شیطنت های دلپذیر «نازنین فراهانی» برای تغییر نقش

روزنامه هفت صبح - سوسن سیرجانی: پخش اپیزود «دیگری» از مجموعه «روزهای بهتر» با بازی نازنین فراهانی بهانه ای شد تا با او درباره این سریال، مسیری که طی کرده و آینده اش در بازیگری گفت و گو کنیم.

تا سال ها اصرار نازنین فراهانی بر بازی در فیلم های خاص سینمایی بود. فیلم هایی که بیش از همه مخاطبان خاص را هدف قرار داده اند و طبیعی است بازیگرش فرصت مواجهه با عامه مردم را نداشته باشد. او به تلویزیون هم گریزی زده که بیشتر در قالب تله فیلم بوده و پررنگ ترینش «معمای شاه» و نقش آفاق است. فراهانی چندی پیش در یکی از اپیزودهای سریال «روزهای بهتر» با نام «دیگری» بازی کرد که از ابتدای هفته در کنداکتور شبکه سه قرار گرفته.

او نقش همسر حمیدرضا پگاه را بازی می کند که به خاطر اختلاف از هم جدا شده اند و حالا فرزندشان و عشق قدیمی نقطه اتصال این رابطه است. پخش «دیگری» مناسبت گفت و گو با خانم فراهانی شده و از او درباره سریال و مسیر کلی کارنامه اش پرسیدیم.

پیش از اینکه به سمت تلویزیون بیایید، فقط در سینما و تئاتر فعالیت داشتید اما در چند سال اخیر سریال های «معمای شاه» و حالا «دیگری» با بازی شما روی آنتن است. چه شد که حضور پررنگ در تلویزیون را به آن مقاومت اولیه داد؟

پیش از اینکه به سمت همکاری با تلویزیون بیایم، یک نوع مقاومت داشتم که حتما کارهای خوب انجام دهم و می خواستم همیشه بازیگر سینما باقی بمانم. در آن سال ها پیشنهادات زیادی برای تلویزیون داشتم که همه را رد کردم. حتی یادم است که بعد از بازی در فیلم «از کنار هم می گذریم» فیلمنامه های زیادی به دستم می رسید که اصلا آنها را نمی خواندم. فقط در یک اپیزود در سریال «داستان یک شهر» با داستانی درباره ایدز، ساخته اصغر فرهادی کارکردم آن هم به این خاطر بود چون متن بسیار متفاوتی داشت. به هر حال در گذر زمان این مقاومت یا به نوعی ایده آلیست بودن در من باقی ماند اما به کارنامه کاری من کمک آنچنانی نکرد.

و فیلم هایی که بازی می کردید خاص پسندتر بودند.

بله؛ من فقط در فیلم های جشنواره ای یا به اصطلاح امروزی هنر و تجربه بازی می کردم و با مخاطب وسیع و عام سر و کار نداشتم. مجموع همه اینها باعث شد که یک باره متوجه شوم 15 سال گذشته. سال هایی که برای من سخت بود و بالاخره به این نتیجه رسیدم که باید کار کنم تا بتوانم زندگی کنم چون سینمای ما اینطور نیست که اگر کار نکنی یک مستمری بگیری برای همین از یک جایی به بعد احساس کردم باید کار کنم.

به این نقطه که رسیدید ترجیح دادید به پیشنهادات تلویزیونی جواب مثبت دهید؟

درواقع تله فیلم ها پای من را به تلویزیون باز کرد چون من تعدادی تله فیلم برای سعید ابراهیمی فر و فرزاد موتمن کار کردم و به هر حال باعث شد از آن ایده آل هایی که همیشه در ذهنم ساخته بودم فاصله بگیرم. من در دهه ۲۰ زندگی ام وارد سینما شدم و این باعث می شد فرصت ایده آل فکر کردن را داشته باشم و احساس می کنم این فرصت را زیادی به خودم دادم. البته اینکه می گویم تصمیم گرفته ام کار کنم به این معنا نیست که هر کاری را انجام می دهم، اما بالاخره برای هر مسیری باید یک شروع در نظر گرفت.

