دیدی جای تو اینجا نبود آقای کروش؟

خبر ورزشی: همکارانی داشتیم که با تیترهای حماسی سعی داشتند به دیگران بقبولانند که آنها را باور کنند اما ما هیچ ادعایی نداریم. سند ما نوشته‌هایی است که چاپ می‌شود. پس به همین اسناد مراجعه می‌کنیم‌؛ آنگاه که برای کارلوس کروش نوشتیم برو آقای کروش، از ایران برو، جای تو اینجا نیست.

تبعات چاپ اين نوشته، اعتراض برخي از طرفداران بعضاً بي‌منطق و احساساتي كروش بود. آنها اعتراض مي‌كردند و مي‌گفتند ما چه كاره هستيم كه مي‌گوييم كروش برود و ما در چه جايگاهي هستيم كه مي‌نويسيم جاي او اينجا نيست.

احتمالاً پس از چند هفته و گذر از حوادثي تلخ براي آقاي كروش، آن دسته از آتشي‌ها و طرفداران چندمنظوره كروش به ما حق داده‌اند. اصلاً لازم نيست كه ما را باور كنند. هيچ اصراري نيست اما اگر به آنچه قرار است در آينده در اين فوتبال رخ بدهد، دقت مي‌كرديم و فارغ از احساسات، تصميم مي‌گرفتيم، قطعاً به اين نتيجه مي‌رسيديم كه ديگر هيچ اتفاق نظري براي بقاي كروش در فوتبال ما وجود ندارد.

كروش وقتي سرمربي تيم‌ ملي شد، حمايت فدراسيون فوتبال و سازمان تربيت ‌بدني وقت را احساس مي‌كرد اما كروش قرار نيست با مردم همكاري كند. مافوق سرمربي تيم‌ ملي، مسئولان فوتبال ايران هستند و در نتيجه اين، آنها هستند كه تصميم مي‌گيرند كروش باشد يا نه.

آنها حتي اگر تا فردا هم داد بزنند كه ما كروش را مي‌خواستيم و او با پاي خودش از ايران رفت، در باور ما نمي‌گنجد. كروش را نمي‌خواستند و او هم خواستار جدايي از تيم‌ ملي شد. بله موضوع به همين سادگي بود.

ديروز در راهروهاي فدراسيون فوتبال، كروش پس از جلسه با علي كفاشيان با چهره‌اي برافروخته مشاهده شد. او حالت روحي مناسبي نداشت. خشمگين و عصباني بود و به خيلي‌ها پرخاش مي‌كرد.

اگر بخواهيم از اتفاقاتي كه در فدراسيون فوتبال رخ مي‌دهد، ميانگين بگيريم، توپ در زمين هر دو طرف مي‌افتد. از يك سو فدراسيون اگر مي‌خواست، مي‌توانست با كروش بر سر ماندن در تيم‌ ملي توافق كند و كروش اگر كمي هوشيارتر و دورانديش‌تر بود، از مدت‌ها قبل بايد اين فدراسيون را رها مي‌كرد. همان روز كه برايش نوشتيم جاي تو اينجا نيست. همان روز كه در تحريريه خبرورزشي همين جمله را به او گفتيم.