سریال موفق «شب حادثه» با بازی پیمان معادی

ماهنامه همشهری ۲۴ - عطیه سالارمنش:


شب حادثه / THE NIGHT OF

* طراح و نویسندگان: استیون زیلیان و ریچارد پرایس، بر اساس سریال عدالت کیفری نوشته پیتر مفات

* کارگردان: استیون زیلیان (هفت اپیزود) و جیمز مارش (یک اپیزود)

* بازیگران: ریز احمد، جان تور تورو، پیمان معادی، جینی برلین، بیل کمپ

* محصول: آمریکا ۲۰۱۶، یک فصل، هشت قسمت

* خلاصه داستان: نصیرخان یک شب برای رفتن به مهمانی به طور پنهانی سوار تاکسی پدرش می شود و در راه دختری را سوار ماشین می کند. او دختر را به خانه اش می رساند و به دلیل مصرف مواد مخدر از هوش می رود اما وقتی به هوش می آید با جسد دختر روبرو می شود که به شکل دلخراشی کشته شده است.

شب حادثه که عنوانش را می شود به «شبی که»، «شب» یا حتی «آن شب» ترجمه کرد، جدیدترین سریال شبکه اچ بی اُ است که تابستان امسال را برای طرفداران این شبکه به فصلی گرم بدل کرد و در کنار سریال «اتفاق های عجیب» محصول نت فلیکس به پر بحث ترین و داغ ترین سریال ماه های اخیر بدل شد؛ سریالی که خبر تولیدش چند سال پیش منتشر شده بود و برای ما ایرانی ها خبر بسیار مهمی داشت، چون قرار بود پیمان معادی بعد از موفقیت های «جدایی نادر از سیمین» در آن بازی کند.

هر چقدر در رسانه های خارجی مانور تیترها بر حضور جیمز گاندولفینی در یکی از نقش های اصلی سریال بود، در خبرهای ترجمه ای در ایران تکیه بر نام معادی بود. سریال هم قرار بود در ابتدا «عدالت کیفری» نام بگیرد. آن روزها که پیمان معادی بازی در «ملبورن» را شروع کرده بود این خبرها شنیده می شد تا این که دیگر خبری از سریال نرسید.

مدتی بعد هم گاندولفینی درگذشت و آینده سریال در هاله ای از ابهام فرو رفت و معادی هم که اهل سر و صدا راه انداختن نبود به کار و فعالیتش ادامه داد تا اواخر بهار امسال که نام سریال «شب حادثه» وارد فهرست پخش شبکه اچ بی اُ شد و دیدن نام معادی در این سریال جنایی دادگاهی همه را مطمئن کرد که «شب حادثه» همان «عدالت کیفری» است که پیش از این خبرش رسیده بود.

اقتباس هوشمندانه

«شب حادثه» آنقدر آمریکایی است که باورش سخت است که با الهام از یک سریال ایتالیایی ساخته شده است به نام «عدالت کیفری». سریال بریتانیایی را پیتر مفات برای بی بی سی طراحی کرده بود و سال 2008 روی آنتن رفت و در پنج شب متوالی اپیزودهای فصل اول پخش شد. قسمت اول ریال ماجرای مردی به نام بن کولتر با بازی بن ویشاو بود که پس از شبی عجیب متهم به جنایتی مش د که هیچ خاطره ای از آن نداشت.

هر فصل «عدالت کیفری» قصه ای مجزا داشت و مثلا فصل دومش ماجرای زنی بی اعصاب را تعریف می کرد که جسد چاقو خورده همسرش را در اتاق خواب شان پیدا می کرد و خودش متهم اصلی بود. این سریال در بین منتقدان بسیار موفق بود و جوایز متعددی هم برد؛ از جمله جایزه امی بهترین بازیگر مرد برای بن ویشاو و دو جایزه بفتای بهترین سریال درام و بهترین نویسنده برای فصل اول. قصه این سریال آنقدر جهانی بود که مسئولان شبکه اچ بی اُ به فکر ساخت نسخه آمریکایی اش بیفتند و مسئولیت این کار را هم به دو نویسنده ماهر و کهنه کار بسپرند؛ استیون زیلیان و ریچارد پرایس.

فیملنامه نویس های ادیب

استیون زیلیان، فیلمنامه نویس، کارگردان، تدوینگر و تهیه کننده است و برای «فهرست سیندلر» برنده جایزه اسکار فیملنامه شده و برای «بیداری ها»، «دارودسته های نیویورکی» و «ماتی بال» به نامزدی جایزه اسکار رسیده. هر چهار فیلمنامه هم اقتباس هایی بوده اند از کتاب هایی معروف، یا مثل «دارودسته های نیویورکی» از قصه های نه چندان آشنا.

