سرمربی پرسپولیس، این‌روز‌ها با همیشه فرق دارد

روزنامه اعتماد: وقتي در بازي نيمه‌نهايي جام ملت‌هاي آسيا ۲۰۰۴ تصميم گرفت، چيپ بزند و همان تصميم باعث شد تيم ملي در يكي از بهترين دوران‌هايش از رسيدن به فينال باز بماند، خونسردي وحشتناكش كفر هواداران فوتبال را درآورد. با اين حال نمي‌شد كاريش كرد. خونسردي يكي از ويژگي‌هاي تيپيكال يحيي گل‌محمدي بود و هست. او با همان خونسردي‌اش در ديدار نخست ايران در جام جهاني ۲۰۰۶ مقابل مكزيك گلزني كرد و شادي گلش بسيار كنترل شده بود. انگار كه در ليگ آزادگان با پيراهن پرسپوليس دروازه يكي از تيم‌هاي ميانه جدول را باز كرده باشد.

يحيي همين خونسردي و طمانينه را به دوران مربيگري‌اش هم آورد. در تمام سال‌هايي كه روي نيمكت تيم‌هاي مختلف ليگ برتر نشسته به ياد نمي‌آوريم او به معناي واقعي كلمه عصباني شده باشد. تن صدايش هميشه آرام است و انگار براي اينكه حرفي حساب نشده بر زبان نياورد چند لحظه‌اي قبل از اداي كلمات مكث مي‌كند. احتمالا خو گرفتن با همين تيپ شخصيتي است كه باعث شده، اهالي فوتبال از نوع زبان و واژگان دو تا از استوري‌هاي اخير سرمربي موفق سرخپوشان شگفت‌زده شوند.

حكايت اين روزهاي يحيي حكايت بخش آغازين يكي از شعرهاي معروف مرحوم قيصر امين‌پور است كه مي‌گويد:«هر كس مرا اين روزها مي‌بيند از دور مي‌گويد: اين روزها انگار حال و هواي ديگري داري». يحيي گل‌محمدي در هفته گذشته ابتدا با ادبياتي تند يك بار به مديران صداوسيما تاخت و بار دوم به مديران پرسپوليس. يحيي در واكنش به اظهارات مجري برنامه صبح بخير ايران و داستان هشتگ بابا مسعود و گاليله نوشت:«ظاهرا برنامه‌هاي بي‌ارزش و بي‌محتواي صداوسيما تمومي نداره. اراجيف مجريان همچنان ادامه داره اگه نمي‌تونيد برخورد كنيد، بسپاريد به پرسپوليسي‌ها». يحيي در انتهاي جمله‌اش ايموجي عصبانيت گذاشت تا نشان بدهد واقعا عصباني است.

چند روز بعد سرمربي پرسپوليس يك بار ديگر با حالتي برانگيخته به يكي از اتفاقات اطراف باشگاه واكنش نشان داد. بعد از اينكه خبر دعوت از برانكو و كالدرون براي حضور در جشن قهرماني پرسپوليس منتشر شد، گل‌محمدي در استوري اينستاگرامش نوشت:«به جاي اين شومن‌بازي‌ها، پولشونو بديد پنجره بسته نشه دعوت پيشكش.» پرسپوليس بايد تا تاريخ ۱۶ مرداد مطالبات برانكو را پرداخت كند وگرنه با محروميت‌هاي سنگين مواجه مي‌شود. اين در حالي است كه برانكو هر گونه مذاكره يا تغيير شرايط پرداخت مطالباتش را رد كرده است.

اين دو استوري يحيي باعث شده او نتواند مثل قيصر امين‌پور مدعي شود:«من مثل هر روزم. با آن نشاني‌هاي ساده و با همان امضا، همان نام و با همان رفتار معمولي مثل هميشه ساكت و آرام» .عصبانيت يحيي گل‌محمدي را مي‌توان از چند منظر بررسي كرد. اول از همه بايد به فرسايشي شدن ليگ اشاره كنيم. ليگي كه هنوز ۴ هفته از آن باقي است و اين يعني يك ماه ديگر تيم‌ها درگير مسابقات هستند. ليگي كه به خاطر شيوع ويروس كرونا تبديل به طولاني‌ترين ليگ تاريخ فوتبال ايران شده است.

بدون شك سر و كله زدن با بازيكنان، آناليز مداوم رقبا، استرس كنار زمين، اخبار و حواشي منتشر شده در رسانه‌ها و چيزهايي از اين دست مي‌تواند تسلط يك فرد به اعصابش را كاهش دهد حتي اگر اين فرد، آدم خونسردي مثل يحيي گل‌محمدي باشد. مساله دوم برمي‌گردد به شرايطي كه يحيي و شاگردانش در دو هفته اخير تجربه كرده‌اند. آنها با اقتدار قهرمان شدند اما از طرف تيم‌هاي رقيب مدام مورد تخريب قرار گرفته‌اند. بسياري از پرسپوليسي‌ها در اين چند روز به جاي اينكه فرصت كنند از قهرماني‌شان لذت ببرند،مشغول پاسخ دادن به شبهه‌آفريني‌هاي رقبا بوده‌اند. هر كدام از اعضاي پرسپوليس كه در اين چند روز در مصاحبه‌هاي مطبوعاتي و تلويزيوني حاضر شده‌اند، مجبور شدند به سوال «آيا وزير ورزش در قهرماني شما نقش داشته» پاسخ بدهند. هر چند همه آنها يك پاسخ مشترك در واكنش به اين سوال داشته‌اند اما تكرار بيش از اندازه‌ اين سوال بدون شك اعصاب آنها را تحت‌الشعاع قرار داده است.

