کجایی آقای گزارشگر؟

مجله تماشاگر: دنیای گزارشگری برای بسیاری از هواداران فوتبال ایران شیرین و جذاب است و خیلی ها علاقمند هستند تا اخبار و حواشی این حوزه را دنبال کنند. دست بر قضا این روزها اتفاقات زیادی پیرامون این عرصه رخ می دهد؛ از متهم شدنبرخی گزارشگران به اجنبی پرستی و نوکری اجنبی تا برگزاری مسابقه گزارشگری در شبکه ورزش. این مطلب به مرور چند نکته پراکنده در مورد گزارشگران فوتبال در ایران اختصاص دارد.

یادت به خیر آقانوذری!

این روزها در استودیوی شبکه ورزش مسابقه ای در حال ضبط است که به استعدادهای حوزه گزارشگری فوتبال اختصاص دارد. به نظر می رسد خود صدا و سیما هم رفته رفته پی به این واقعیت مهم برده است که حلقه بسته فعلی گزارشگران سیما، پاسخگوی نیاز این حوزه نیست و به همین دلیل دوستان از علاقمندان دعوت کرده اند تا با شرکت در این مسابقه، بخت خودشان را برای راهیابی به جرگه گویندگان کنونی بیازمایند. رقابت مذبور فعلا در حال ضبط است و به زودی روی آنتن خواهدر فت. با اینحال خبرهایی از کم و کیف تهیه این برنامه در محافل رسانه ای منتشر شده است که در نوع خودش می تواند جالب باشد. شواهد و قراین نشان می دهد هیات داوران این مسابقه از افرادی همچون جواد خیابانی، محمدرضا احمدی و هادی طباطبایی تشکیل می شود که این آخری قرار است اطلاعات فوتبالی شرکت کننده هات را بسنجد. بدون تردید جالب ترین حاشیه برنامه «آقای گزارشگر» همین ترکیب هیئت داوران آن است. دوستان در حالی از کاراکتری مثل هادی طباطبایی برای قضاوت در مورد دانستنی های شرکت کننده ها دعوت به عمل آورده اند که بعید است گلر دوست داشتنی و بازنشسته کشورمان سنگ محک خوبی برای این ماجرا باشد. به هر حال قرار نیست هر کسی فوتبالیست بزرگی بوده، اطلاعات فوق العاده ای هم در این زمینه داشته باشد.

از همه جالب تر اما حکایت جوادخان خیابانی است؛ مردی که از نظر قاطبه علاقمندان به فوتبال، در حال حاضر برای ادامه کارش در تلویزیون شرایط مطلوبی ندارد و گاه و بی گاه با گزارش های نه چندان جالبشگ، روی اعصاب بیننده ها رژه می رود. این که یک نفر را مردم نمی خواهند و همان نفر مسئول انتخاب گزارشگران جدید برای مردم می شود، احتمالا جزو ابتکارات و شاهکارهای صدا و سیمای کشور ما است!


نبوغ از راه نبوغ کشف می شود. اولین تصویر روی آنتن رفته از عادل فردوسی پور در تلویزیون ایران، به حضور او در برنامه «مسابقه هفته» و کل کل به یادمانی اش با مرحوم منوچهر نوذری مربوط می شود؛ مجری افسانه ای و بی نظیری که ظرف چند دقیقه توانست همه توانایی های عادل جوان را روی دایره بریزد. روحش شاد و یادش گرامی باد. راستی، نوذری بعدی تلویزیون ایران کیست؟

سه، دو، یک، تست می گیریم

اخیرا رقابت های جام جهانی نوجوانان در امارات در شرایطی برگزار شد که ظاهرا صدا و سیمای ایران سرانجام نتوانست حساسیت های حضور ارزنده و مهم بچه های ایران در ایران تورنمنت را درک کند. تلویزیون ایران پس از آنکه در یک اقدام عجیب پوشش این بازی را به جای شبکه فراگیر سوم سیما به کانال دیجیتالی ورزش سپرد، در نوع پخش این رقابت ها هم دست به کارهای عجیب و غریبی زد. به عنوان نمونه دیدار مهم ایران و کانادا و همچنین ایران و اتریش در کمال شگفتی با دو گزارشگر روی آنتن رفتند! در واقع غیر از نفر اصلی، دو گزارشگر تستی هم در استودیوی شبکه ورزش حاضر شدند و در دو مقطع دقایقی از این مسابقات را گزارش کردند. اینکه آیا حضور حماسی تیم ایران در جام جهانی نوجوان فرصت مناسبی برای گرفتن امتحان عملی از گویندگان جوانت و تازه کار بود یا نه، نباید آنقدرها سوال سختی باشد. جواب این پرسش، فقط به کمی تفکر و درایت نیاز دارد...

