بوفون؛ دروازه‌بانی که اعداد را به چالش می‌کشد

فرهیختگان: گلر اسطوره‌ای ایتالیایی‌ها در ۴۲ سالگی هنوز هم در اوج قرار دارد و آن‌طور که خودش می‌گوید حداقل یک فصل دیگر هم به حضورش در فوتبال حرفه‌ای ادامه خواهد داد. جان لوئیجی‌بوفون شنبه‌شب در دربی تورین درون دروازه یوونتوس قرار گرفت و با عبور از رکورد پائولو مالدینی، ششصدوچهل‌وهشتمین بازی‌اش در سری A را انجام داد.

بوفون حالا به تنهایی این رکورد را در اختیار دارد و با توجه به اینکه حداقل یک فصل دیگر هم با یووه قرارداد دارد، می‌تواند رکوردش را بهبود بخشیده و دست‌نیافتنی‌تر کند. بانوی پیر دراین دیدار خانگی با نتیجه ۴ بر یک تورینو را مغلوب کرد تا به لطف شکست لاتزیو برابر میلان، فاصله‌اش با این رقیب را به ۷ امتیاز افزایش دهد. شاگردان مائوریتسیو ساری حالا با خیالی آسوده‌تر به سوی نهمین قهرمانی پیاپی خود در لیگ حرکت می‌کنند.

حسرت فتح لیگ قهرمانان

بوفون به همراه یووه بارها قهرمانی در جام‌های داخلی را تجربه کرده و با تیم ملی ایتالیا فاتح جام جهانی شده اما تنها حسرت او عدم‌موفقیت در لیگ قهرمانان اروپاست که هنوز به آن دست نیافته است. او پس از رکوردشکنی در دیدار شنبه‌شب تیمش گفت: «زمان زیادی طول کشید تا توانستم به این رکورد برسم اما اصلا برایم مشکل‌ساز نبود. خوشحالم که توانسته‌ام این تعداد بازی برای تیم‌هایم انجام دهم.

درحال حاضر در برهه‌ای حساس از لیگ قرار داریم و تنها فشاری که حس می‌کنم مربوط به حساسیت دیدارها و قرار داشتن تیم درصدر جدول است. خیلی خوشحالم که به چنین افتخاری رسیده‌ام اما هیچ‌گاه شکستن رکوردها هدف اصلی‌ام نبوده است و از همان ابتدای حضورم در فوتبال سعی کرده‌ام همیشه بهترین عملکرد را داشته باشم و برای موفقیت تیم‌هایم تلاش کنم.»

بوفون رکورد دیگری را نیز در دسترس دارد و آن هم رسیدن به بیشترین تعداد بازی با پیراهن یوونتوس است. رکوردی که در حال حاضر با ۷۰۵ بازی دراختیار الکس دل‌پیرو است و بوفون ۳۵ بازی با آن فاصله دارد. خودش اما چنین عقیده‌ای ندارد و رکوردشکنی در این زمینه را هدفش نمی‌داند: «اینکه به رکورد دل‌پیرو برسم واقعا هدف من برای ادامه فوتبال نیست. برای چنین مسائلی فوتبال بازی نمی‌کنم و شاهد آن هم تصمیمم برای خداحافظی از فوتبال بود که دو سال پیش گرفتم. در آن زمان می‌خواستم کناره‌گیری کنم اما پیشنهاد پاری‌سن‌ژرمن همه‌چیز را عوض کرد و تصمیم گرفتم به این تیم بروم. پس از آن دوباره به یووه برگشتم و حالا احساس خوبی از بودن در این باشگاه دارم.

در این مدت به این نتیجه رسیدم که اگر‌ انگیزه‌های مناسبی داشته باشم می‌توانم بدون هیچ مشکلی به زمین بروم و بهترین بازی‌ را انجام دهم. حداقل تا ۴۳ سالگی در اینجا خواهم بود اما این قضیه را هم باید در نظر گرفت که بعد از ۴۰ سالگی نمی‌توان برنامه‌ریزی بلندمدت داشت و باید ماه به ماه درباره ادامه بازی تصمیم گرفت. باید به دقت همه شرایط را زیرنظر داشته باشم و وقتی مشکلی پیش می‌آید به عقب برگردم و علت آن‌ را پیدا کنم.

این یکی از اصلی‌ترین مسائل برای بازی کردن در بالاترین سطح است. وقتی احساس کنم به آن سطح مطلوب رسیده‌ام قدم بعدی‌ام را برمی‌دارم. تا زمانی که ‌انگیزه و آمادگی بدنی خوبی داشته باشم به بازی کردن ادامه ‌می‌دهم، چراکه هیچ چیز بیشتری از حضور در زمین مسابقه و فوتبال من را خوشحال نمی‌کند.»