زمانی که وارد کار سینمایی شدید به خاطر شرایط سنی، نقش زن های جوان به شما پیشنهاد می شد، اما حالا که تصمیم به فعالیت بیشتر گرفته اید، به دلیل گذشت سال ها، نقش های میانسال به شما پیشنهاد می شود و به غیر از شرایط و مدیوم، حتی نقش ها هم دیگر ممکن است شبیه ایده آل های گذشته شما نباشد.

بله دقیقا. خودم هم متوجه این شرایط و گذر زمان شدم و برای همین در پنج یا شش سال گذشته تصمیم گرفتم کار کنم. با اینکه بازیگری شغلی است که می شود تا آخر عمر به آن پرداخت، اما باید پذیرفت که یک سری موقعیت ها فقط در یک فاصله سنی خاص به آدم پیشنهاد می شود.

پیش از دیگری سریال معمای شاه را روی آنتن داشتید که پرحاشیه بود.

درباره حاشیه های معمای شاه و قضاوت هایی که درباره محمدرضا ورزی وجود داشت می شنیدم. اما واقعا من هیچ مشکلی با ایشان نداشتم. شاید یکی از دلایل این است که آقای ورزی جنس بازی من را دوست داشت و اصلا هیچ مشکلی نداشتیم. ایشان من را از تئاتر «نگاهمان می کنند» انتخاب کرده بودند.

بعد از «معمای شاه» با اپیزود «دیگری» دوباره کار سریال را شروع کردید. اینکه در یک سریال اپیزودیک که در پخشش وقفه ایجاد شد و در چند قسمت کوتاه می خواستید بازی کنید، برای خودتان چالش نداشت؟ چون باید طوری بازی کنید که بازی تان در همان قسمت های کوتاه نشان داده شود.

مرجان اشرفی زاده کارگردان بسیار خوبی است که من کارهایش را خیلی دوست دارم و پیش از این با او کار کرده ام. واقعا به این فکر نکردم که سریال طولانی نیست چون فیلمنامه خوبی دارد و بعد از بازنویسی هم خیلی بهتر شد. یک همکاری با یک گروه خوب بود. اتفاقا بعد از آن هم بسیار فیدبک خوبی گرفتم.

شما تجربه کار نویسندگی را داشته اید و در فیلم های «مهمونی کامی» و «این سیب برای تو» به عنوان فیلمنامه نویس حضور داشته اید. چقدر از این وجه کاری خود در زمان بازی استفاده و چیزی هم به نقش اضافه می کنید؟

خب به هر حال هیچ وقت این نگاه نویسندگی را نمی توانم حذف کنم. قطعا با یک سری ایده ها، انتقادات و پیشنهادات پیش کارگردان می روم و معمولا پذیرش آنها بسیار خوب است. فیلمنامه «دیگری» هم اینکه الان می بینید نیست و بازنویسی شد و پیشنهادات من هم در آن دخیل بود. به هر حال همیشه سعی می کنم شیطنت هایی در نقشم داشته باشم تا آن را تغییر بدهم.

رابطه ای که میان شما و بهرام شاه محمدلو در «دیگری» شکل گرفته، خیلی باورپذیر شده و به اصطلاح رابطه پدر دختری خوبی است. چقدر برای رسیدن به این رابطه تلاش کردید؟

این کار اولین تجربه همکاری من با آقای شاه محمدلو بود. اما من پشت صحنه هم ایشان را پدرجان صدا می کردم و چون من به تازگی پدرم را از دست داده ام، خیلی حس خوبی به‌هم می دادند و این باعث شد که بتوانیم یک رابطه و همکاری خوبی در پشت صحنه داشته باشیم.

در حال حاضر مردم کمتر پای تلویزیون می نشینند. حالا که به سمت بازی در تلویزیون آمده اید این موضوع نگران تان نمی کند؟

خیلی با خودم پیش بینی نمی کنم که در آینده در تلویزیون می مانم یا نه؟ من الان حدود پنج فیلمنامه سریال در دست دارم و در حال خواندن شان هستم. اما مثلا کارهایی است که دو تا سه سال ممکن است من را درگیر کند و نمی خواهم این اتفاق من را از سینما دور کند.