کارهای دیگر این فیلمنامه نویس مثل «در جستجوی بابی فیشر»، «خطر حی و حاضر»، «هانیبال» و «دختری با خالکوبی اژدها» هم اقتباسی بوده اند و بدین ترتیب می شود گفت زیلیان نویسنده ای است که همیشه یک پایش در ادبیات است.

زیلیان در واقع شیفته ادبیات است و نوشتن فیلمنامه اساسا برایش کاری است ادبی. رویکردش در اقتباس هایش هم نشان می دهد عمل نوشتن برایش چقدر مهم است و دیالوگ های درخشانی که در این فیلم ها نوشته و خط روایی که برای ترجمان سینمایی این آثار ادبی خلق کرده، همگی نشان می دهد اول و بیش از هر چیزی یک نویسنده است که منحنی درام و دیالوگ برایش از همه چیز مهمتر است.

او در طراحی و نوشتن تمامی اپیزودهای «شب حادثه» فقط ایده اولیه «عدالت کیفری» را گرفته و با همراهی ریچارد پرایس که رمان نویس است و گاهی هم فیلمنامه می نویسد، سریالی پیچیده و امروزی درباره یک جنایت در نیویورک طراحی کرده است.

بازیگرهای به یادماندنی

همان موقع که خبر بازی پیمان معادی در سریال منتشر شد، قرار بود او نقش مرد پاکستانی را بازی کند که پسرش متهم به قتل یک دختر سفیدپوست شده است. هر چند با این خط داستانی به نظر می رسید تکیه داستان بر شخصیت پدر فرد مظنون است اما پخش سریال نشان داد محور اصلی سریال شخصیت متهم و وکیل اوست. به همین دلیل لحظات حضور معادی در سریال بسیار کوتاه است.

ریز احمد که بازیگر نقش اصلی سریال است، متولد 1982 در انگلستان است و در خانواده ای بریتانیایی - پاکستانی بزرگ شده و جدا از بازیگری، خواننده رپ هم هست. ریز احمد از همان شروع کارش در سینما با آدم های معروف کار کرد و از معروف ترین کارهای اولش «مسیر گوانتانامو» به کارگردانی مایکل وینترباتم بود.

بازی در چند فیلم مستقل و بعد هم بازی در فیلم تحسین شده «شبگرد» در کنار جیک جیلتهال، او را به بازیگری مشهور بدل کرد و حالا قرار است در سری جدید «جنگ های ستاره ای» یکی از نقش های اصلی را بازی کند.

جان تور تورو اما شاید جالب ترین شخصیت شب حادثه باشد؛ وکیلی خرده پا که کارش پذیرفتن پرونده خلافکارهایی خرده پاست و حل و فصل پرونده آنها از طریق هماهنگی با دادستان و نه از طریق دفاع محکم از آنها در دادگاه.

تور تورو نیازی به معرفی ندارد و در فیلم های «کار درست را انجام بده»، گذرگاه میلر»، «بارتون فینک»، «لبوفسکی بزرگ»، «ای برادر کجایی»، «ترس ناشناخته»، «مارگو در عروسی» و «مادرم» بازی کرده و در دنیای سریال هم فعال بوده و برای سریال «راهب» برنده جایزه امی بازیگر مهمان شده است اما جالب است که با همه این نقش ها، موقع تماشای «شب حادثه» فکر می کنید اولین بار است که جان تور تورو را می بینید و کاملا می پذیرید که او وکیلی خرده پاست با اگزمای شدید در دو پایش و حساسیت به گربه و در جدلی درونی بین پول و کمک به موکلانش.

بازیگران نقش های مکمل «شب حادثه» شاید خیلی معروف نباشند اما برای خودشان اسم و رسمی دارند؛ مایکل کی ویلیامز در نقش فردی، زندانی پر نفوذی که به شدت روی نصیرخان تاثیر می گذارد، برای بازی در سریال «وایر» و بازی در نقش های مکمل در فیلم های معروفی مثل «جاده»، «فساد ذاتی» و «12 سال بردگی» شهرت دارد.

