چرا استقلالیها اشباع شدهاند؟!
یکی از اشکالاتی که به استقلال امسال گرفته میشود و از زبان چند پیشکسوت و قدیمی این تیم هم شنیده شده، این است که مجموعه کادرفنی و بازیکنان این تیم، مثل سالهای گذشته باانگیزه، با نشاط و تشنه موفقیت به نظر نمیرسند.
اينكه استقلال همواره جنگنده بوده حتي تا ثانيه پاياني بازيها، از ويژگيهاي بارز اين تيم بوده و يكي از دلايل اصلي موفقيت اين تيم در كسب قهرمانيها و رسيدن به آسيا. اين مشخصه كه در نوع خود بسيار مهم و نتيجهبخش نيز هست، مثل سالهاي گذشته در جمع آبيپوشان ديده نميشود و شايد هم از كادرفني به بازيكنان تزريق نميشود.
يكي از دلايلي كه ميتواند باعث بيانگيزگي و خستگي بازيكنان شود و ميل به پيروزي آنها را پايين ميآورد، حضور همزمان در چند تورنمنت است. اگر استقلال در جامحذفي و ليگ برتر حضور داشت و نماينده ايران در ليگ قهرمانان آسيا هم بود، فشار بازيهايش بسيار بيشتر ميشد، در نتيجه اردوهاي بيشتر، پروازهاي طولانيتر و سفرهاي مكرر داشت كه همين مسئله خستگي روحي و جسمي زيادي به بازيكنان وارد ميكرد. اما شرايط استقلال اينگونه نيست، آبيها در ليگ قهرمانان نيستند و در جامحذفي هم حذف شدند، الان فقط استقلال مانده و ليگ برتر اما در همين يك تورنمنت از ۳ تورنمنت ممكن هم تشنه موفقيت و برد نيست.
در حال حاضر فشاري كه روي نفت تهران است، با استقلال قابل مقايسه نيست. نفت در جامحذفي فيناليست شده و در ليگ قهرمانان آسيا هم حضور دارد. اين تيم در نتيجه فشار بسيار بيشتري را تحمل ميكند اما در ۲ تورنمنت از ۳ تورنمنت خود شانس قهرماني دارد. در ليگ برتر كه صدرنشين است و يك پاي فينال جامحذفي هم محسوب ميشود. بدون ترديد تفاوت در انگيزهها و اشتهايي كه استقلال و نفت براي موفقيت دارند كه از كادرفني به بازيكنان وارد ميشود و اين مربيان هستند كه بايد ميل به موفقيت، پيروزي و جنگندگي را در تيم خود به وجود آورده و زنده نگه دارند. روي كاغذ، استقلال هنوز شانس قهرماني دارد اما فاصله ۷ امتيازي با صدر جدول، كار اين تيم را براي بالا بردن جام بسيار دشوار كرده است.
شايد حضور بازيكنان جواني كه تشنه كسب موفقيت و پيروزي هستند، بتواند ميل به برد را در تيمي بالا ببرد اما در اين ميان نقش اصلي را كادرفني بازي ميكند و اين مربيان هستند كه بايد همواره تيم خود را علاوه بر مسائل تاكتيكي و گروهي، از نظر روحي و رواني نيز در سطح بالايي نگه دارند.
ارسال نظر