این تازه اول کار است آقای خاکپور!
سرمربی تیم امید کشورمان شاید فکرش را نمیکرد هدایت این تیم، کار سخت و طاقتفرسایی باشد.
بدونشك محمد خاكپور يكي از بهترين و فراموشنشدنيترين ستارههاي تيم ۹۸ است كه با شخصيت و كاراكتري استثنايي، كلاسهاي مربوط به مربيگري را در كشور آمريكا طي كرده و حالا براي ساختن يك تيم خوب با آيندهاي روشن، بايد روي نيمكت تيم اميد بنشيند اما از اينجا به بعد، هيچ ابزاري ندارد تا تيمش را جمع و جور كند. ابزار او، فشار فدراسيون فوتبال بر باشگاههاست تا بازيكن به تيم اميد بدهند يا رفاقتي كه بايد از سوي خاكپور به ساير مربيان پل زده شود.
البته در هر دو بخش، فعلاً شرايط خوبي وجود ندارد، به طور كلي نميشود روي قولهايي كه علي كفاشيان به مربيان تيمملي ميدهد، حساب ويژهاي باز كرد. در بخش دوم يعني رفاقت با مربيان هم فعلاً هيچ نكته مثبتي توسط خاكپور رقم نخورده است. باشگاهها، يا بازيكن نميدهند يا به بازيكنان جوان خود توصيههايي ميكنند مبني بر اينكه مواظب سلامتيشان باشند. ميخواهيم با خاكپور همدردي كنيم زيرا در مخمصه افتاده است.
او نميدانست باشگاهها، با تيمهاي ملي رابطه خوبي ندارند. همين حالا به شرايط خاكپور و تيم اميد نگاهي بيندازيد؛ باشگاههاي زيادي از جمله فولاد، سپاهان، پرسپوليس، نفت تهران و تراكتورسازي حاضر نيستند ستارههايشان را به تيم اميد بدهند. بنده خدا، محمد خاكپور با آن شخصيت چطور ميخواهد همكارانش را در جهت حمايت از تيم اميد كه بايد به المپيك ۲۰۱۶ برود، ترغيب و راضي كند تا به اين تيم، بازيكن بدهند؟
ارسال نظر