زوج آل‌کثیر - مغانلو، جذاب، اما نگران‌کننده

ایران ورزشی: وقتی شهریار مغانلو بعد از یک ماه رایزنی و مذاکره با باشگاه پرتغالی به پرسپولیس آمد هواداران خوشحال شدند که با جذب این مهاجم و البته بازگشت عیسی آل‌کثیر به تیم کیفیت خط حمله تیم محبوب‌شان به یکباره چند پله بالا می‌آید و دیگر خبری از مشکل گلزنی در تیم نیست.

جذب مغانلو تقریباً همزمان شد با بازگشت آل‌کثیر به تیم. هر چند مغانلو حدود سه هفته زودتر به پرسپولیس آمد اما او هم با وجود حضور در یک تیم اروپایی چندان آماده نبود و این عدم آمادگی‌اش باعث شگفتی کادر فنی سرخ‌ها شد.
در عین حال عیسی آل‌کثیر هم از 13 فروردین به تیم برگشت و در بازی‌های نخست ثابت کرد شش ماه دوری از مسابقه روی کیفیت او تأثیر منفی شدیدی گذاشته است.

به جهت این ناهماهنگی حتی در شروع بازی‌های لیگ قهرمانان این زوج شکل نگرفت و با اینکه شهریار یک پله از عیسی جلوتر بود اما تا بازی سوم مقابل گوا این دو بازیکن را کنار هم ندیدیم.

مغانلو و آل‌کثیر مقابل گوا کنار هم قرار گرفتند و با اینکه در جریان بازی تأثیرگذار بودند اما گلی به ثمر نرساندند و ناکام بودند تا این فرضیه که «این زوج در تیم فعلی جواب نمی‌دهد» قوت بگیرد.

منتقدان می‌گویند آل‌کثیر و مغانلو هر دو مهاجمان باکس هستند. مهاجمانی که ضربه آخر را خوب می‌زنند و چنانچه موقعیت نصیب‌شان شود شانس بالایی برای گل زدن دارند؛ هر چند در سه بازی قبلی لیگ قهرمانان این مسأله اثبات نشده و به جهت ناهماهنگی و ناآمادگی هر دو نفر، هر دو موقعیت‌های مسلمی از دست داده‌اند.

عیسی و شهریار اما با وجود بهره بردن از این ویژگی مهم و قدرت تمام‌کنندگی‌شان فصل قبل در لیگ برتر 12 و 13 گل زدند و نفرات سوم و دوم جدول گلزنان شدند اما با در نظر گرفتن این ویژگی و شباهتی که خصوصیات فنی‌شان به هم دارد شاید زوج خوبی نباشند.

کارشناسان و اهالی فن معتقدند برای داشتن یک زوج ایده‌آل در خط حمله بهتر است دو مهاجم به نوعی مکمل هم باشند تا اینکه شبیه هم و شاید به همین جهت است که مثلاً وقتی عالیشاه در ترکیب قرار می‌گیرد به جهت اضافه شدنش از عقب و قدرت مانورش در فضاهای خط دفاع کارآیی خط حمله پرسپولیس بالاتر می‌رود.

از سوی دیگر کارآیی بازیکنانی مثل مغانلو و آل‌کثیر وقتی بالا می‌رود که نفرات کناری تیم کارشان را درست انجام بدهند و برای آنها موقعیت بسازند وگرنه تا حدود زیادی از کارآمدی این مهاجمان کاسته خواهد شد. مثالش همین بازی دوم مرحله گروهی مقابل الریان که سیامک نعمتی و عالیشاه برای مغانلو دو گل ساختند یا گل‌هایی که فصل قبل آل‌کثیر به پاختاکور زد را همین سیامک و سعید آقایی ساخته بودند.

در واقع عیسی و شهریار هر دو مهاجمانی هستند که با بسته شدن فضا برای نفرات کناری تیم تا حدود زیادی دچار استیصال می‌شوند و با توجه به نوع بازی‌شان سخت است که در فضاهای مناسب توپ بگیرند، بچرخند و برای خودشان یا دیگران موقعیت ایجاد کنند و شاید فقط یکی از آنها باید در زمین باشد.

با این وجود کادر فنی پرسپولیس برنامه دارد که از آنها کنار هم استفاده کند. مربیان تیم معتقدند این دو مهاجم با هماهنگی بیشتر و شناخت بهتر از حرکات و جاگیری‌شان شرایط بهتری در خط حمله پیدا خواهند کرد و در نهایت راندمان خط حمله با بالا رفتن تعداد گل‌های آنها بالاتر می‌رود که باید تا پایان فصل منتظر ماند و دید تا چه حد درست فکر می‌کنند.