سیاهپوستان در راه تسخیر هالیوود

روزنامه جام جم: فیلمسازان سیاهپوست برای اثبات توانایی‌های خود، راهی طولانی را پیموده‌اند و حالا در حال بهره‌برداری از این تلاش‌ها هستند. اگر روزگاری هالیوود به سیاهان به چشم حقارت و تحقیر نگاه می‌كرد، این روزها برای كسب موفقیت‌های بیشتر نگاهش را به آنها دوخته است.

گزارش تحقیقی نشریه هالیوود ریپورتر خبر از آن می‌دهد كه سال ۲۰۱۸، فیلمسازان سیاهپوست یك ركوردشكنی تاریخی را به نام خود در تاریخ سینمای آمریكا به ثبت رساندند. در سال گذشته میلادی، فیلمسازان سیاهپوست بیشترین تعداد فیلم سینمایی را در تاریخ حیات مبارزات خود كارگردانی كردند. اتحادیه كارگردانان آمریكا هم به مناسبت این ركوردشكنی تاریخی و كسب این موفقیت بزرگ، به همكاران سیاهپوست خود تبریك گفته است. سال ۲۰۱۸ نوسان زیادی داشت و حوادث مختلفی را تجربه كرد، اما هنرمندان سیاهپوست می‌توانند به این موضوع افتخار كنند که این سال، برای آنها سال خوب و پرباری بوده است.

به نوشته نشریه هالیوود ریپورتر، سالی كه گذشت سال خبرهای خوب و بد با هم بود. در بین خبرهای خوب، مهم‌ترین خبر مربوط به موفقیت بالا و مثال‌زدنی فیلمسازان سیاهپوست بوده است؛ ۱۶ فیلمساز سیاهپوست در این سال، فیلم‌هایشان را روانه پرده بزرگ سینما كردند.

نكته جالب توجه این كه فیلم‌های ساخته شده توسط این فیلمسازان، توانست در فهرست فیلم‌های پرفروش و بسیار موفق سال هم قرار گیرد. تا قبل از این، سال ۲۰۰۸ برای فیلمسازان سیاهپوست سال خوب و پرثمری بود. در این سال، هشت فیلمساز توانستند فیلم‌هایشان را روانه پرده كنند.

سال خاص و خوب

استیسی ال اسمیت، فیلمساز مستقل و محقق سینما می‌گوید: «سال 2018 واقعا سال خاص و خوبی برای سیاهان بود و تصویر زیبایی از خود برای آنها به جا گذاشت. این سال به همگان نشان داد یك فیلمساز چگونه می‌تواند خود را به اثبات برساند. در عین حال، مشخص شد این داستان‌ها هستند که منبع الهام كمپانی‌های بزرگ فیلمسازی قرار می‌گیرند و برای آنها نوع داستانگویی اهمیت بسیاری دارد. زمانی كه این داستان‌ها به اشكال گوناگون و روایت‌های متنوع تعریف شوند، تهیه و توزیع‌كنندگان فیلم‌های سینمایی، حتما سراغ آنها خواهند رفت. در این حالت، برای تهیه و تولید‌كنندگان محصولات سینمایی مهم نیست كارگردان پشت دوربین سفید‌پوست است یا سیاهپوست. امروزه مشخص شده تنها چیزی كه توجه همگان را به خود جلب می‌كند، این است كه یك فیلمساز تصوراتش را به بهترین شكل ممكن به تصویر بكشد و تماشاگرانش را سرگرم كند.»

ادعاهای زنانه

با تمام اینها، تنها یك فیلمساز زن در بین این ۱۶ فیلمساز سیاهپوست حضور دارد. برخی منتقدان با اشاره به این موضوع، به طرح این پرسش می‌پردازند كه چرا تعداد فیلمسازان زن تا این اندازه كم است؟ آوا دوورنی، فیلمساز زن این جدول، «شیاری در زمان» را ساخته است. البته رقم فروش این درام اجتماعی نشان می‌دهد بالاترین رقم فروش را در بین فیلم‌هایی دارد، كه تا امروز توسط یك فیلمساز زن كارگردانی شده است.

از زمان ریاست‌جمهوری جورج بوش تا به حال، دوورنی یكی از هفت زن رنگین‌پوستی است كه یكی از صد فیلم بزرگ و برجسته تاریخ سینما را كارگردانی كرده است. البته منتقدان و تحلیلگران سینمایی به این نكته مهم و تاسف‌برانگیز اشاره می‌كنند كه در كل شمار فیلمسازان زن همچنان اندك باقی مانده و نشانه‌ای از افزایش تعدادشان نیست. از سال ۲۰۰۷ و تعداد ۱۲۰۰ فیلمی كه طی این مدت اكران عمومی شده، فقط ۴درصد فیلمسازان آن را خانم‌ها تشكیل می‌دهند.

توزیع غیرعادلانه

در رابطه با بحث توزیع فیلم‌ها، شركت سونی را باید مثال زد كه 14 فیلم آن را فیلمسازان سیاهپوست ساخته بودند. به همین خاطر، این شركت فیلمسازی اعتبار ویژه‌ای در بین منتقدان و قشر روشنفكر كسب كرده است. كمپانی دیزنی هم این روزها روی خوشی به سیاهان نشان داد و كارگردانی دو فیلم خود را به دست آنها سپرد. جالب این كه رایان كوگلر هم جواب خوبی به مدیران این كمپانی داد.

«بلك پنتر/ پلنگ سیاه» او نه تنها ركوردهای فروش (700میلیون دلار در آمریکای شمالی) را شكست و به پرفروش‌ترین فیلم سال 2018 تبدیل شد، بلكه منتقدان را هم راضی كرد. این اكشن كمیك استریپی حالا مدعی دریافت جایزه اسكار بهترین فیلم سال هم هست. كمپانی برادران وارنر بیشتر به دنبال فیلمسازان آسیایی بود و دو تا از چهار فیلمساز آسیایی سال (جیمز ون و جان ام چو) را به خدمت گرفت. این دو هم، دو تا از 20 فیلم پرفروش سال را كارگردانی كردند.
​​​​​​​

مخالفت با تفكیك رنگ

رایان كوگلر در ارتباط با افزایش شمار كارگردانان سیاهپوست می‌گوید: «شرایط تغییر كرده و حتی متعصب‌ترین آدم‌ها هم متوجه این واقعیت شده‌اند، كه دیگر نمی‌توان به شیوه گذشته عمل كرد. هنرمندان رنگین‌پوست چیزی كمتر از همكاران سفید‌پوست خود ندارند. اگر امكانات و موقعیت در اختیارشان قرار داده شود، نشان می‌دهند چه توانایی‌هایی دارند. سال 2018 از این نظر، آزمایش خوبی برای همه بود و ثابت شد سیاهان می‌توانند حتی بعضی وقت‌ها بهتر از همكاران سفید خود عمل كنند. البته در كل، اعتقادی به سیاه و سفید ندارم و مخالف این طور تفكیك كردن‌ها هستم، اما تا امروز، این موضوع در بین دست‌اندركاران سینما رواج داشته و هنرمندان سیاه و سفید به دو دسته تقسیم می‌شوند. امیدوارم روزی برسد چنین تقسیم‌بندی نداشته باشیم و نه از فیلمساز سیاه یا فیلمساز سفید، كه فقط از لفظ فیلمساز استفاده كنیم و بس.»