مجموعه ای جالب از ده نقل قول تند علیه اسکار!

کافه سینما: چند روز پیش «جاکوئین فونیکس» بازیگر فیلم تحسین شده استاد (The Master) در مصاحبه با مجله اینترویو جملات تندی را علیه اسکار و روند انتخاب بهترین‌ها توسط آکادمی بیان کرده است: «فقط می‌گویم که به نظرم مزخرف است.

یک مزخرف کامل. و من نمی‌خواهم جزئی از آن باشم. به آن اعتقادی ندارم. آن یک هویج است اما بدمزه‌ترین هویجی که تا به حال در عمرم خورده‌ام. من این هویج را نمی‌خواهم... همه را مقابل هم قرا دادن... این احمقانه‌ترین چیز در کل جهان است...

دورانی که برای فیلم دست از پا خطا نکن (walk the line) پروسه فصل جوایز طی می‌کردم برای من ناراحت کننده‌ترین دوران زندگی‌ام بود. دیگر نمی‌خواهم هرگز آن را تجربه کنم»


اما جملات تند فونیکس علیه اسکار تازگی ندارد. تعداد زیادی از بازیگران و کارگردان‌های سینما در طول سال‌های گذشته علیه اسکار و روند انتخاب بهترین‌ها توسط آکادمی صحبت کرده‌اند.

گاهی مانند آقای «همفری بوگارت» روند انتخاب بهترین‌ها در اسکار را زیر سوال برده‌اند و گاهی مانند «مارلون براندو» با شرکت نکردن در مراسم اسکار از سیاست‌های حاکم بر جریان فیلمسازی انتقاد کرده‌اند.

ده نقل قول معروف علیه اسکار را بخوانید:

وودی آلن: «آن‌ها سیاسی هستند و اهل معامله و مذاکره»

آلن با اینکه ۱۵ بار برای بهترین فیلمانه اورجینال نامزد اسکار شده و ۴ بار نیز آن را بدست آورده اما فقط یکبار در سال ۲۰۰۲ در این مراسم شرکت کرد آن هم برای ادای دین به شهر مورد علاقه‌اش نیویورک. زمانی در سال ۱۹۷۸ او گفت: «دو چیز درباره آن‌ها آزارم می‌دهد. اینکه آن‌ها سیاسی هستند و اهل معامله و مذاکره، و کل ایده این جایزه‌ها احمقانه است. من نمی‌توانم تسلیم قضاوت دیگران شوم، زیرا اگر زمانی که می‌گویند تو شایسته‌ی جایزه‌ای هستی آن‌ها را بپذیری، زمانی هم که می‌گویند شایسته نیستی باید قبولشان کنی. وقتی که مورد قضاوت آن‌ها قرار می‌گیری، خودت را در دستان آن‌ها قرار می‌دهی... همچنین کمدی در بین آن‌ها جایی ندارد و هیچ وقت نداشته است. در نتیجه هنرمندانی همچون مارکس، چاپلین و کیتون هرگز اسکار نگرفته‌اند.»

البته او در سال‌های اخیر لحن نرم تری پیدا کرده است. او در اوایل امسال به واشنگتن پست گفت: «آن‌ها همیشه یکشنبه شب‌ها برگزارش می‌کنند. و همیشه- می‌تواند بررسی کنید- همزمان با یک بازی بسکتبال مهم است. و من طرفدار جدی بسکتبالم. در نتیجه لذت بزرگی است که به خانه بیایم، به رختخواب بروم و بسکتبال ببینم. و این دقیقا کاری است که من می‌کنم، تماشای بازی!»

آقای همفری بوگارت: «باید همه نقش هملت را بازی کنند»

آقای بوگارت در سال ۱۹۴۴برای کازابلانکا نامزد اسکار شد اما نظر مثبتی نسبت به آن نداشت. او در سال ۱۹۵۵ گفت: «تنها راه برای یافتن بهترین بازیگر این است که همه نقش هملت را بازی کنند و بهترین برنده شود» با وجود این انتقاد، او برای فیلم ملکه آفریقایی (The African Queen) را در‌‌ همان سال اسکار گرفت.


داستین هافمن: «مراسم آکادمی هیچ تفاوتی با یک مسابقه ملکه زیبایی ندارد»

هافمن یک شب قبل از مراسم سال ۱۹۶۸ که در آن برای فیلم فارغ التحصیل (The Graduate) نامزد اسکار شده بود گفت: «امیدوارم که فردا شب اسکار را نبرم. اگر ببرم به شدت ناراحت می‌شوم. واقعا شایستگى آن را ندارم.» او آن سال شانس آورد و اسکار را نبرد. هفت سال بعد که برای فیلم لنی (Lenny) دوباره نامزد اسکار شد بسیار تند‌تر علیه اسکار صحبت کرد: «جایزه آکادمی زشت و ناپسند و کثیف است... هیچ تفاوتی با یک مسابقه ملکه زیبایی ندارد.»

اما چهار سال که برای فیلم کرامر علیه کرامر اسکار گرفت گفت: «من با احساساتی متفاوت این بالا هستم. بنا به دلیلی منتقد آکادمی بوده‌ام. اما همچنین عمیقا سپاسگذارم که شانس این را داشتم که کار بازیگری را انجام دهم...»


مارلون براندو: «اهالی سینما مسئولند!»

