روماریو؛ نابغه برزیلی محوطه جریمه

خبرگزاری فارس: روماریو دسوزا فاریا که با نام روماریو شناخته شده، یک فوتبالیست سابق برزیلی و یکی از معروف‌ترین مهاجمان و سیاستمداران برزیل است. روماریو در سال ۱۹۹۴ به عنوان بازیکن سال فیفا انتخاب شد و در سال ۲۰۰۴ در لیست ۱۲۵ بازیکن برتر زنده دنیا توسط پله انتخاب شد.

روماریو ۲۹ ژانویه ۱۹۶۶ در ریودوژانیرو که قطب پرورش فوتبالیست‌های بزرگ برزیلی است، متولد شد. وی در ناحیه فقیرنشین جاکارزینهو به دنیا آمد و پس از سه سال زندگی در آنجا به همراه خانواده‌اش به یک محله پرجمعیت دیگر منتقل شدند و پدرش به عنوان مربی تیم کودکان به اسم استرلینیا مشغول شد.


روماریو دسوزا فاریا

برزیل؛ ۱۹۸۵-۲۰۰۹

۱۹۸۵-۱۹۸۸ ویسکو داگاما

۱۹۸۸-۱۹۹۳ آیندهوون

۱۹۹۳-۱۹۹۵ بارسلونا

۱۹۹۵-۱۹۹۶ فلامنگو

۱۹۹۶-۱۹۹۸ والنسیا

۱۹۹۷ (قرضی) فلامنگو

۱۹۹۸-۱۹۹۹ فلامنگو

۲۰۰۰-۲۰۰۲ واسکوداگاما

۲۰۰۲-۲۰۰۴ فلومینزه

۲۰۰۳ (قرضی) السد

۲۰۰۵-۲۰۰۶ واسکوداگاما

۲۰۰۶ میامی

۲۰۰۶ آدلاید یونایتد

۲۰۰۷ واسکو داگاما

وی در سال ۱۹۸۱ به تیم نوجوانان واسکو دوگاما رفت و پنج سال در آن تیم ماند تا در سال ۱۹۸۵ به تیم اصلی باشگاه راه یافت. سه فصل حضور او در باشگاه، تجربه‌ای فوق‌العاده‌ به همراه شهرتی جهانی برای او به ارمغان آورد تا پیشنهادی از سوی پی‌اس وی آیندهوون هلند دریافت کند. وی بدون شک دوران اوج فوتبال باشگاهی‌اش را در این تیم گذراند.


از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۲ روماریو که مهارت بازی با هر دوپایش را داشت، در اردیویزه برای آیندهوون بازی کرد. مربی او در آن تیم گاس هیدینک بود که روماریو را جالب‌ترین بازیکنی که تاکنون با او کار کرده‌ است، خواند و به خصوص به خاطر حضور زیاد و روحیه قوی در بازی‌های مهم که اغلب گل پیروزی‌بخش تیمش را به ثمر می‌رساند، از او تمجید کرد.

وی به همراه آیندهوون در سال ۱۹۸۹، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ قهرمان شد و به در سال ۱۹۸۹ به عنوان بازیکن سال هلند انتخاب شد. وی ۱۷۴ گل برای آیندهوون به ثمر رساند.

وی در سال ۱۹۹۳ با قراردادی به ارزش ۶ میلیون دلار به بارسلونا رفت و در کنار بازیکنانی مانند میشل لادروپ، استویچکوف و گواردیولاخط حمله فوق‌العاده‌ای را تشکیل داد. وی با زدن ۳۰ گل در ۳۳ بازی برترین گلزن لالیگا شد و به بارسلونا در مسیر رسیدن به قهرمانی در لالیگا کمک کرد. روماریو در ال‌کلاسیکو مقابل رئال مادرید هت‌تریک کرد و یک پاس گل هم داد تا کاتالان‌ها به پیروزی پنج بر صفر برسند.


روماریو در سال ۱۹۹۴ تیمش را دوباره به عنوان قهرمانی رساند و کمک کرد تا در سوپرجام اسپانیا قهرمان شود. مربی او در بارسلونا یوهان کرویف بود که روماریو را «نابغه محوطه جریمه» نامید.

وی در سال ۱۹۹۵ در ابتدا به صورت قرضی به برزیل بازگشت تا در تیم فلامنگو به میدان برود. در آن تیم به همراه ادموندو و ساویو مثلثی را در خط حمله تشکیل دادند که مطبوعات محلی آن را «بهترین طوفان دنیا» می‌خواندند.

فلامنگو در سال ۱۹۹۶ قهرمان برزیل شد و روماریو در فصل ۹۷-۱۹۹۶ و ۹۸-۱۹۹۷ به صورت قرضی به والنسیا رفت. وی در سال ۲۰۰۰ به واسکوداگاما بازگشت و به باشگاه برای رسیدن به قهرمانی در کوپا مرکوسور و قهرمانی برزیل کمک کرد. وی به عنوان بازیکن سال آمریکای جنوبی در همان سال انتخاب شد.


پس از دو سال حضور در واسکو دوگاما ، دو سال دیگر در فلومینزه بازی کرد و پس از آن برای سومین بار به واسکوداگاما برگشت. بعد از آن هم زمانی را در تیم میامی و آدلاید یونایتد استرالیا گذراند.

روماریو از ژانویه ۲۰۰۷ به واسکوداگاما بازگشت. این در حالی بود که بر اساس قوانین فیفا اجازه بازی برای این تیم را نداشت زیرا در یک فصل حداکثر می‌توانست برای دو تیم بازی کند. وی در بیستم می ۲۰۰۷ هزارمین گل خود را مقابل رسیف به ثمر رساند، کاری که تنها پله و آرتور فریدنریش پیش از او توانسته بودند، انجام دهند. روماریو پانزدهم آوریل ۲۰۰۸ بازنشستگی خود را اعلام کرد.


روماریو برای تیم ملی فوتبال برزیل ۵۵ گل در ۷۰ بازی ملی به ثمر رساند تا در فهرست برترین گلزنان تاریخ فوتبال برزیل پس از پله و رونالدو در مکان سوم قرار بگیرد. او کارش برای تیم ملی فوتبال برزیل را ۲۳ می ۱۹۸۷ در دوبلین مقابل ایرلند انجام داد و اولین گلش را پنج روز بعد در هلسینکی مقابل فنلاند به ثمر رساند.

روماریو در رسیدن برزیل به قهرمانی در سال ۱۹۹۴، نقش بسزایی داشت و به عنوان بهترین بازیکن مسابقات انتخاب شد. وی در تیم بسیار کنترل شده برزیل به عنوان تنها «هنرمند» روی توپ خودش را نشان داد و در آن بازی‌ها پنج گل به ثمر رساند.


بیست و هفتم آوریل ۲۰۰۵، تقریبا چهار سال بعد از آخرین بازی ملی‌اش در بازی خداحافظه مقابل گواتمالا به میدان رفت و در پیروزی سه بر صفر برزیل یک گل هم زد.

روماریو در سال ۲۰۱۴ با کسب ۶۳.۴ درصد آرا در انتخابات سنا در ریودوژانیرو به خود اختصاص داد. وی در سال ۲۰۱۰ در انتخابات کنگره به عنوان یکی از اعضای حزب سوسیالیست رأی آورد. وی یکی از مخالفان جدی میزبانی برزیل در رقابت‌های جام‌جهانی ۲۰۱۴ بود که مسئولان را به فساد و هدر دادن پول مردم متهم کرد.