برانکو: مربیگری ایران برای من تجربه‌ای عالی بود

خبرگزاری میزان: سایت فیفا گفت و گویی مفصل با برانکو ایوانکوویچ، مربی سابق پرسپولیس و مربی اسبق تیم ملی انجام داد که مهم‌ترین بخش‌های آن را می‌خوانید:

*راستش را بگویم، پس از کارم در ایران و عربستان می‌خواستم کمی به خودم استراحت بدم، اما اتحادیه فوتبال عمان با من تماس گرفت و ضمن اعلام برنامه‌هایشان برای آینده در خصوص شرایط حضورم در سمت مربیگری تیم ملی عمان از من سوال کرد.

*متاسفانه فوتبال در چند ماه گذشته به دلیل شیوع ویروس کرونا تعلیق شده و مشخصاً این اتفاق در عمان هم رخ داده است. بازیکنان هیچ بازی در ۵ ماه گذشته انجام ندادند، حتی جلسه تمرینی هم نداشتند که این کار مرا سخت می‌کند.

*بازی آینده تیم ملی عمان در ماه مارس ۲۰۲۱ (اسفند ۹۹) برگزار می‌شود و ما باید تا آن موقع کاملاً آماده شویم. برای این اتفاق لازم است که بازیکنان در لیگ حرفه‌ای کشورشان مسابقه و رقابت کنند.

*من خیلی خوش‌شانس هستم، زیرا زمانی که مربیگری‌ام را آغاز کردم هم مربی یک باشگاه بودم و هم دستیار فنی در یک تیم ملی. این تجربه بسیار خوبی برای من داشت، شخصاً دو دستور متفاوت برای مربیگری تیم ملی و باشگاهی را دنبال کردم، زیرا تفاوت زیادی بین مربیگری در تیم ملی و عرصه باشگاهی وجود دارد.

*مربیگری در یک باشگاه به این صورت است که شما باید با بازیکنان تیم به صورت بنیادی تمرین کنید اما در تیم ملی، شما آنها را تنها در زمین تمرین می‌بینید.

*پس از مربیگری در چندین باشگاه در اوایل دوران کاری‌ام، تجربه خوبی با تیم ملی کرواسی بدست آوردم، ما در یورو ۱۹۹۶ رقابت کردیم و در جام جهانی ۱۹۹۸ هم بازی کردیم. پس از آن هدایت تیم ملی ایران را پذیرفتم در آن کشور ۴ سال مربی تیم ملی بودم.

*تفاوت زیادی بین آنهاست، در باشگاه‌ها شما زمان کافی برای انتخاب کردن بازیکنان و کار کردن با آنها به صورت بنیادی دارید. شما باید اطلاعات زیادی در خصوص باشگاه‌ها داشته باشید.

*اما در طرف دیگر، شما زمان کافی با تیم ملی ندارید. شما نیاز دارید تصمیم‌های سریع بگیرید.

*در مسابقات بزرگ ملی، شما زمان بیشتری دارید و می‌توانید بهترین بازیکنان را انتخاب کنید و تصمیم نهایی را بگیرید. یک اتفاقی که رخ می‌دهد بازیکنانی هستند که به اندازه کافی در تیم باشگاه‌شان بازی نکرده‌اند و عملکرد خوبی نداشته‌اند، در آنجا است که شما باید به خوبی فکر کنید و تصمیم بگیرید.

*مهمترین چیز در مربیگری چه در عرصه ملی و چه در عرصه باشگاهی این است که اتمسفر و فضای خوبی در تیم به وجود آورید تا یک هارمونی خوبی بین بازیکنان ساخته شود.

*وقتی مربی ایران شدم، ما یک گروه بازیکنان قدرتمند داشتیم که توانستند ما را به آلمان و جام جهانی برسانند. اما پیش از آغاز جام جهانی مشکلات زیادی برای تیم ملی به وجود آمد زمانی که علی کریمی، مهدی مهدوی‌کیا، وحید هاشمیان و فریدون زندی مصدوم شدند.

ما مقابل مکزیک، پرتغال و آنگولا خوب بازی کردیم، اما این مسئله باعث نشد تا ما به مرحله بعد برسیم. مربیگری ایران در جام جهانی ۲۰۰۶ برای من تجربه‌ای عالی بود.

تجربه‌ام با تیم ملی کرواسی در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه به من در ایران کمک کرد. در مسابقات آسیایی سال ۲۰۰۴ در چین، ما عملکردی عالی از خود به نمایش گذاشتیم و به مقام سوم رسیدیم.

*در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه ما تجربه خوبی بدست آوردیم. ما در یورو ۱۹۹۶ نشان داده بودیم که تیمی قدرتمند هستیم.

*به نظرم آن اوکراین بهترین تیم ادوار آن کشور بود. آن تیم اوکراین ستاره‌هایی، چون شوچنکو و ربروف را داشت.

*بلازوویچ یک فضای عالی در بین کادر فنی ایجاد کرد و این فضا به بازیکنان تیم ملی نیز سرایت کرد.

*وقتی پس از جام جهانی به کرواسی بازگشتیم بیش از یک میلیون نفر در خیابان‌ها منتظر ما بودند. ما افتخاری بزرگ در فرانسه بدست آوردیم که نه تنها مردم کرواسی را معتجب کرد بلکه کل جهان شگفت زده شد.

*در زمان کل آماده‌سازی تیم ملی من و آقای بلازوویچ اعتقاد داشتیم که این تیم توانایی موفقیت را دارد؛ بنابراین ما تلاش کردیم تا بازیکنان و هر کسی که با ما بود به چنین ذهنیتی دست یابد.

*می‌خواستیم کاری بزرگ انجام دهیم، بازیکنانی داشتیم که تجربه خوبی با تیم‌های باشگاهی بدست آورده بودند. بالاتر از آن، بازیکنانی داشتیم که تجربه ملی خوبی داشتند و توانستند فضای خوبی در رختکن ایجاد کنند.

*پس از نسل طلایی ۱۹۹۰ کرواسی، کرواسی یک نسل طلایی دیگر را تولید کرد که توانستند در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه درخشان ظاهر شوند. ما بازیکنانی از رئال مادرید، بارسلونا، یوونتوس و باشگاه‌های بزرگ دنیا داشتیم.

*داشتن یک مربی عالی، این کار را به انجام رساند. دالیچ توانست گروهی را متقاعد کند که آنها می‌تواند در فوتبال اروپا شاهکار عمل کنند.

*مشخصاً مقایسه دو نسل بازیکن در فوتبال کشور بسیار سخت است. هر نسلی یک کاراکتر و شخصیتی برای خود ساخته است، اما اگر می‌خواهیم به نتایج نگاه کنیم باید حواسمان باشد که در سال ۱۹۹۴ تیم ما پس از یک جنگ وارد مسابقات شد.

*هیچکس ما را نمی‌شناخت و چیز بزرگی از ما انتظار نداشت. ما خیلی سعی کردیم که خود را در فوتبال جهان ثابت کنیم.

*۲۰ سال بعد کرواسی به مقام دوم جام جهانی رسید. این مسئله سختی کار نسل کنونی کرواسی را نشان می‌دهد.

*مقایسه کردن این ۲ نسل بسیار سخت است و ما باید از هر ۲ نسل تمجید کنیم، زیرا عالی بودند و ما به آنها افتخار می‌کنیم.