گزارشگری محبوب تر از عادل فردوسی پور!

همین سال گذشته بود که تلویزیونی ها قبل از انجام مسابقات فوتبال نظرسنجی می کردند تا معلوم شود بازی را باید به کدام گزارشگرشان بدهند. این متد اجرایی البته خیلی زود جمع شد، چون مرتبا عادل و مزدک رتبه های نخست را به دست می آوردند و در نتیجه بختی برای دیگران باقی نمی ماند. در اینکه عادل محبوبترین گزارشگر تلویزیون ایران است شکی وجود ندارد، اما شاید بشود حداقل برای یک بازی، گزارشگری را پیدا کرد که محبوبیتش حتی از فردوسی پور هم به مراتب بیشتر است.

اوایل دهه هشتاد، وقتی کاروان پرسپولیس برای بازی با الوکره در چارچوب جام باشگاه های آسیا به قطر سفر کرد، هیچ کس حدس نمی زد که این بازی به صورت مستقیم پخش نشود اما این اتفاق رخ داد و هواداران این تیم به رادیو و ورزش پناه هبردند. این در حالی بود که ظاهرا رادیویی ها هم غافلگیر شده بودند و عملا نیرویی برای گزارش مسابقه در این کشور عربی نداشتند.


در این شرایط تنها کاری که آنها توانستند انجام بدهند این بودکه با موبایل یکی از پرسپولیسی ها تماس بگیرند و کم و کیف کار را از او بپرسند. قرعه به نام عابدزاده افتاد و جالب اینکه سنگربان سابق سرخپوشان که در آن بازی جزو نفرات اصلی نبود، بدون هیچ غرولندی کل ۴۵ دقیقه دوم مسابقه را برای شنوندگان گزارش کرد! صدای رسای عابدزاده، لحن گرمش و ارتباطی که وسط گزارش با بازیکنان داخل زمین برقرار می کرد، از این مسابقه یک حادثه تاریخی و به یادماندنی برای هواداران پرسپولیس ساخت. سرخپوشان آن بازی را با چهار گل به سود خودشان به پایان رساندند و ما امروز می توانیم به شما اطمینان بدهیم که گزارش های احمدرضا می تواند به مراتب جالب تر از گزارش های خیلی از گوینده های کنونی تلویزیون ایران باشد!

به نام خدا، تیم «من» گل زد!

اخیرا جانبداری برخی گزارشگران به ویژه در مراکز استان ها اعتراضات زیادی را به دنبال آورده است. حالا کار به جایی رسیده که خیلی از این گویندگان محترم رسما از عباراتی مثل «تیم ما» برای حرف زدن در مورد تیم میزبان استفاده می کنندت. با اینحال شاید جالب باشد بدانید دست کم یک بار در فوتبال ایران یک مسابقه را گزارشگری گزارش کرد که راحت و بی دردسر می توانست بگوید «تیم من»!

زمانی که محمد مایلی کهن سرمربی تیم ملی کشورمان بود، در یکی از مسابقات پیش مقدماتی جام جهانی ۹۸ اتفاق جالبی رخ داد. وقتی نپالی ها برای رویارویی با ایران در این تورنمنت وارد تهران شدند، حدس می زدند که تن به شکست سنگینی بدهند اما گلباران شدن آنها در ورزشگاه آزادی دست گزارشگر بازی را برای خلق یک حادثه بی نظیر باز گذاشت.

گزارش آن بازی برعهده عباس بهروان بود و او وقتی دید ایرانی ها پیاپی دروازه حریف را باز می کنند، خلاقیتش گل کرد. او محمد مایلی کهن را که با گرمکن ورزشی مشهورش کنار خط طولی ایستاده بود، وسط مسابقه صدا زد و کنار دست خودش نشاند تا از او مصاحبه بگیرد! احتمالا برای مهمترین شبکه های تلویزیونی جهان هم که دقایقی بعد از مسابقه اظهارنظر مربیان و بازیکنان را منعکس می کنند، این یک رویا است که در خلال بازی با آنها مصاحبه کنند. اما گزارشگر اصفهانی سابق تلویزیون ایران، به این رویا رنگ واقعیت بخشید! جالب اینکه هنگام حرف زدن مایلی کهن با بهروان، تیم ملی ایران گل دیگری را نیز به ثمر رساند که خود مایلی کهن این گل شاگردانش را به صورت زنده گزارش کرد!