همه خارجی ها به ایران بر میگردند!
در فوتبال ملی ما بارها پیش آمده که مربی خارجی تیم ملی بعدها کسوت باشگاهی به تن کند که برانکو یکی از آن هاست.
رایکوف اولین مربی از این جمع است که در سال ۱۳۴۹ بعد از ترک تیم ملی به تیم فوتبال استقلال رفت وبا این تیم در سال ۱۳۵۰ قهرمان آسیا و۲ بارقهرمان لیگ شد،رایکوف مدتی در تیم سپاهان هم مربیگری کرد.
*نفردوم جرج اسکینر ایرلندی بود که در سال ۱۳۵۲ دستیار بیاتی بود ودر سال ۱۳۵۳ سرمربی نیروی اهواز شد.اوبا ایرانی ها قهرمان نشد اماتوانست این تیم را در مسابقات لیگ قدر وصاحب نام کند.
*مردسوم یورگن گده بود که در سال ۷۳ از هدایت تیم ملی امید به پرسپولیس رفت ویک دوره کوتاه ناکام در این تیم داشت،گده بعدهادر تیم های باشگاهی استقلال وشهیدقندی یزد هم فعالیت داشت.
*استانکوپوکله پوویچ با رایکوف شباهت زیادی داشت،او هم بالکانی بود وبعد از ناکامی در تیم ملی به پرسپولیس آمد وتیمش را ۲ بار قهرمان لیگ کشور کرد.استانکو در سال ۷۳ سرمربی تیم ملی بود ودر سالهای ۷۴ و۷۵ با تیم پرسپولیس قهرمان لیگ کشور شد.
*تومیسلاو ایویچ مرددیگری بود که در سال ۷۶ مربی تیم ملی ایران شد امادر سال ۸۲ به عنوان مشاور فنی مدیر عامل وقت تیم پرسپولیس یعنی غمخوار منصوب شد.
*میروسلاو بلاژویچ که در سال ۱۳۸۰ سرمربی تیم ملی بود در سال ۱۳۹۱ برای هدایت تیم فوتبال مس کرمان به ایران برگشت.
*بالاخره برانکو مرد ششم بود(بدون احتساب ایویچ)که در بهار ۱۳۸۵ ایران را ترک کرد وحالا بعد از ۹ سال برای هدایت پرسپولیس به ایران می آید کاری را که قبلا استانکو هم با موفقیت انجام داده بود.
نکته تکمیلی در اینباره ، مسئله مربیان خارجی باشگاهی است ؛ چهره هایی مثل بوناچیچ ، بگوویچ ، دنیزلی ، یشیچ و... همه آنهایی که به ایران بازگشته اند!
ارسال نظر