فردوسی‌پور پس از ۹۰ چه کار‌هایی انجام داد؟

خبر ورزشی: سکوت عادل فردوسی پور ادامه داشت و او پس از قطع بی شرح و توضیح برنامه ۹۰، مثل همان آدم های عصاقورت داده ای شد که جمله بندی های ساده هم از یادشان می رود. فردوسی پور حرف نزد و نزد تا این که به خاطر دانشگاه صنعتی شریف و جایزه ای که به او تعلق گرفت به حرف آمد!

حالا سوال این است؛ چرا افراد علاقه مند، عاشق و کاردان که می توانند سرآغاز نقطه تحول و تغییر باشند، باید ناگهان از صحنه فوتبال و اجرا محو شوند؟ حق مخاطبان گسترده برنامه فردوسی پور، این بود که یک توضیح قانع کننده به آنها داده می شد اما حالا که هیچ کس، حتی در اندازه چند سطر هم خود را موظف به پاسخگویی نمی داند و در بر همان پاشنه می چرخد باید بگوییم جای نگرانی وجود ندارد؛ فردوسی پور به خاطر این حجم از ندانم کاری بزرگ، غصه خورد اما دست از کار نکشید.

او از اجرا کنار رفت اما مطالعه را فراموش نکرد.

دکور برنامه ۹۰ دچار فروپاشی شد، اما فردوسی پور همچنان با فوتبال زندگی کرد.

او در گزارش های فوتبال هم هیچ نقشی نداشت (و همچنان ندارد) اما ناامید نشد و کتاب ترجمه کرد.

تصویر فردوسی پور به محاق رفت اما او به کارش در دانشگاه و تدریس مشغول شد و در یک نقطه ثابت قرار نگرفت.

تحقیق و مطالعه کرد، یادداشت برداری کرد و چند کتابش در نوبت چاپ قرار گرفت.

فردوسی پور از حضور در رسانه محروم شد اما فوتبال تماشا کرد؛ همه بازی هایی که دوستشان داشت؛ تمام مسابقاتی که پیشتر به ندرت فرصت دیدنشان را پیدا می کرد را با ولع تمام پای تلویزیون نشست و در آخر اینکه او بیکار ننشست، زمان را از دست نداد، فرصت را هم هدر نداد و در خلوت و سکوت به راهش ادامه داد...