پرسپولیس در آستانه یک فصل طولانی و فرسایشی

روزنامه ایران ورزشی: اولین اصل مورد نیاز برای ریکاوری داشتن وقت کافی است که با توجه به تعدد مسابقات عقب افتاده پرسپولیس امکانپذیر نیست.

برنامه‌هایی که فراروی پرسپولیس قرار دارد، چیزی مثل یک خودکشی اجباری است. فقط چند روز پس از اتمام ماراتن تقریباً مرگبار لیگ قهرمانان غرب آسیا در خاک قطر، سرخ‌ها خود را مهیای دو میدان عمده و مهم و ضربتی می‌کنند. اولی یک تک مسابقه مقابل تراکتور و بر سر سوپرجام ایران است که روز ۵ آبان برگزار می‌شود و دومی که مشتمل بر ۳۰ بازی در یک بازه زمانی حداقل ۹ ماهه است، همان لیگ برتر و به واقع دوره بیستم این پیکارها است که از ۱۰ آبان‌ماه کلید می‌خورد. قرمزها در قطر در فاصله ۲۱ روز ۷ مسابقه دشوارتر از دشوار را مقابل رقبایی اغلب آماده و پر مهره و خطرناک انجام دادند و اول شدند و حالا در انتظار تیم نخست شرق قاره‌اند تا در روز ۲۹ آذر بر سر قهرمانی قاره کهن مصاف کنند. این عنوانی است که هرگز نصیب سرخ‌های تهرانی نشده و با اینکه در پیشینه آنها مسابقه فتح جام در جام آسیا در سال ۱۹۹۱ دیده می‌شود اما لیگ قهرمانان آسیا به‌ عنوان جام اول قاره چیز دیگری است و قرمزها می‌دانند فرصت مساعد امسال برای فتح آن بعد از فرصت مشابه از دست رفته در سال ۲۰۱۸ که یادگار زمان برانکو ایوانکوویچ و محصول همت و دانش او بود، باید از هر جهت مقتنم شمرده شود زیرا شاید به این زودی‌ها تکرار نشود.

راهی سرشار از سنگلاخ

با این حال پس زمینه‌هایی که قرمزها باید سپری کنند تا به آن بازی ویژه دو ماه و اندی بعد برسند، سرشار از سنگلاخ است. بازگشایی لیگ برتر از ۱۰ آبان به این معنا است که باید به جبران عقب ماندگی ۳ ماهه این رقابت‌ها نسبت به زمان معمول (که محصول ملاحظات کرونایی است) همانند سایر تیم‌های لیگ هر چهار پنج روز یک بار بازی کنند تا به حد نصاب‌هایی برسند که معمولاً در این موقع از سال در ارتباط با لیگ برتر حاصل می‌آید. اگر همین‌ها و موارد ذکر شده در بالا تنها مشکل سرخ‌ها بود باز جای نگرانی مفرط نداشت اما مسأله این است که قرمزها از شروع تیرماه در یک تلاش دائمی به ‌سر می‌برده‌اند تا اولاً چهارمین قهرمانی متوالی خود را در لیگ برتر حتمی کنند و سپس مهیای پیکارهای غرب آسیا شوند.

بر این اساس پرسپولیس در لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان از شروع تیر تا حدود ۱۰ مهر برگزار کننده ۲۲ مسابقه متوالی در یک روند به شدت فرسایشی و در یک معبر زمانی بسیار سخت بودند. ۱۴ دیدار باقیمانده در لیگ فقط یک شکست برای‌شان در برداشت، تک دیدارشان در نیمه‌نهایی جام حذفی مقابل استقلال در نیمه نهایی هر چند به مسابقات بعدی کشیده نشد و حذف قرمزها را موجب گشت اما سوهان روح بود و سپس در ۷ دیدار کمرشکن در قطر پرسپولیس فقط یک باخت را متحمل شد و تنها دو گل آن را هم از نقطه پنالتی خورد و شش دیدار دیگر را فتح کرد تا کاری کارستان کند و بخصوص انجام این مهم با احتساب حضور اجباری ۷ بازیکن تازه‌وارد در تیم کار بسیار سخت و مهمی بود که پرسپولیس به انجام آن نائل آمد.