شاید یکی از دلایلی که او ناگهان تورین را به مقصد پاریس ترک کرد، امید به فتح لیگ قهرمانان با این باشگاه فرانسوی بود اما در آنجا هم ناکام بود و پس از تنها یک فصل دوباره به ایتالیا برگشت. بوفون در پاسخ به این سوال که آیا امید دارد این طلسم امسال بالاخره شکسته شود، می‌افزاید: «این موضوع همیشه در ذهن من وجود دارد و فکر کردن به آن اجتناب‌ناپذیر است. بارها به فتح این تورنمنت نزدیک شده‌ام و در آستانه قهرمانی اروپا قرار داشتم اما به آن نرسیدم و این یکی از حسرت‌های فوتبالی من است. با این حال در فوتبال یاد گرفته‌ام که زیاد حسرت گذشته را نخورم و به آینده فکر کنم.»

وفاداری به یووه

ایتالیایی‌ها معمولا در تاریخ فوتبال خود گلرهای بسیار خوبی داشته‌اند اما بوفون را شاید بتوان بهترین آنها دانست. آتزوری در سال‌های دور دینو زوف را درون دروازه خود داشت که او هم تا ۴۱سالگی درون دروازه یوونتوس حضور داشت و یکی از بهترین‌های فوتبال این کشور بود. بی‌شک بازی‌کردن در این دوران بسیار دشوارتر از گذشته است. با پیشرفت فوتبال و سخت‌تر شدن این ورزش بازی‌کردن در چنین سن و سالی خارج از توان اکثر بازیکنان است اما بوفون با پشتکاری مثال‌زدنی و عملکردی موفق ثابت کرده با تلاش هرکاری امکان‌پذیر است.

ساری، سرمربی یووه درباره رکوردشکنی دروازه‌بان تیمش می‌گوید: «فقط می‌توانیم بابت کاری که در طول دوران حضورش در فوتبال انجام داده به او تبریک بگوییم. او بی‌تردید یک اسطوره بزرگ است و هیچ توضیح دیگری درباره او لازم نیست. فقط باید به تعریف و تمجید از عملکرد وی پرداخت. با نگاهی به رکوردهایی که او از خود به جای گذاشته فقط باید از او تمجید کرد و حرف دیگری نمی‌توان زد.»

بوفون فوتبالش را در تیم‌های پایه پارما آغاز کرد و به تیم اصلی این باشگاه هم راه یافت. عملکرد خوب او در سری A باعث شد تیم‌های زیادی به‌دنبال خرید او باشند اما درنهایت این یوونتوس بود که او را تبدیل به گران‌ترین دروازه‌بان دنیا کرد و با پرداخت ۵۸ میلیون دلار که در سال ۲۰۰۱ مبلغ بسیار بالایی بود، این ستاره جوان را به خدمت گرفت. او که از ۱۷سالگی در فوتبال حرفه‌ای حضور داشت در سال ۲۰۰۶ و در جریان رسوایی کالچوپولی که منجر به سقوط یوونتوس به سری B شد، وفاداری‌اش به این باشگاه را ثابت کرد و حاضر به ترک باشگاه نشد. تورینی‌ها به کمک او توانستند به سری A برگردند و خیلی زود دوباره به قدرت برتر این مسابقات تبدیل شدند.

درابتدای فصل ۱۸-۲۰۱۷ درحالی که شایعاتی مبنی بر خداحافظی بوفون به گوش می‌رسید، خبر انتقالش به پاری‌سن‌ژرمن هوادارانش را شوکه کرد. او پس از ۱۷ سال یووه را ترک کرد تا در تیمی دیگر به میدان برود اما این جدایی تنها یک‌سال طول کشید و دوباره به تیمش برگشت. او درکنار رکوردهای زیادی که در اختیار دارد، یک رکورد ویژه را نیز به خود اختصاص داده است و موفق شده تنها گلری باشد که برای بیش از ۱۲ مسابقه و در طول ۹۷۴ دقیقه دروازه‌اش را بسته نگه دارد. جیجی بوفون تا پایان فصل آینده با تیمش قرارداد دارد و اگرچه دیگر گلر اول یووه در مسابقات نیست اما در این مدت باز هم می‌تواند رکوردهای دیگری را جابه‌جا و نامش را حتی به‌عنوان بهترین دروازه‌بان تاریخ ثبت کند.