نبرد اول شرلوک و واتسون در اصفهان

ورزش سه: روز آینده بار دیگر شاهد تقابل دو مربی‌ای خواهیم بود که در ابتدای این کار پرچالش نامشان به نام هم گره خورده بود.

عکسی صمیمانه از مجتبی حسینی و یحیی گل‌محمدی علی‌رغم اینکه پرسپولیسی‌ها دو امتیاز حساس را در مرحله رفت مسابقات لیگ بیستم در مسجد سلیمان جا گذاشته بودند، قاب پایانی یکی از مسابقات لیگ بیستم بود که تا پایان هفته ٢٣ام کم حاشیه به همراه نداشته است.

یحیی و تیمش برای کسب سه امتیاز به مسجد سلیمان سفر کرده بودند و در طول بازی هم موقعیت های خوبی برای گلزنی داشتند و حتی یک پنالتی هم توسط سیامک نعمتی از دست رفت، ولی درنهایت بیشتر از یک امتیاز مقابل تیمی که مجتبی حسینی در زمانی بسیار کم آن را ساخته بود، کسب نکردند.

پس از این مسابقه مجتبی حسینی در مصاحبه‌ای پرسپولیس را که تازه از رقابت‌های آسیایی بازگشته بود، شایسته‌ترین تیم برای قهرمانی آسیا عنوان کرد و از نظر فنی بهترین تیم قاره ارزیابی کرد. او پیش‌تر در مصاحبه پس از تساوی برابر پرسپولیس نیز گفته بود که یحیی تا آخر عمر استاد او باقی می‌ماند. این حرف‌ها در واقع پایانی بود بر شایعاتی که وجود داشت و محتوای آن بود که رابطه یحیی و مجتبی پس از جدایی در ذوب آهن خوب نشده است.

مجتبی حسینی و یحیی گل‌محمدی زوج خط دفاعی در آن صباباتری ثروتمند و پرمهره در نیمه دوم دهه 80 بودند و احتمالاً همانجا بود که افکارشان درباره فوتبال و تئوری‌های فنی‌اش به هم گره خورد. یحیی سال 87 با کنار زدن محمدحسین ضیایی سرمربی شد و تا امروز نزدیک به ١٣ سال است که سرمربی بوده، اما عمر سرمربیگری حسینی اصلاً طولانی نیست چراکه او نزدیک به یک دهه به‌عنوان کمک و دستیار گل‌محمدی این مربی را همراهی کرده است.

یحیی بعد از صباباتری سرمربی تربیت یزد شد اما در سومین تیمی که هدایتش را قبول کرد مجتبی را به کادر فنی‌اش اضافه کرد. آنها در نساجی قائمشهر، صبای قم، پرسپولیس، نفت تهران و ذوب‌آهن همراه هم بودند و حضورشان در این آخری، دو قهرمانی جام حذفی برای‌شان به‌دنبال داشت.

طی این 5، 6 سال یحیی اعتقاد ویژه‌ای به مجتبی حسینی پیدا کرد و بسیاری او را مغز متفکر گل‌محمدی در امور فنی می‌دانستند. اتفاقاً در اولین مقطع حضور یحیی در پرسپولیس و زمانی که او جای مانوئل ژوزه را به‌عنوان سرمربی گرفت مجتبی حسینی را به‌عنوان دستیار اول خود انتخاب کرد و همین باعث شد حسین عبدی که از طرف یحیی دعوت به همکاری در کادر فنی شده بود کنار برود.

فصل سوم حضور یحیی و مجتبی در ذوب‌آهن اصلاً خوب پیش نرفت و گل‌محمدی در همان هفته‌های نخست از کار برکنار شد و دستیار اول جای سرمربی را گرفت. در آن مقطع یحیی تصور نمی‌کرد مجتبی جای او را بگیرد به همین خاطر از او بشدت ناراحت شد و ارتباط این دو دوست همکار به سردی مطلق و قهر گرایید. بعد از آن بود که یحیی با پول خوبی که از اکسین‌البرز گرفت به لیگ یک رفت و جای فیروز کریمی نشست و در آن تیم وحید رضایی را به‌عنوان دستیار کنار خود به کار گرفت.

انتخاب بعدی یحیی اما زمینه ساز نزدیکی دوباره این دو دوست قدیمی شد؛ یحیی پس از اکسین، هدایت تراکتور محروم و نیمه‌جان را گرفت که با پنجره‌های بسته مجبور بود از بازیکنان جوان و قبلی‌اش استفاده کند. در شروع فصل او جواد منافی را کنار خودش داشت و تیم با این کادر 20 روز هم تمرین کرد اما یکباره سر و کله حسینی در تبریز پیدا شد. پیش از این به نظر می‌رسید راه یحیی و مجتبی از هم جدا شده و این دو را دیگر کنار هم نخواهیم دید، بخصوص اینکه آنها نزدیک به یک سال با هم قهر بودند و ارتباطی نداشتند.

