هوا در قاهره برای سینیور کی‌روش پس است
دستش را از جیبش بیرون آورده بود و مدام ناخن‌هایش را می‌جوید. شاید اگر ششلولی داشت همانجا در ورزشگاه جاسم بن حمد به دوئل با کابویی که در عالم توهم سیه‌روزی را برایش رقم زده بود تن می‌داد.
روزنامه اعتماد: دستش را از جیبش بیرون آورده بود و مدام ناخن‌هایش را می‌جوید. شاید اگر ششلولی داشت همانجا در ورزشگاه جاسم بن حمد به دوئل با کابویی که در عالم توهم سیه‌روزی را برایش رقم زده بود تن می‌داد.
کارد می‌زدی خونش در نمی‌آمد. او به عشق فوتبال‌های سرزمین فراعنه وعده بازگشت به قاهره با یک جام زرین را داده بود، اما وقتی در نیمه نهایی «فیفا عرب کاپ» از پس تونس بر نیامد و جز فندکی برای دود کردن سیگار چیز دیگری در جیبش یافت نشد، از سر استیصال حمله به قاضی‌القضات ایرانی را دستمایه قرار داد و برای فرار به جلو بار‌ها به علیرضا فغانی تاخت و با هر سوت داور ایرانی زمین را به آسمان دوخت. حتی وقتی فغانی با رجوع به VAR پنالتی گرفته شده به نفع تونس را برگرداند، نه تنها سینیور لبخند نزد، بلکه این اقدام دادگر میدان را گامی در جهت تضعیف روحیه شاگردانش قلمداد کرد.
تراژدی برای کارلوس کی‌روش به همین جا ختم نشد و او پس از آنکه در یک کنفرانس خبری همه منتقدان خود را از دم تیغ گذراند در نمایشی تحقیرآمیز برابر قطر نیز دستمال سفید را بالا برد تا جایی روی سکوی سوم هم نداشته باشد و دست در جیب برای همیشه نامش از قلب ساکنان آن سوی صحرای سینا پاک شود.
حالا دیگر کی‌روش در روزنامه‌های صبح قاهره به سطری مغضوب و منفور بدل شده و مصری‌ها او را متهم ردیف اول این شکست‌های مأیوس‌کننده قلمداد کرده‌اند. عجیب‌تر آنکه دستیاران سینیور نیز به شدت از وی انتقاد کرده و تاکید کرده‌اند که او در دوحه تنها ساز خودش را زده و حتی برای یک‌بار از بازوانش مشورت نگرفته است.
حالا جنتلمن ۶۸ ساله اهل نامپولا دور از چشم عرب‌هایی که خواب قهرمانی می‌دیدند، اما با کابوس و شبح ناکامی مواجه شدند، نفس می‌کشد و به این می‌اندیشد فوتبال آنقدر سنگدل و قسی‌القلب هست که دستیار شماره یک سرالکس فرگوسن را در صف فراعنه قرار دهد و کاری کند که سنگربان باستانی به سادگی از چشم‌ها بیفتد. قصه پرغصه زمین خوردن‌های مردی که معتقد بود باید گندکاری‌های پیرامون تیم ملی مصر را جمع و یک تنه جهان اعراب را مسحور هنر خویش کند البته ریشه در گذشته دارد. او پیش از اینکه به قاهره قدم بگذارد و در فراسوی رود نیل عصای خود را رو کند در بوگوتا نیز به راهبری ورشکسته بدل شد و هرگز نتوانست به مطالبات کلمبیایی‌ها جامه عمل بپوشاند. او که می‌خواست اخلاف اسکوبار فقید را به امپراتور امریکای لاتین مبدل کند در میدان عمل با دلی تنگ و گرفته زانو زد تا در جلد یک کهنه‌سوار همیشه ناراضی به تمام جاده‌ها مشکوک شود و فدراسیون فوتبال کلمبیا را به سخره بگیرد. اینک کی‌روش پس از مسافرت‌های طولانی به خاطراتش با یوز‌های آریایی دلخوش کرده. به مقهور کردن مراکش به ضرب محافظه‌کاری و نود دقیقه دفاع جانانه در جام جهانی روسیه و فریاد‌های بلندش کنار
نیمکت دوزخی در سنت‌پترزبورگ.
دامنه انتقادات از غریبه پرتغالی در قاهره آنقدر گسترده شده که زاهی حواس وزیر میراث فرهنگی مصر به شدت از مرد پرتغالی انتقاد کرده و در مصاحبه تلویزیونی با «حضره المواطن» گفته: «کارلوس کی‌روش یک مربی عقب‌مانده است. در شرایط کنونی تیم ملی نیاز به مربی داخلی دارد. کی‌روش مردی احمق است و نمی‌تواند از توانایی بازیکنان بهترین استفاده را کند. وی افزوده: از الفاظی که استفاده می‌کنم عذرخواهی می‌کنم، اما کی‌روش با همه سرجنگ دارد. او اینجا برای ارایه فوتبال آمده ولی حاشیه‌های زیادی ایجاد می‌کند.»
هوا در حوالی دانشگاه الازهر به شدت پس است و به نظر می‌رسد سکانداری که محمد صلاح توصیه می‌کند برود دنبال زندگی‌اش و دست از بیچاره کردن تیم‌ها در قفس‌های تاکتیکی‌اش بردارد باید به خاطراتی، چون تاجگذاری در سانتیاگو برنابئو و ترکتازی با ایران در مقطعی از زمان بیندیشد و به جای مربیگری، در گوشه خانه ویلایی‌اش در لیسبون خاطرات یک عمر حضور در کارزار‌ها و نشستن روی داغ‌ترین صندلی‌ها را قلمی کند. نفوس بد نمی‌زنیم، اما انگار داستان کی‌روش به آخر رسیده و پستچی بی‌آنکه سه بار در بزند نامه الوداع را به دست مردی که دلش برای دستپخت آناپائولا بانوی صبورش تنگ شده، داده است. چه فرجامی و چه سرانجامی!
نظر کاربران
تا دیداری بعد