مصادره موفقیت تیم ملی، ممنوع!

دنيای اقتصاد: تیم ملی فوتبال کشورمان در آستانه سریع‌ترین صعود تاریخش به رقابت‌های جام‌جهانی قرار گرفته است. شرایط طوری است که اگر ما در چهار بازی باقی‌مانده هم امتیاز نگیریم، باز به احتمال زیاد مسافر قطعی دوحه خواهیم بود. این وضعیت ممتاز و مطلوب، باعث شده مدیران فعلی فدراسیون فوتبال احساس شور و شعف کنند و لابد به خودشان نمره بالا بدهند.

عزیزی خادم، رئیس فدراسیون که در این مدت عملکرد بحث‌برانگیزی هم داشته، اخیرا به صراحت بابت این صعود قریب‌الوقوع تفاخر کرده و گفته وضعیت تیم ملی با شش ماه پیش قابل مقایسه نیست. بله؛ ما هم این را قبول داریم، اما یک بار برای همیشه باید روشن شود سهم این فدراسیون در موفقیت تاریخی تیم ملی چقدر بوده است. با هفت سوال و جواب ساده، به وضوح می‌توان ثابت کرد نقش آقایان آن‌قدرها که خودشان فکر می‌کنند چشمگیر نیست.

«میزبانی مرحله قبل را گرفتید؟» تیم ملی ایران در مرحله قبل انتخابی جام‌جهانی، در شرایطی که به‌شدت خطر حذف را احساس می‌کرد، ناچار شد در منامه بحرین به مصاف رقبا برود. ما در گرمای خرداد چهار بازی حیاتی برابر بحرین، عراق، هنگ‌کنگ و کامبوج برگزار کردیم و کوچک‌ترین لغزش کافی بود تا همه‌چیز از دست برود. فدراسیون فوتبال نتوانست میزبانی این بازی‌ها را به تهران بیاورد. بنابراین در اتفاقی نادر، تیم کشورمان در هر دو مسابقه رفت و برگشت میهمان بحرین شد. آقایان در خیابان سئول گفتند بابت این رسوایی از کنفدراسیون فوتبال آسیا به دادگاه عالی ورزش شکایت می‌کنند، اما بعد از صعود تیم ملی آب‌ها از آسیاب افتاد و همه‌چیز فراموش شد.

«چند بازی و اردوی تدارکاتی گذاشتید؟»‌ جوابش یک کلمه است؛ صفر! تیم ملی ایران بدون حتی یک اردو و بازی دوستانه به مرحله نهایی جام‌جهانی رسیده است. این افتخار مال هر کسی می‌تواند باشد جز فدراسیون فوتبال.

«در بازی با کره‌جنوبی تماشاگر آوردید؟»‌ جواب این سوال هم منفی است. تیم ملی ایران به شکلی عجیب در مهم‌ترین میزبانی‌اش در مرحله انتخابی جام‌جهانی موفق نشد از حضور هوادارانش سود ببرد. برخی بر این باورند که الزام به حضور بانوان باعث شد فدراسیون به‌طور کلی قید حضور تماشاگر را بزند. هر چه بود، ملی‌پوشان در ورزشگاه خالی به مصاف رقیب قدرتمند خود رفتند. شاید اگر انرژی مضاعف ناشی از حضور هواداران وجود داشت، ما همین یک مساوی را هم نمی‌دادیم.

«کمک‌داور ویدئویی آوردید؟» در حالی که کمک‌داور ویدئویی در این دور از مسابقات کمک زیادی به احقاق حق تیم ملی ایران کرده است، ما در میزبانی‌های خودمان نتوانستیم از این فناوری استفاده کنیم! فدراسیون عزیزی خادم مانور زیادی روی ورود VAR به ایران می‌داد، اما بازی با کره‌جنوبی بدون این فناوری برگزار شد و هنوز روشن نیست در دیدار بهمن‌ماه با عراق می‌توانیم این سیستم را داشته باشیم یا نه. برخی کارشناسان داوری می‌گویند در مسابقه با کره یک پنالتی ایران نادیده گرفته شد. چه بسا اگر VAR وجود داشت، ما آن بازی را برده بودیم و الان حتی روی کاغذ هم صعودمان به جام‌جهانی قطعی شده بود.

«حرمت سرمربی تیم ملی را نگه داشتید؟» بعد از پایان مرحله قبلی و صعود مقتدرانه تیم ملی، فدراسیون فوتبال به جای حمایت از دراگان اسکوچیچ اعلام کرد هیات‌رئیسه باید در مورد سرنوشت این مربی کروات تصمیم بگیرد! آنها حتی از یک جمله احترام‌آمیز در قبال اسکوچیچ هم دریغ کردند. اگرچه در نهایت فدراسیون ناچار شد دراگان را نگه دارد، اما شاید همین برخورد باعث تضعیف شخصیت او در قبال ملی‌پوشان شد.

«امکانات لازم را برای ملی‌پوشان فراهم کردید؟»‌ استوری هماهنگ بازیکنان بعد از بازی با لبنان گویای همه‌چیز هست. آنها گلایه کردند که پاداش‌های‌شان عقب افتاده، از ساده‌ترین امکانات بی‌بهره هستند و حتی پیراهن‌های‌شان هم بعد از هر بازی شسته می‌شود تا دوباره مورد استفاده قرار بگیرد. خسته نباشید واقعا!

«موضوع طارمی را مدیریت کردید؟» یک توییت، بهترین بازیکن فوتبال ایران را از تیم ملی گرفت و معلوم نیست در مسابقات بعدی هم بتوانیم طارمی را داشته باشیم یا نه. یک مدیریت خردمند، احتمالا می‌توانست این موضوع را در سکوت و پیش از هیاهوی رسانه‌ای حل کند، اما گویا چنین انتظاری از فدراسیون فعلی فوتبال کمی به گزاف است.