الطاف ویژه اسکوچیچ

وجه بد و قسمت منفی ماجرا همانطور که قبلاً به آن اشاره شد، این است که پرسپولیس به درجه‌ای از فرسودگی رسیده که برطرف کردن آن و تبدیل کسالت عظیم حاصله به نشاطی تازه و همتی عظیم و به واقع به یک معجزه نیاز دارد. دراگان اسکوچیچ هم در اقدامی عجیب و مضر برای سرخ‌های تهرانی به جای ملاحظه حال آنان و معاف کردن‌شان از دیدار ملی اخیر با ازبکستان الطاف ویژه خود را شامل حال آنان و از شش بازیکن قرمز استفاده کرد و بیم آن می‌رود که در دیدار بعدی با کشور آفریقایی مالی در کشور ترکیه نیز چنین کند و به این ترتیب خستگی و جان‌های تحلیل رفته در قرمزها افزون و تتمه نیروی‌شان محو گردد.

تقاص سخت موفقیت

ریکاوری اصل و اصولی دارد و قطعاً یحیی گل‌محمدی و دستیارانش در این خصوص اندیشیده و طرح‌هایی را ریخته‌اند اما اولین اصل مورد نیاز برای انجام این کار بسیار ضروری و مهم در هر ورزشی داشتن وقت کافی و استراحت دادن محسوس و طولانی به بازیکنان است و این کاری است که با توجه به ضیق وقت و تعدد مسابقات عقب افتاده و انباشته شده پرسپولیس امکانپذیر نیست. درست است که نیمه دوم اسفند ۱۳۸۹ و سه ماه اول سال ۱۳۹۹ بدون هیچ بازی رسمی و حتی دوستانه و با استراحت نسبی و تعطیلی اجباری تمرینات گروهی با هدف مصون ماندن از کرونا سپری شد و بازیکنان پرسپولیس مثل سایر تیم‌ها استراحتی اجباری و مفید شامل حال‌شان شد اما با بازگشایی فعالیت‌ها در تابستان و تسریع و تشدید در برگزاری دیدارهای عقب افتاده هرچه استراحت کرده بودند، به اصطلاح «از دهان‌شان درآمد» و تقاص سختی بابت موفق بودن خود دادند.

از آن به بعد مردان گل‌محمدی بدون حتی یک روز استراحت در حال تمرین و تلاش و عبور از سدهای متوالی بوده‌اند و شهد ناشی از رسیدن به اهداف مقرر به روح‌ها آرامش بخشیده اما خستگی فیزیکی کشنده ناشی از این همه مسابقه و سفر و مصدومیت و محرومیت و رویارویی‌های فیزیکی و روحی با امثال عربستان و برخی کج‌مدارهای دیگر غرب آسیا هم دیگر توش و توان برای یاران سید جلال حسینی و احمد نوراللهی باقی نگذاشته و فقط خدا می‌داند چطور می‌توانند در این زمان تنگ و اندک مهیای فصل بعدی لیگ، سوپرجام ایران مقابل تراکتور، فینال لیگ قهرمانان آسیا و شروع فصل بعدی این لیگ قاره‌ای از اواخر بهمن ماه شوند.

سخت‌ترین تنگنای تاریخ پرسپولیس

بدتر اینکه بازی‌های بارها به عقب افتاده تیم ملی مقابل کامبوج، هنگ‌کنگ، بحرین و عراق در دور دوم مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ هم از اسفندماه سرانجام به جریان‌ می‌افتد و بعید است که سهم قرمزها در اردوی ملی در آن زمان بازه کمتر از شش هفت بازیکن باشد. مدیریت این همه مسابقه و فعالیت به‌گونه‌ای که تیم هم سرحال بماند و هم به نتایج مورد نظر برسد، کار حضرت فیل است و به درایتی عظیم و البته معجزه‌ای نیاز دارد که پیش‌تر هم از آن یاد کردیم و به همه موارد فوق بیفزایید احتمال خسران‌های جدید وارده به تیم و مردان داخل میدان بر اثر سوءمدیریت سران باشگاه در خصوص بدهکاری‌های خارجی و سایر مسائل تیم را. این از سخت‌ترین تنگناهایی است که پرسپولیس در عمر تقریباً ۵۶ ساله خود تجربه کرده است و نجات از ورطه آن به غایت سخت خواهد بود.