عامه پسندهایی که در ایران جولان می دهند

ماهنامه دیار: عامه پسندها مختص ایران هستند؟ فقط در ایران است که نویسنده هایی پیدا می شوند از عشق سطحی حرف می زنند یا دعوای مادرشوهر و عروس را به خورد خواننده می دهند؟ پرسش ها از این دست بسیارند، همچنین پاسخ ها، اما باید بدانیم که این ژانر، به رغم تمام انگ هایی که ممکن است بحق به آن زده شود، کماکان پرطرفدار است و شا ید بتوان آن را با فیلم های هندی مقایسه کرد که اگرچه تصاویر و تمام لحظات آنها سوژه خنده اهل فن هستند اما بخش قابل توجهی از مردم- پیر و جوان هم ندارد- کماکان برای دیدن جدیدترین آثار سینمای بالیوود سر و دست می شکنند.

پائولو کوئیلو

دانیل استیل

کید می گوید: «این موارد زیبایی شناسی و سبکی هستند که ما به عنوان روان شناس نمی توانیم در رابطه با آن ها قضاوت کنیم. حرف ما این نیست که مردم فقط باید ادبیات داستانی بخوانند. تاکید ما بر این است که ادبیات داستانی در کوتاه مدت منجر به بهبود نظریه ذهن می شود.»

علیرضا کیوانی نژاد: وقتی درباره ادبیات عامهپسند حرف می زنیم، پیش از آنکه این نحله ادبی را به شاخه های مختلف تقسیم کنیم، باید در یک تقسیم بندی غیرمتعارف که فقط در برخی کشورها چون ایران رعایت می شود، آن نرا از ادبیات روشنفکرپسند جدا کنیم و تا می توانیم از آن برائت جوییم و لعن و نفرین بفرستیم به کسی که خدای ناکرده یک تُک پا می رود کتابفروشی و کتابی می خرد که در جامعه روشنفکری پذیرفته نیست.