زاده کری‌خوانی، مرنج از کری‌خوانی!

رسول بهروش در یادداشتی در روزنامه همشهری نوشت: «محمدجواد آذری جهرمی احتمالا بینواترین هوادار فوتبال در سراسر جهان است. وزیر ارتباطات از پرسپولیس حمایت می‌کند، بنابراین تکلیف رابطه استقلالی‌ها با او روشن است. با این حال پرسپولیسی‌ها هم چندان از کری‌خوانی‌های آذری‌ جهرمی به سود این تیم لذت نمی‌برند. آنها می‌دانند چنین رفتارهایی از سوی صاحب‌منصبان رده بالای دولتی، صرفا شائبه برخورداری سرخپوشان از حمایت‌های جانبی را تقویت می‌کند و هیچ فایده‌ای ندارد. تمام اینها اما عذر موجهی نیست برای این که فرهاد مجیدی بعد از شکست استقلال در داربی تهران با آن لحن گزنده وزیر را به باد انتقاد بگیرد. صد البته از این که مردم ایران می‌توانند با «بعضی» از دولتمردان‌شان چنین بی‌پروا حرف بزنند خوشحالیم اما مسئله اینجاست که اعتراض مجیدی مبنای منطقی ندارد.

هر شهروندی حق هواداری از یک تیم فوتبال و ابراز علاقه به آن را دارد. هواداری وزیر ارتباطات از یک تیم خاص هم تا زمانی که به شئونات کاری و حرفه‌ای او لطمه‌ای وارد نکرده باشد، مطلقا هیچ ایرادی ندارد. نهایتش این است که روی ارزیابی دیگران از شخصیت او اثر می‌گذارد و خب این انتخابی است که خود جهرمی کرده. اگر هم در تمام ایران‌زمین یک نفر حق اعتراض به وزیر را نداشته باشد، از قضا او خود فرهاد مجیدی است؛ کسی که بخش مهمی از پایگاه اجتماعی‌اش نزد هواداران استقلال، مرهون همین قسم کری‌خوانی‌هاست.

مجیدی ۴ گل به پرسپولیس زده و به پشتوانه همین گل‌ها عدد «چهار» را به‌عنوان نماد هواداری بین استقلالی‌ها جا انداخته است. او نخستین بار از این نماد در بازی پرسپولیس و الغرافه مقابل چشم صد هزار تماشاگر خشمگین رونمایی کرد و بعد هم تا مدت‌ها گاه و بیگاه آن را نشان می‌داد. فرهاد حتی همین چند ماه پیش بعد از شکست پرسپولیس در فینال لیگ قهرمانان، بار دیگر تصویر قهرمانی‌اش با العین در آسیا را پست کرد؛ بی‌آن‌که به قول خودش به احساسات جریحه‌دار شده میلیون‌ها پرسپولیسی اعتنا کرده باشد.

زاده کری‌خوانی، نباید برنجد از کری خواندن دیگران. بله. حواس‌مان هست که مجیدی فوتبالیست بوده و جهرمی وزیر است اما اتفاقا کل‌کل بیشتر زیبنده هواداران است تا اهالی میدان. بگذریم از این که خود مجیدی هم قبلا کم با سیاسیون حشر و نشر نداشته و به حد کفایت به علایق فوتبالی آنها واقف است!»