پرسيدن مدام اين سوال از پرسپوليسي‌ها آدم را ياد سكانس‌هاي بازجويي در فيلم‌ها مي‌اندازد كه بازجو يك سوال را چندين و چند بار تكرار مي‌كند و وقتي متهم جواب مي‌دهد:«من قبلا به اين سوال پاسخ دادم» بازجو مي‌گويد:«هزار بار ديگر هم لازم باشد بايد جواب بدهي.» جدا از جو رسانه‌اي و مسائل بيروني، وضعيت دروني باشگاه پرسپوليس هم حسابي به هم ريخته است و اين شايد يحيي را بيش از هر چيز ديگري آزار مي‌دهد. همان طور كه گفته شد، پرسپوليس بايد تا شانزدهم بيش از يك ميليون يورو به برانكو بدهد. در كنار اين بدهي سنگين، بدهي بزرگ به كالدرون و چند نفر ديگر هم هست. به اينها بايد مساله تمديد قرارداد ستاره‌هاي پرسپوليس را نيز اضافه كرد.

بازيكناني كه در انتهاي فصل، قراردادشان تمام مي‌شود و طبق ادعاي رسانه‌ها از همين حالا در محاصره دلال‌ها و ايجنت‌ها قرار گرفته‌اند. مديريت باشگاه پرسپوليس در اين شرايط نابسامان كاملا غيرموثر عمل كرده است. مهدي رسول‌پناه به عنوان سكاندار مديريت پرسپوليس عملا از رفع ‌و رجوع مشكلات ناتوان است. يكي از اقدامات رسول‌پناه كه حسابي داد هواداران پرسپوليس را درآورده، تقاضاي او از بشار رسن براي كاهش دستمزدش است. رسول‌پناه در حالي كه چند ماه قبل به هافبك عراقي تيم قول داده، مطالباتش را پرداخت ‌مي‌كند نه تنها اين وعده را عملي نكرده بلكه از او خواسته براي تمديد قرارداد تخفيف هم بدهد. گويا دندانپزشك وزير ورزش حتي با دو عضو ديگر هيات ‌مديره تيم نيز مشكلاتي دارد. چند روز قبل و بعد از پوكر سرخ‌ها يكي از اعضاي هيات ‌مديره باشگاه پيامي ويديويي براي تبريك قهرماني تيم ضبط كرد و مي‌خواست آن را در صفحه رسمي اينستاگرام باشگاه منتشر كند اما درخواستش مورد موافقت كارگزار و مدير پيج قرار نگرفت.

اين عضو هيات ‌مديره در پيامش گفته بود، اميدوار است مشكلات مديريتي تيم نيز به زودي حل شود. يحيي گل‌محمدي به عنوان يكي از كساني كه از نزديك شاهد چنين مشكلاتي است، حق دارد عصباني باشد. او بهتر از هر كس ديگري مي‌داند، حفظ ستاره‌هاي تيم چه تاثيري در روند موفقيتش دارد. او همچنين بايد ماه ديگر تيمش را در ليگ قهرمانان آسيا هدايت كند. جايي كه پرسپوليسي‌ها كار سختي براي صعود به دور بعد دارند. آخرين نكته‌اي كه مي‌توان به عنوان دلايل جوش ‌آوردن گل‌محمدي برشمرد، رقص يحيي در مرز باريك برآوردن انتظارات هواداران و پيروي از قواعد بازي است. از يك طرف شايد بتوان گفت گل‌محمدي كه طبيعتي آرام دارد تحت تاثير جو اين روزهاي فوتبال ايران قرار گرفته و در حال پاسخ دادن به انتظار هواداران است.

هواداراني كه اين روزها از پيشكسوتان خود انتظار «دفاع» مقابل هجمه‌ها را دارند. از طرف ديگر گل‌محمدي به خاطر جايگاهش در تيم، خودش را در قبال اتفاقات پيراموني تيم مسوول مي‌داند. او گمان مي‌كند در اين روزها بايد محكم و پرقدرت پشت تيمش و در واقع خودش بايستد وگرنه جريان‌هايي از داخل و خارج باشگاه او را هم مثل بقيه مربيان، چه موفق و چه ناموفق، فراري مي‌دهند. يحيي يك بار سابقه چنين برخوردي را داشته است. او يك بار بعد از دست دادن جام حذفي مقابل سپاهان در ضربات پنالتي در حالي كه گفته مي‌شد مديريت باشگاه از او حمايت مي‌كند، راهي درهاي خروج باشگاه شد. يحيي بعد از آن تجربه تلخ و چند سال نشستن روي نيمكت‌ تيم‌هاي ليگ برتر به خوبي از قواعد بازي در فوتبال ايران آگاه شده است و مي‌داند «سر به‌ زير بودن» و «آرام رفتار كردن» تنها مي‌تواند باعث تحركات بيشتر كساني باشد كه دنبال پيش بردن منافع خودشان در باشگاه هستند.