ماجرای برانکو افسانه شد؛ پرداختیم، اما نپرداختیم

روزنامه ایران ورزشی: تمامی اظهارات روزهای اخیر سران پرسپولیس و به‌ویژه مهدی رسول‌پناه دال بر پرداخت بدهی طولانی و معوقه برانکو ایوانکوویچ دال بر این است که این پول پرداخت شده و در عین‌حال پرداخت نشده ‌است!

از بدهکاری «افسانه‌ای شده» و فزون‌تر از ۸۵۰ هزار یورویی سرخ‌های تهرانی به سرمربی کروات و موفق سابق‌شان طبق ادعای مدیرعامل پرسپولیس چیزی بیشتر از ۳۵۰ هزار یورو تأمین و پرداخت شده اما نشانه‌ها می‌گویند که اولاً باقی‌مانده پول ارسال نشده و ثانیاً اطمینانی در دست نیست که مبلغ ارسال شده هم به حساب برانکو واریز و دست او را گرفته باشد.

کل ماجرا و مشکلات پرسپولیس در راه پرداخت این پول به دو نکته بر می‌گردد. یکی مسدود بودن تراکنش‌های بانکی بین ایران و سایر کشورها به سبب تحریم‌های ناجوانمردانه اعمال شده از سوی آمریکا و دوماً غفلت و کوتاهی سران فوتبال ما و تیم‌های باشگاهی آن از پیدا و طی کردن راه‌های جانشین و سایر طرقی که می‌تواند پول مورد نظر یا بخشی از آن را به دست طلبکاران فوتبال ایران برساند. ماجرای تلخ و در عین حال کمدی نرسیدن پول برانکو به دستش در دوره کوتاه و تأسف‌آور مدیریت ایرج عرب بر پرسپولیس آغاز شد.

موقعی که برانکو در یک فصل سه جام برای قرمز‌ها صید کرد اما مدیران پرسپولیس به‌جای پرداخت حقوق برانکو و همچنین پاداش‌های او، دائماً در این امر تأخیر انداختند و هنگامی هم که صبر این مربی متین و ۶۵ ساله طاق شد و در اعتراض به این امر رفت و ابتدا سرمربی باشگاه الاهلی عربستان و سپس هدایتگر تیم ملی عمان شد، عرب در پاسخ به سؤالات مکرر از وی در خصوص چرایی تأخیر در ارسال بدهی‌های برانکو و دستیارانش گفت اگر برانکو شماره حسابش را بدهد، بلافاصله این پول را به آن واریز خواهد کرد.

کسی نپرسید مگر در سال‌های همکاری دو طرف پول وی به گونه‌ای دیگر پرداخت می‌شد ولی هرچه بود، مدیرعامل وقت پرسپولیس تا آنجا پیش رفت که گفت نه فقط کل بدهی‌ها و مطالبات قبلی برانکو را یکجا می‌پردازد بلکه یک سوم از مبلغ قرارداد فصل بعدی وی را نیز به او خواهد داد و همه اینها در یک پیکج به برانکو تقدیم خواهد شد.

از زمانی که ایرج عرب این قول را داد تا الان که پرسپولیس دو مدیرعامل عوض کرده (ابتدا انصاری‌فرد جای عرب را گرفت و سپس رسول پناه جانشین انصاری‌فرد شد) فقط تحولات و پیشرفت‌های اندکی در ماجرای پرداخت بدهی‌های برانکو لااقل با در نظر گرفتن میزان و مقدار بدهی‌های وی تحقق یافته است. اینکه چرا سران پرسپولیس طی این مدت این همه کوتاهی و قصور و سهل‌انگاری داشته‌اند، اگر هم تا حدی ریشه در بسته بودن راه فعالیت‌های مالی در روابط بین‌الملل ایران داشته باشد، ریشه‌ای عمیق‌تر در باورهای سست ما در این زمینه دارد. ما گمان می‌کنیم همانطور که در فوتبال بی‌در و پیکر ایران می‌توان هر نقطه معیوب و مخدوش شده‌ای را دوخت و دوز کرد، می‌توان مطالبات بین‌المللی و پول معوقه بازیکنان و مربیان خارجی را نیز با من بمیرم و تو بمیری حل کرد و این عین ساده اندیشی و کج فهم شمردن مردم است.

بدتر از همه ادعاهای صدباره سران یک سال و اندی اخیر پرسپولیس در خصوص تخفیف گرفتن از برانکو بوده که خود وی نیز تصریح کرده اولاً میزان این بحث‌ها اندک‌تر از چیزی بوده که مدیران پرسپولیس می‌گویند و دوماً چرا باید از حق خود بگذرد. بدهی‌های ایوانکوویچ نه فقط به فصل آخر حضور وی در پرسپولیس بلکه دو سه فصل قبلی هم مربوط می‌شود و لابد با متانتی که همیشه در او سراغ کرده‌ایم، وی بخشی از این بدهی‌ها را نادیده گرفته اما چرا باید رقم اصلی و چیزی را که طی ماه‌های اخیر توسط فیفا تأیید و ستاندن آن از سران سرخ الزامی و عین قانون تلقی شده، کاهش بدهد.

بر همین اساس باید پرسید که به چه سبب و با کدامین دلگرمی می‌توان از سران فوتبال جهان خواست که بخش‌های بعدی مجازات‌های مقرر برای بدحساب‌ها را که کسر شش امتیاز از باشگاه مقروض و ارجاع آن به یک دسته پایین‌تر است اعمال نکنند و همچنان به پرسپولیس آوانس بدهند و تا ابد به آن مهلت‌های اضافی برای پرداخت پول بدهند که اگر سرخ‌ها عاقل و منصف بودند از همان دو سه سال پیش آن را پرداخت می‌کردند و در انجام کاری مرتبط با سرمربی بسیار تأثیرگذار سابق‌شان این همه تأخیر روا نمی‌داشتند.

هرچه باشد، ایوانکوویچ طراح و سازنده اصلی تشکیلات و ساختاری بوده که حتی یک‌سال و نیم پس از رفتن وی همچنان جواب می‌دهد و جام برای پرسپولیس به ارمغان می‌آورد و بیش از آن که محصول کار خوب جانشینان وی باشد، نتیجه و مولود کارهای ریشه‌ای آن مرد کروات و ساختن تیمی است که هنوز هم از عمر مفید آن دو سه سالی باقی مانده است.