این نسل بی‌ستاره را اذیت نکنیم

خبر ورزشی: تکرار در نوشته‌های ما موج می‌زند. ما هم به دام تکرار مکررات افتاده‌ایم و در این دور تسلسل غرق شده‌ایم. سال‌هاست که درباره دربی، بازی‌های بی‌کیفیت این سال‌ها و خیلی چیزهای دیگر نوشته‌ایم. نوشته‌های ما بیشتر لحن پیرمردی دارد. در واقع غرغرو شده‌ایم.

نمي‌دانيم از جان اين دربي نحيف چه مي‌خواهيم كه هي براي بازيكنان امروزي مي‌نويسيم هواي دربي را داشته باشند كه لااقل براي مردم يك بازي قابل تحمل به نمايش بگذارند. به نظر شما چنين توقعي از اين نسل سركش و كم‌هنر، كمي زياده‌خواهي نيست؟ كدام‌يك از بازي‌هاي ليگ قابل ديدن هستند؟ در كدام‌يك از اين بازي‌ها، هنر خاصي را مشاهده مي‌كنيم كه دربي را در رؤياهاي خود مي‌بينيم؟

دربي‌هاي رؤيايي تمام شده‌اند. بازي‌هايي كه ما عاشقانه نگاه‌شان مي‌كرديم، به خاطره‌ها پيوسته‌اند. بايد پذيرفت كه خيلي چيزها عوض شده در اين جامعه. دربي هم به فراخور تمام اين دگرگوني‌ها، به يك ديدار ديگر تغيير شكل و ماهيت داده است. از اين نسل جديد كه در خوشبينانه‌ترين حالت ممكن، نصف بازيكنان دهه ۶۰ هم نيستند، بايد چه توقعي داشته باشيم؟ نسلي كه ستاره ندارد طبعاً نمي‌تواند دربي‌هاي خوبي را به نمايش بگذارد. نسلي كه نتوانسته بازيكنان بزرگي را به فوتبال ايران تحويل بدهد، بي‌گمان دربي‌هايش نمي‌تواند چشم‌نواز و رؤيايي باشد. از دربي‌هاي كنوني تهران بايد در حد و اندازه‌هاي همين نسل توقع و انتظار داشته باشيم. زياده‌خواه نبايد باشيم و با توهم زندگي نكنيم.

سوت اين دربي به زودي به صدا درمي‌‌آيد و استقلال و پرسپوليس به مصاف هم مي‌روند. اگر تصور مي‌كنيم كه به زودي شاهد بازي فوق‌‌العاده‌اي خواهيم بود، سخت در اشتباهيم، چون نسلي از بازيكنان هر دو تيم اين روزها در فوتبال ما قد علم كرده‌اند، نسلي كه سري در سرها درنياورده‌اند، نسلي معمولي كه فوتبال را بابت مقاصد ديگري دوست دارد. از اين نسل بايد در حد و اندازه‌هاي خودش توقع داشته باشيم. استقلال و پرسپوليس حتي اگر بتوانند به اندازه ۱۰ دقيقه مردم را سرگرم و فوتبال بازي كنند، كار خودشان را كرده‌اند! باور كنيد دوست نداريم اين نسل جديد توسري​خور از آب دربيايد. ما فقط مي‌گوييم از بازيكنان استقلال و پرسپوليس توقع شق‌القمر نداشته باشيم، همين. هرقدر انتظارها را كم كنيم، كمتر و به ندرت توي ذوق‌مان مي‌خورد و اين به نفع همه ماست.