از این جهت وقتی یحیی به تبریز رفت، مجتبی در تیم پیکان کارش را به‌عنوان دستیار مجید جلالی آغاز کرد اما خیلی زود به این نتیجه رسید که اگر قرار است به عنوان دستیار به کارش ادامه بدهد،چه کسی بهتر از یحیی گل‌محمدی و به دعوت دوست قدیمی‌اش با فسخ زودهنگام قرارداد با پیکان، پاسخ مثبت داد.

مجتبی حسینی دوباره در تراکتور تبدیل به تئوریسین یحیی شد اما ناکامی در تبریز دوران حضورشان در این شهر را طولانی نکرد. مدیران تراکتور نیم‌فصل یحیی را کنار گذاشتند و مجتبی به‌عنوان سرمربی موقت برگزیده شد اما فقط دو بازی به‌عنوان سرمربی کار کرد . یحیی که به شهرخودرو رفت بار دیگر ارتباط این دو همکار و دوست قدیمی قطع شد.

در واقع از اینجا به بعد حسینی تصمیم گرفت دیگر هر طور که شده خودش به عنوان سرمربی کار کند و کمک مربی نباشد. انتخاب اول او اکسین همان تیم کرجی سابق یحیی بود و بعد به مس کرمان پیوست. او فصل قبل تا آستانه صعود به لیگ برتر با مس کرمان پیش رفت اما در جدال با آلومینیوم اراک برای صعود تنها یک گل زده کم آورد و در حالی که در بازی آخرش باید چهار گل می‌زد سه گل زد، تا نماینده اراک صعود کند.

حسینی در لیگ شانزدهم نتایج قابل قبولی با ذوب‌آهن پس از کنار رفتن یحیی گل‌محمدی کسب کرده بود و این تیم را بالاتر از سپاهان به سهمیه آسیایی هم رساند و به همین دلیل به هیچ وجه انتظارش را نداشت که در پایان فصل مدیران باشگاه تصمیم به انتخاب امیرقلعه‌نویی بگیرند و او را کنار بگذارند.

او پس از این جدایی که خودش را مستحق آن نمی‌دانست، طی سال‌های اخیر تلاش کرد نام خود را در مربیگری ایران تبدیل به یک برند کند و سال گذشته علی‌رغم ناکامی با مس کرمان توانست این را به مدیرانی که در فوتبال ایران کار می‌کنند، ثابت کند و چون دیگر حوصله رقابت در مسابقات سخت و فیزیکی لیگ یک را نداشت، پیشنهاد باشگاه نفت مسجد سلیمان را که اصلا شرایط خوبی نداشت، پذیرفت و با نمایش‌هایی که تیمش در مسابقات نیم فصل اول ارائه کرد، مسئولان باشگاه ذوب آهن که با بی مهری او را کنار گذاشته بودند را متقاعد کرد برای پایان روزهای سخت سبزپوشان، راهی جز آوردن او از مسجد سلیمان به اصفهان ندارند.

مصاف نفت و پرسپولیس در مسجد سلیمان اولین رویارویی مجتبی حسینی و یحیی گل‌محمدی در قامت سرمربی بود، اما در این مصاف سرمربی سرخپوشان محروم بود و از روی سکوها بازی را تماشا کرد و تازه بازی دو تیم در هفته های ابتدایی فصل آن حساسیت سنگینی و خاصی که تقابل دوباره این دو مربی روز آینده در پی خواهد داشت، به هیچ وجه نداشت.

در واقع باید روز آینده را اولین تقابل رو در روی این دو مربی دانست؛ جایی که ذوب آهن ٢١ امتیازی از ٢٢ مسابقه راهی جز بازی کردن با تمام توان مقابل قهرمان چهار دوره اخیر فوتبال ایران در خانه ندارد. در سوی دیگر هم یحیی گل‌محمدی که تیمش با یک بازی کمتر نسبت به سپاهان ۴۵ امتیازی است و طلایی پوشان را با تفاضل گل ٣+ در وضعیت بهتری می‌بیند، به خوبی می‌داند که کوچکترین لغزش در اصفهان، چقدر می‌تواند در مسیر کسب دومین قهرمانی با پرسپولیس و البته پنجمین قهرمانی متوالی سرخ‌ها در لیگ برتر گران تمام شود.

پس فردا روزی است که شرلوک هولمز باید روبه‌روی داکتر واتسونی قرار بگیرد که سال‌ها بهترین دوست و همکارش شناخته می‌شد و می‌توانست مکمل او در حل کردن معماهای بازی باشد. این تقابل احتمالاً در ظاهر یک دوئل دوستانه خواهد بود، اما در باطن آن یک نبرد سرنوشت ساز برای تعیین اعتبار دوران مربیگری جریان خواهد داشت.