شاید مشهور‌ترین ماجرا درباره کسانی که حاضر نشدند جایزه اسکار را بگیرند مربوط به مارلون براندو است. او که در سال ۱۹۵۵ برای فیلم در بارنداز (On The Waterfront) با خوشحالی جایزه اسکار را پذیرفت اما دیگر برای بار بعد مشتاق آن نبود. در سال ۱۹۷۲نام مارلون براندو به عنوان بهترین بازیگر به خاطر بازی در فیلم پدرخوانده در مراسم اسکار اعلام شد اما او به جای خود و برای اعتراض به تصویر منفی سرخ‌پوستان آمریکا در هالیوود یک‌ دختر سرخپوست‌ را روی‌ صحنه‌ فرستاد. بعد‌ها براندو در توضیح علت این کارش به نیویورک تایمز گفت: «اهالی سینما مانند همه در قبال تحقیر سرخپوستان آمریکا و به تمسخر گرفتن شخصیت آن‌ها و همچنین توصیف آن‌ها به صورت انسانهایی وحشی و شیطان صفت مسئول هستند»

براندو دو بار دیگر هم نامزد اسکار شد اما جایزه را نبرد.


بیل موری: «از دست خودم ناراحتم که در چنین مراسمی شرکت کردم!»

سال ۲۰۰۵، یک سال بعد از آن که‌ شان پن برای فیلم رودخانه مرموز اسکار گرفت و موری (که برای فیلم گمشده در ترجمه نامزد بود) دست خالی از مراسم برگشت، موری در جواب گاردین که از او پرسید که آیا از این اتفاق ناراحت شده است، او اینچنین جواب داد: «ناراحت؟ حتما شدم. من این مراسم‌ها را قبول ندارم، در نتیجه به این فکر می‌کردم که چه چیزی مرا متقاعد کرد که در این چنین مراسمی شرکت کنم. در حقیقت از دست خودم ناراحتم.»


خاویر باردم: «بازی من چه ارتباطی به بازی راسل کرو دارد؟»

چند سال بعد از اولین نامزدی‌اش در اسکار برای فیلم پیش از آنکه شب برسد، او به سایت about.com گفت: «من در اسپانیا زندگی می‌کنم. اسکار برنامه‌ای تلویزیونی است که یکشنبه شب پخش می‌شود، بسیار دیر وقت. آنجا شما برنامه را تماشا نمی‌کنی، و فقط برنده‌ها و بازنده‌ها را در خبر‌ها می‌خوانی.» او همچنین جمله آقای بوگارت را به شکلی دیگر نقل می‌کند: «بازی من چه ارتباطی به بازی راسل کرو دارد؟ هیچ ارتباطی. اگر ما در یک زمان گلادیاتور را با کارگردانی ریدلی اسکات بازی کرده بودیم شاید این امکان وجود داشت که مشخص شود چه کسی بازیگر بهتری است.»

او سه سال بعد برای فیلم جایی برای پیرمردها نیست جایزه اسکار گرفت .


جورج سی اسکات: «ایجاد تعلیقی ساختگی برای اهداف اقتصادی!»

اسکات در ابتدا برای فیلم بیلیاردباز نامزد اسکار شد اما این نامزدی را نپذیرفت. او دوباره در سال ۱۹۷۰ برای فیلم پاتون نامزد اسکار شد و این بار هم این انتخاب را نپذیرفت و به رسانه‌ها گفت: «این جشن‌ها مراسم دو ساعته بی‌ارزشی هستند، یک شوی عمومی با ایجاد تعلیقی ساختگی برای اهداف اقتصادی... آزار دهنده، غیر متمدنانه و ذاتا فاسد.»
او در هر صورت این جایزه را برد اما در آن لحظه در خانه‌ی خود در حال تماشای مسابقه هاکی بود.

لوئیس بونوئل: «از نظر اخلاقی منزجر کننده»

این فیلمساز مشهور اروپایی در سال ۱۹۷۰ گفت: «هیچ چیز به اندازه بردن اسکار از نظر اخلاقی برای من منزجر کننده نیست.» سه سال بعد برای فیلم نامه جذابیت پنهان بورژوازی و همچنین سال ۱۹۷۷ برای فیلم میل مبهم هوس نامزد اسکار شد.

سالی فیلد: «بردن اسکار هیچ معنایی ندارد!»

فیلد یکی از معروف‌ترین صحبت‌ها بعد بردن اسکار را در سال ۱۹۸۵ انجام داد :«نمی‌توانم این واقعیت را انکار کنم شما من را دوست دارید... همین الان... من را دوست دارید.» اما این در حالی است که در سال ۱۹۷۹ بعد از بردن اولین اسکارش برای فیلم نورما ری گفت: «بردن اسکار چه معنی دارد؟ من فکر نمی‌کنم هیچ معنایی داشته باشد؟»
او امسال نیز برای فیلم لینکلن اسپیلبرگ این شانس را دارد که «دوست داشته شود!»

دانیل رادکلیف: «چرا باید هیوگو نامزد اسکار شود اما هری پا‌تر نه!»

ستاره مجموعه فیلم‌های هری پا‌تر، از اینکه آخرین قسمت این مجموعه فقط در رشته‌های فنی در سال گذشته نامزد اسکار شده بود ابراز ناراحتی کرد: «من فکر نمی‌کنم اسکار علاقه‌ای به فیلم‌های تجاری یا فیلم‌های کودک و نوجوان داشته باشد مگر اینکه مارتین اسکورسیزی آن را بسازد!» رادکلیف به رادیو تایمز گفت: «روزی که هیوگو را می‌دیم با خودم گفتم که چرا این فیلم باید نامزد شود و فیلم ما نه. یک جورهایی مایوس کننده است. هرگز فکر نمی‌کردم برایم مهم باشد.»