیادی داشت اما هرگز به پای فصل نخست نرسید و خیلی ها ساخت ادامه آن را اشتباه حرفه ای مدیری تعبیر کردند.

ماجرای «باغ مظفر» متفاوت است. او ادامه سریال را با نام «گنج مظفر» برای شبکه نمایش خانگی ساخت که با تاخیر چند ساله توزیع شد و توفیقی به دست نیاورد.


زیر آسمان شهر/ مهران غفوریان


یکی از تلخ ترین دنباله سازی ها را باید به نام «زیر آسمان شهر» نوشت. مهران غفوریان سال ۸۰ خیلی خوشبخت و خوشحال بود؛ سریالش با کاراکترهایی جذاب مثل بهروز پیرپکاجکی و خشایار مستوفی میان مردم گل کرد و تکیه کلام هایشان در محاوره روزمره شنیده می شد. او بعد از توفیق سریال تصمیم به ساخت سری دوم آن گرفت اما خیلی زود ضعف هایش آشکار شد. ساخت سری سوم «زیر آسمان شهر» حکم تیر خلاص به سریال داشت که تا مدت ها غفوریان را به حاشیه راند.


شلیک نهایی و کلانتر/ محسن شاه محمدی


محسن شاه محمدی با ساخت «شلیک نهایی» تصویری جذاب از پلیس نشان داد. موفقیت این سریال و محبوبیت سرگرد کلانی باعث شد شاه محمدی مدتی بعد فصل دوم سریال را با عنوان «تصمیم نهایی» بسازد؛ سریالی که هیچ وقت به لحاظ محبوبیت و دیده شدن به گرد پای «شلیک نهایی» نرسید و به یک ادامه ناموفق تبدیل شد. ماجرای «کلانتر» شاه محمدی به شکلی دیگر تکرار شد. پس از این موفقیت فصل اول، او فصل های بعدی را ساخت که این بار ناموفق بود.