توافق حق پخش و سوال‌های بی‌پاسخ

خبرگزاری فارس: در شرایطی که با رد پیشنهاد ۲۲ میلیارد تومانی صداوسیما از سوی فدراسیون فوتبال برای حق پخش تلویزیونی مسابقات لیگ برتر و در پی آن ایستادگی فوتبالی‌ها برای افزایش این رقم ماجرا را تا پخش نشدن موقتی بازی‌ها پیش برد و انتظارها را برای افزایش مبلغ حق پخش بالا برد، اما توافق حاصل شده خلاف این موضوع را نشان می‌دهد.

فدراسیون سال گذشته هم تهدیدهایی داشت اما امسال با حمایت همه جانبه از سوی باشگاه‌ها دوربین‌های تلویزیونی را به استادیوم‌ها راه نداد و علی کفاشیان که درخواست دوسالانه ۱۶۰ میلیارد تومانی داشت، در رسانه‌ها قاطعانه بر ایستادگی روی مواضعش تاکید می‌کرد.

** وقتی ضرغامی آب پاکی را روی دست فوتبالی‌ها ریخت!

هفته گذشته به درخواست عزت‌الله ضرغامی، مدیران فدراسیون و باشگاه‌ها گرد رییس صداوسیما درآمدند تا شاید شاهد کوتاه آمدن او باشند اما خروجی جلسه درنظر کفاشیان بی‌فایده بود و گویا ضرغامی همانجا آب پاکی را روی دست مهمانانش ریخت.

اما یکشنبه مهدی تاج، رییس سازمان لیگ از حل مساله حق پخش تلویزیونی و توافق بر سر مبلغ ۲۲.۵ میلیارد تومان خبر داد؛ خبری که کسی انتظارش را نداشت!

** چگونه و با چه کسی درباره حق پخش توافق شد؟

پیش از این با وجود آنکه مساله فوق کاملا میان فدراسیون فوتبال و صداوسیما بود اما همواره یک پای جلسات طرفین نماینده‌ای از وزارت ورزش و جوانان بود. سیدمناف هاشمی، معاون توسعه و پشتیبانی وزارتخانه در جلسات اولیه و تا نشستی که در معاونت امنیتی وزارت کشور برگزار شد هم حاضر بود که گویا مواضع‌شان هم حمایت از فوتبالی‌ها بوده اما به یکباره و پس از عدم توافق فدراسیون فوتبال و صداوسیما، کمیته‌ای سه نفره با حضور وزیر ورزش و جوانان، وزیر کشور و رییس صداوسیما و بدون حضور علی کفاشیان تشکیل شد!

خروجی این جلسه توافق روی افزایش ۳۰ درصدی (فقط برای امسال) رقم حق پخش نسبت به آخرین قرارداد منعقد شده بود که باب میل صداوسیما شد، هرچند که نمی‌تواند مورد پذیرش فوتبالی‌ها باشد.

** پیچش بزرگ از نوع تلویزیونی!

یکی از موضوعات مطرح شده در این کمیته، افزایش حق پخش براساس افزایش بودجه سالیانه صداوسیما بوده است. به گفته مدیرکل روابط عمومی سازمان صداوسیما، بودجه صداوسیما امسال رشد ۱۳ درصدی داشته اما با درخواست وزیر ورزش و موافقت کمیته، حق پخش امسال ۳۰ درصد افزایش یافته است. صداوسیما در ضرب اول از کمترین رشد ممکن شروع کرد و نهایتا به افزایش ۳۰ درصدی طرف مقابلش را راضی کرد اما از سال آینده، حق پخش تلویزیونی بر اساس افزایش بودجه صداوسیما در لایحه دولت افزایش می‌یابد. این روش شاید به ظاهر قانونی باشد اما عملا این طور نیست، چرا که:

۱- ماهیت درآمدها و چرخشی مالی فوتبال در دنیا با سایر بخش‌ها متفاوت بوده و طبعا ایران هم از این قاعده مستثنی نیست. ۲- آیا تعرفه‌های تبلیغاتی تلویزیونی صداوسیما هم براساس افزایش بودجه سالیانه این سازمان افزایش می‌یابد؟! ۳- سهم ارزش و افزوده تعدد درآمدهای تبلیغاتی مستقیم و غیرمستقیم تلویزیون از محل فوتبال، کجای توافق دیده شده است؟

** پول به حساب وزارت ورزش ریخته می‌شود

یکی از تصمیمات عجیبی که در نشست مشترک ضرغامی با وزیر ورزش و وزیر کشور، گرفته شده این که مبلغ حق پخش به حساب وزارت ورزش و جوانان واریز شود. این مساله واکنش منفی فوتبالی‌ها را در پی داشته و هنوز کسی در صداوسیما و وزارت ورزش در مورد علت این تصمیم سخن نگفته است. این موضوع خلاف اصل ۴۴ قانون اساسی و کاهش تصدی‌گری دولت است،‌ خوشبختانه دولت در بخشهای دیگر به صورت جدی دنبال اجرای این سیاست است اما این تصمیم نشان می‌دهد که در ورزش خلاف آن صورت می‌گیرد.