بیل کمپ، بازیگر نقش دنیس باکس، کارآگاهی که مسئول پرونده است و به زودی بازنشسته می شود، در فیلم های «دشمنان مردم» مایکل مان، «یاغی» جان هیلکات، «12 سال بردگی»، «بردمن» و «جیسون بورن» بازی کرده و سابقه طولانی در تئاتر دارد. جینی برلین نقش دادستان اعصاب خردکن سریال یعنی هلن ویس را بازی می کند که نگاه همراه با تحقیرش حتما بیننده را آزار می دهد؛ مخصوصا اگر بیننده با شخصیت نصیرخان همراه شده باشد.

دستاورد حساب شده

اولین اپیزود سریال با عنوان «ساحل» 10 ژوئیه 2016 روی آنتن رفت و تنها 774 هزار بیننده داشت؛ اما فردای پخش سریال نقدهای مثبتی که نثار این اپیزود 96 دقیقه ای شد، به مرور مخاطبانش را زیاد کرد و قسمت هشتم آن (قسمت آخر فصل اول) با 2.16 میلیون بیننده به کار خود خاتمه داد. منتقدان این سریال را که در فصل جوایز در پاییز امسال بیشتر از آن خواهیم شنید، تازه، دقیق، چند لایه، عمیق، استادانه و هیجان انگیز توصیف کرده اند.

احتمالا مسئولان شبکه اچ بی اُ به شدت از این اتفاق خوشحال هستند؛ مخصوصا که اوضاع این شبکه در رقابت با دیگر شبکه ها چندان روبراه نیست. سریال «وینبل» که اسکورسیزی با میک جگرو و ترنس وینتر برای شبکه ساختند پس از یک فصل کارش به انتها رسید. مهم ترین سریال این شبکه یعنی بازی «تاج و تخت» تنها دو فصل دیگر ادامه دارد و سریال «بازماندگان» هم که قرار بود مخاطبان را جادو کند به زودی فصل آخرش روی آنتن می رود و احتمالا هم اتفاق خاصی برایش نمی افتد.

بدین ترتیب وضعیت اچ بی اُ در سریال های درامش چندان خوشایند نیست و موفقیت «شب حادثه» مایه رضایت و امید مسئولان شبکه است؛ مسئولانی که هر چند بسیار خرج سریال جاناتان نولان یعنی «وست ورلد» کردند و تبلیغات گسترده ای برایش تدارک دیدند (برخلاف «شب حادثه)، اما چندان به آن امید ندارند و باید دید چه موقع تصمیم می گیرند برای ساخت فصل دوم «شب حادثه» اعلام آمادگی کنند.

آنچه باید بدانید

* وقتی جیمز گاندولفینی که قرار بود نقش وکیل را در سریال بازی کند به طور ناگهانی فوت کرد، ابتدا قرار شد رابرت دنیرو جایش را پر کند؛ اما برنامه کاری شلوغش این اجازه را به او نداد و نقش به جان تور تورو رسید.

* در قسمتی از سریال وقتی جان تور تورو شخصیت ناپدری آندریا را تهدید می کند، از رفیق گردن کلفت خود در نیوجرسی اسم می برد که اسمش تونی سوپراتو است. جیمز گاندولفینی در سریال سوپراتوز نقش اصلی را بازی می کرد!

* پیمان معادی و پورتا جاگاناتان که در سریال نقش پدر و مادر ریز احمد را بازی می کنند در دنیای واقعی فقط ده سال از او بزرگترند.

* جان تور تورو که در زندگی واقعی با دنزل واشنگتن خیلی دوست است، در قسمتی از سریلا به پسرش می گوید انشایی درباره دنزل واشنگتن بنویسد. تور تورو و واشنگتن در فیلم Mo' Better Blues ساخته اسپایک لی همبازی بوده اند.

* نیکلاس، برادر جان تور تورو نقشی فرعی در سریال دارد. او یکی از پلیس های شیفت شب در قسمت اول سریال است.

* در عنوان بندی ابتدایی سریال نامی از منبع اقتباس یعنی سریال «عدالت کیفری» نمی آید و تنها در تیتراژ پایانی است که به این منبع اقتباس اشاره می شود.

* قسمت اول و قسمت آخر سریال بیش از نود دقیقه زمان دارند.

* موسیقی متن غریب سریال کار جف روسو است که موسیقی سریال فارگو را هم ساخته است.

* طراحی عنوان بندی سریال که در ایجاد لحن و فضای آن نقش مهمی دارد، کار منود استودیوز است که طراحی عنوان بندی فیلم های «مردان سیاه پوش 3» و «اطلس ابری» را بر عهده داشته است.