خوب، بد، زشت پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا

جماران: شاگردان یحیی گل‌محمدی مطابق انتظار در مرحله گروهی عملکرد مقتدرانه‌ای داشتند و با کسب ۱۵ امتیاز (۵ پیروزی و یک شکست) به عنوان تیم نخست راهی مرحله یک هشتم نهایی شدند و این همان چیزی بود که از نایب قهرمان آسیا انتظار می رفت.

خوب: پرسپولیس تقریبا در تمام دیدارهایش نشان داد که یک سر‌و‌گردن از حریف بالاتر است. سرخپوشان تقریبا در تمام بازی‌ها مالک توپ و میدان بودند و بازی هجومی خود را به حریف دیکته کردند. خط‌و‌نشان پرسپولیس برای رقبا می تواند برگ برنده این تیم در مرحله حذفی باشد. استقلال تاجیکستان حریف بعدی قرمزها با وجود صدرنشین بودن، با ذهنیت روبرو شدن با یکی از غول‌های غرب آسیا پا به میدان می گذارد و تاثیر روانی این مساله شاید از مسائل فنی و تاکتیکی هم بیشتر باشد.

نکته خوشایند دیگر باز شدن پای مهاجمان به گلزنی بود. در شرایطی که آل کثیر پس از محرومیت طولانی به تیم بازگشته و مغانلو هم نیم فصل به جمع سرخپوشان پیوسته بود، عدم هماهنگی باعث شده بود که بار گلزنی بر روی مدافعان و هافبک ها باشد، اما مغانلو و آل کثیر موفق به گلزنی شدند تا با روحیه بهتر و استرس کمتری در انتظار مراحل حذفی باشند. نگرانی‌هایی هم بابت عدم آمادگی ترابی به دلیل حضور ناموفق در العربی وجود داشت، اما ترابی نشان داد همان بازیکن قبلی است و حضور در قطر فوتبال او را خراب نکرده است.

بد: ذکر نکته بد برای تیمی که با ۱۵ امتیاز صعود کرده شاید کار آسانی نباشد، اما از آن جایی که از هر خوب خوبتری هم هست، باید به نکات منفی هم اشاره کرد. یکی از این نکات عملکرد ضعیف بازیکنان نیمکت‌نشین از جمله عبدی بود. گلزن پرسپولیس در روزهای سخت بی مهاجمی، این روزها اصلا شرایط خوبی ندارد و ساده‌ترین فرصت ها را از دست می دهد. مهدی‌خانی هم در دقایق حضورش در ترکیب عملکرد مطمئنی نداشت و به این ترتیب یحیی احتمالا فقط روی زوج آل کثیر-مغانلو باید حساب باز کند.

خط دفاع پرسپولیس هم یکی از نکات منفی این تیم در مرحله گروهی بود. دریافت ۵ گل در ۶ بازی روی کاغذ عملکرد خیلی بدی نیست، اما باید دقت داشت که اولا پرسپولیس در گذشته میانگین گل دریافتی در حد ۰.۵ گل در هر بازی داشت و دوما گروهی که نماینده ایران در آن قرار داشت، گروه سختی نبود و پرسپولیس می توانست عملکرد بهتری داشته باشد، اما حتی برابر تیمی مانند گوا نیز دروازه اش را باز شده دید. دریافت گل اول نیز از دیگر نکات منفی بود. پرسپولیس در نیمی از بازی هایش گل اول را خورد که البته در دو بازی توانست نتیجه را با برد عوض کند اما در برابر الوحده شکست خورد.

زشت: برای تیمی در حد و اندازه نایب قهرمان دو دوره آسیا، اصلا قشنگ نیست که دو جفت گل تکراری بخورد! از پنج باری که دروازه لک گشوده شد، چهار گل به شکل دو جفت گل دوتایی بود. گل برابر الریان در روز نخست رقابت ها از شروع مجدد و ضربه سر به ثمر رسید و این گل دقیقا در بازی با گوا تکرار شد. دو گلی هم که از الریان دریافت کرد کاملا مشابه هم بودند. دفاع پرسپولیس دو بار در جایگیری اشتباه کرد و روی ریباند توسط یک بازیکن دروازه اش فرو ریخت. پنالتی از دست رفته کنعانی زادگان در دیدار برابر گوا نیز از صحنه های نازیبا بود. اصرار یک بازیکن برای زدن پنالتی و بدتر از آن کوتاه آمدن مربی که منجر به هدر رفتن پنالتی شد در شان تیمی مانند پرسپولیس نیست.