پرونده مرگ اسطوره فوتبال پیچیده‌تر شد

با وجود این که مارادونا در طول زندگی خود با اعتیاد به کوکائین و الکل مبارزه کرده بود ولی تجزیه و تحلیل سم‌شناسی نشان داده که هیچ میزانی از الکل یا مواد مخدر در خون یا ادرار او وجود نداشته ولی مارادونا از داروهای ضد افسردگی و روان پریشی و داروهای مختلف دیگر برای بهبود زخم جراحی، مقابله با تشنج و رفع مشکل یبوست استفاده می‌کرده است.

در همین رابطه، یکی از محققان پرونده مرگ مارادونا به آژانس خبری تِلام گفت:«آنچه از تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی به دست آمده به همان اندازه مهم است که مهم نیست. چون که تأیید می‌کند با وجود این که داروهای روانگردان به مارادونا داده شده اما هیچ دارویی برای درمان بیماری‌ قلبی او داده نشده است.»

نخستین کالبد شکافی انجام شده در روز مرگ مارادونا نشان داده بود که او دچار نارسایی حاد قلبی شده است که ناشی از نارسایی عضلات قلب و ضعف پمپاژ خون بوده است.

آگوستینا کوزاچوف، روانپزشک و لئوپولدو لوکه، جراح قلب که درمان مارادونا را پیش از مرگ بر عهده داشتند، تحت تحقیقات بیشتر قرار دارند.

دیگو مارادونا در تاریخ ۲۵ نوامبر، فقط بیست و پنج روز پس از جشن تولد ۶۰ سالگی، در حالی که دوران نقاهت جراحی مغزی را سپری می‌کرد، درگذشت. او به عنوان یکی از برترین فوتبالیست‌های تمام دوران شناخته می‌شود. مارادونا ضمن ایفای نقش بزرگ در قهرمانی تیم آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۶ موفق شده بود تیم باشگاهی ناپولی را دو بار به مقام قهرمانی در سری آ، لیگ برتر ایتالیا برساند.