رازهای مربیگری یک مرد خوب!

وب سایت نود: رئال‌مادرید این فصل بدون‌شک خیره‌کننده‌ترین نتایج را گرفته است. آخرین باخت این تیم به اواخر شهریورماه برمی‌گردد که در زمین خودشان و در همان هفته سوم لالیگا مقابل همشهری خود بازی را باختند. سه بازی، دو باخت و یک برد برای مدعی قهرمانی. اما اتفاق جالب از این به بعد رقم خورد که سفیدپوش‌های مادریدی موفق شدند تا به امروز همه بازی‌ها را بدون استثنا با برد پشت سربگذارند. ۲۲ بازی و ۲۲ برد.

البته این رکورد هم در کنار تمام رکورد‌ها شکسته می‌شود اما در این میان نمی‌توان از نقش سرمربی ایتالیایی این تیم به سادگی گذشت.

کارلو آنچلوتی از چگونگی تحمل سنگینی توقعات، مدیریت بازیکنان و مواجهه با مالکان میلیاردر سخن می‌گوید.

«من قدرت زیادی دارم.» کارلتو در حالی که لبخندی بر لب دارد ادامه می‌دهد: «اینجا من تصمیم‌گیرنده هستم. مثلا می‌توانم در ساعت ۶ صبح یا ۱۱ شب تمرین بگذارم. اما روش کار من زیاد تحمیلی نیست. دوست دارم بازیکنان را درباره آنچه باید انجام دهند قانع کنم. هرچند ممکن است این کار زمانبر باشد.»

آنچلوتی به‌عنوان مربی متخصص شرایط بحرانی، بهترین فرد برای مدیریت فوق‌ستاره‌ها، سروکله زدن با روسای سختگیر(امثال سیلویو برلوسکونی و رومن آبراموویچ) و همین‌طور مواجه شدن با رسانه‌های جنجالی است. اینها رموز مدیریتی یک مرد خوب و مهربان است.

کارلتو پس از مربیگری در آث‌میلان، چلسی و پاری‌سن‌ژرمن حالا چهارمین کشور را تجربه می‌کند. کشاورززاده‌ای از منطقه امیلیا-رومانیا، دوران بزرگسالی خود را در محیط‌های پرفشار گذرانده است. این هافبک باهوش فوتبال ایتالیا، راه و رمز رهبری را از مربیان خود به‌خصوص نیلس لیدهولم سوئدی فراگرفت که در دهه ۱۹۸۰ میلادی مربیگری او را در آث‌رم برعهده داشت. کارلتو می‌گوید: «وقتی ما در شمال ایتالیا بازی داشتیم با هواپیما به محل مسابقه نمی‌رفتیم چون او از پرواز می‌ترسید. یک‌بار با قطار از رم راهی میلان بودیم، نیمه‌شب رم را ترک کردیم. لیدهولم که شب‌ها زود به بستر می‌رفت پیش از ما با قطار ساعت ۹:۳۰ شب حرکت کرده و ساعت ۱۰ شب خوابیده بود، ولی ما که با قطار نیمه‌شب به سوی میلان رفتیم شب را نخوابیدیم. این بدترین آماده‌سازی ممکن بود. در روز مسابقه تیم چند ساعت زودتر به استادیوم می‌رفت و ما مدت‌ها داخل رختکن بودیم. لیدهولم برای آرام کردن بازیکنان از پزشکان تیم می‌خواست برای آنها جوک تعریف کنند.»

حالا آنچلوتی هم به‌عنوان مربی معمولا پیش از مسابقات و حتی قبل از مرحله نهایی لیگ قهرمانان برای بازیکنانش لطیفه می‌گوید. او حقیقت مهمی را درباره فوتبال سطح اول می‌داند: «اغلب بازیکنان نیازی به ‌انگیزه‌بخشی ندارند، بلکه نیاز دارند که آرام شوند.»

اما حالا کارلتو در مادرید است و موفق شد در همان فصل اول حضورش رئال را به دهمین قهرمانی در لیگ قهرمانان برساند. ولی او چگونه می‌تواند بازیکنانی چون کریستیانو رونالدو را بدون دردسر هدایت کند و اتفاقا بهترین بازی‌ها را هم از آنها بگیرد. این پرتغالی بهترین بازیکن مادرید است، اما زیاد انسان سختگیری نیست. رونالدو می‌خواهد مادرید همان‌طور که او می‌خواهد بازی کند. اما آنچلوتی چه طور چنین استعداد بزرگی را مدیریت می‌کند؟ او می‌گوید: «برای من این هم مدیریت کردن یک انسان است. مدیریت کردن رونالدو فرقی با کارواخال یا ایسکو ندارد.»

آنچلوتی معتقد است که در واقع مدیریت کردن فوق‌ستاره‌ها آسان‌تر است زیرا آنها معمولا از بقیه حرفه‌ای‌تر هستند. رونالدو واقعا یک حرفه‌ای است. آنچلوتی مجبور نیست که برای ستاره تیمش پلیس‌بازی در بیاورد و می‌گوید: «من دوست ندارم زندگی خصوصی بازیکنان را کنترل کنم. من که پدر یا برادر آنها نیستم.»

اما یکی از پیشینیان روی نیمکت داغ رئال، یعنی گاس هیدینک هلندی که قطر شکم و آرامش کارلتو تا حدی یادآور او است، یک‌بار در توضیح اینکه مربیان چگونه باید با اجتناب‌ناپذیری اخراج‌شدن در اسپانیا کنار بیایند، کلمه‌ای اسپانیایی را به کار برده بود که به معنی «توافق» است. به گفته هیدینک اخراج شدن اینجا یک توهین نیست. شما به دفتر رئیس باشگاه فراخوانده می‌شوید و او به شما می‌گوید «آقا، بهتر است که دیگر ادامه ندهید.» سپس شما را در آغوش می‌گیرد و می‌گوید فردا بروید پیش مدیر مالی. روز بعد نزد مدیر مالی می‌روید، چک‌تان را دریافت می‌کنید بعد به بانک همان حوالی می‌روید و یک چمدان پر از پول به شما داده خواهد شد. تمام. در یک حرکت. در اسپانیا شما را خیلی رومانتیک می‌کشند.

شکی نیست که آنچلوتی هم بالاخره روزی با کلمه «توافق» مواجه خواهد شد، حتی شاید پس از بردن دومین قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا. اما او اخراج را جزئی از کارش می‌داند و خودش را با شرایط طوری وفق می‌دهد که بتواند با همه از رونالدو گرفته تا سیلویو برلوسکونی کنار بیاید.