** مبلغ واقعی حق پخش بالاخره چقدر است؟

تاج: ۲۹.۲۵۰ میلیارد

اولین‌بار مبلغ توافق شده حق پخش از زبان مهدی تاج بیان شد؛ او اعلام کرد: " رقم آخرین قرارداد حق پخش میان فدراسیون و صداوسیما ۲۲.۵ میلیارد تومان بوده و الان روی افزایش ۳۰ درصدی توافق شده است." براساس صحبت‌های تاج مبلغ توافق شده حق پخش حدود ۲۹.۲۵۰ میلیارد است.

صداوسیما: ۲۲.۷۵۰ میلیارد

اما سیدتقی سهرابی‌نژاد مدیرکل روابط عمومی صداوسیما به ایسنا گفت: "مبلغ آخرین قرارداد صداوسیما با فدراسیون بر سر حق پخش تلویزیونی که در سال ۹۲ منعقد شده ۱۷.۵ میلیارد تومان بوده و صداوسیما خواهان افزایش این رقم براساس افزایش بودجه امسال یعنی به میزان ۱۳ درصد است. اما بنا بر درخواست وزیر ورزش و جوانان از رییس سازمان صداوسیما استثنائا این افزایش برای سال ۹۳ به میزان ۳۰ درصد تعیین شده است." براساس صحبت وی، مبلغ حق پخش امسال حدود ۲۲.۷۵۰ میلیارد می‌شود.

** پیش به سوی فوتبال آماتوری

به گزارش ایسنا، در فوتبال دنیا حق پخش تلویزیونی جدی‌ترین محل درآمدی باشگاه‌های فوتبال محسوب می‌شود که سهم بیش از ۶۰ درصدی مجموع درآمدهایشان را شامل می‌شود. این محل درآمدی از کانال‌های استاندارد و رسمی مدنظر فیفا و به تبع آن کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) بوده که الزاما باید بر اساس قراردادهای منعقد شده میان شبکه‌های تلویزیونی و فدراسیون‌ها و به دنبال آن باشگاه‌ها باشد.

تردیدی نیست که فاصله گرفتن از دنیای حرفه‌ای و مرسوم فوتبال در جهان، زمینه کشیده شدن فوتبال ایران به ورطه آماتوری را فراهم می‌سازد و آن زمان است که بی‌ارتباط با عرصه‌های بین‌المللی، دیگر راحت هستیم هر تصمیم یا قانون عجیب دیگری را برای آینده فوتبال کشور بگیریم.

** استعفای کفاشیان نزدیک است؟

علی کفاشیان اما فعلا سکوت کرده و هنوز موضع‌گیری نسبت به توافق اعلام شده درباره حق‌پخش تلویزیونی نداشته است، هرچند اگر چاره‌ای جز پذیرش آن نداشته باشد، یک شکست تمام عیار برایش محسوب خواهد شد. او چندین ماه پیش در یکی از مصاحبه‌هایش با ایسنا اعلام کرده بود تنها در صورتی که مجمع فدراسیون در مساله حق پخش تلویزیونی از او حمایت نکند، استعفا خواهد داد و باید دید در شرایطی که توافق کنونی درباره حق‌پخش به هیچ وجه آنی نیست که او و هم‌پیمانانش طلب می‌کرده، استعفایی به نشانه اعتراض در کار خواهد بود؟

در این بین اما سوال‌ها و ابهام‌هایی همچنان مطرح است:

* آیا فدراسیون به عنوان متولی فوتبال در کشور حکمیت کمیته سه‌گانه فوق در مساله حق پخش را پذیرفته است؟ * آیا کفاشیان اختیاری برای نپذیرفتن تصمیمات این کمیته دارد؟ *‌ رقم واقعی حق پخش چقدر است؟ * آیا کفاشیان در اعتراض به توافق انجام شده و ناکامی در گرفتن حقوق مالی فوتبال، استعفا می‌دهد؟ * آیا همه این تصمیم‌ها نهایتا فوتبال ایران را به ورطه آماتوری می‌کشاند؟