همه قوانين عجيب و غريب فوتبال ایران!
اینحا ایران است. تا دل‌تان بخواهد در سال‌های اخیر قوانین عجیب و غریب وضع کرده‌اند، این قوانین نه تنها هیچ کمکی به فوتبال نکرده بلکه باعث تمسخر فوتبال در رسانه‌های گروهی داخلی و حتی خارجی شده.
خبر ورزشی: اینحا ایران است. تا دل‌تان بخواهد در سال‌های اخیر قوانین عجیب و غریب وضع کرده‌اند، این قوانین نه تنها هیچ کمکی به فوتبال نکرده بلکه باعث تمسخر فوتبال در رسانه‌های گروهی داخلی و حتی خارجی شده، چون هیچ‌یک از این قوانین وجود خارجی نداشته است. برخی از قوانین من‌درآوردی و خلق‌الساعه را مرور می‌کنیم...
۱- سقف قرارداد
سقف قرارداد را وضع كردند كه مثلاً پرداخت‌ها را در فوتبال كنترل كنند اما طولي نكشيد كه سقف قرارداد شد كف قرارداد و سقف قرارداد ناپيدا شد و سر به آسمان كشيد... همه باشگاه‌ها و بازيكنان توي برگه سقف قرارداد را مي‌نويسند اما مابقي را در قالب زمين در شمال، خانه در فرشته، حواله ميلگرد و... مي‌گيرند. اين وسط فقط سر اداره ماليات كلاه مي‌رود. غلامرضا بهروان حيّ و حاضر، مي‌گويد سقف قرارداد فقط سبب دروغ و دروغگويي شده است. الان هم سقف قرارداد براي باشگاه‌ها گذاشته‌اند. كاش به جاي اين كار به باشگاه‌ها مي‌گفتند به هر بازيكني به اندازه‌‌اش پول بدهيد. يكي شايد ۵ ميليون تومان بيرزد و يكي ۵۰۰ ميليون تومان و يكي يك ميليارد تومان.
۲- صعود تيم از ليگ ۳ به ليگ يك!
اين اتفاق در زمان محمد دادكان رخ داد. از ليگ ۳ تيم‌هايي چون پاسارگاد امير عابديني و آذربايجان علي پروين به ليگ يك صعود كردند و ليگ يك ۱۶ تيمي شد ۲۸ تيمي. آنقدر اين حالت آزار‌دهنده است كه فدراسيون فوتبال سال‌‌هاست مي‌كوشد وضعيت را به شكل گذشته برگرداند و الحمدلله فصل بعد ليگ يك، يك گروهي مي‌شود. البته علي كفاشيان فصل گذشته اين كار را در ليگ ۲ انجام داد. ظاهراً براي ما كميت مهمتر از كيفيت است.
۳- مصاحبه نكن
اين يكي نوبر بود. در حكمي علي دايي ممنوع‌المصاحبه شد و مجبور شد بعد از پايان بازي در مورد آب و هوا و شرايط اقتصادي صحبت كند.
۴- مربي منشوري
مربيان منشوري از حضور در تيم‌هاي ليگ برتري منع شدند اما مي‌توانستند و مي‌توانند در ليگ يك كار كنند. انگار ليگ يك نياز به سلامت ندارد! البته جالب‌تر از اين قانون محروميت‌هاي پنهاني بود. كميته انضباطي عليه هيچ مربي‌اي تشكيل پرونده نداد و رأي صادر نكرد اما كميته اخلاق كه حكومتي جدا دارد در نامه‌اي به باشگاه‌ها و يا مصاحبه‌هاي تلفني مي‌گفت حق نداريد با فلان مربي قرارداد امضا كنيد...
همان مربيان الان مشغول كار در تيم‌هاي ليگ برتري هستند. بالاخره اين‌ها منشوري بودند يا نبودند؟ اصلاً مگر مي‌شود مربي‌اي خلاف كرده باشد اما در ليگ يك اجازه كار داشته باشد؟ چرا هيچ‌يك از اين‌ها به كميته انضباطي دعوت و تفهيم اتهام نشدند. از همه مهمتر مگر مي‌شود مربي‌اي را بدون حكم محروم يا محكوم كرد...؟
۵- محروميت براي دو سال بعد!
كميته اخلاق كه به يقين موازي با كميته انضباطي و استيناف است! جاسم كرار را براي دو فصل بعد يك فصل محروم كرده! براي اين شرحي نداريم. بنويسيم بدون شرح بهتر است. عجيب‌تر از اين قانون ديده‌ايد؟ خلاف اكنون واقع شده اما جريمه براي دو سال بعد لحاظ خواهد شد. اين قانون اگر در اجتماع باب شود چه‌ها كه نمي‌شود. با خلاف بايد به آني برخورد كرد. مگر غير از اين است و ديگر ممالك غير از اين عمل مي‌كنند؟
۶- ۱۸ بازيكن بزرگسال!
تيم‌هاي ليگ برتر تنها مجاز به استفاده از ۱۸ بازيكن بزرگسال هستند! در فوتبال حرفه‌اي باشگاه‌ها در جذب بازيكن آزاد هستند و آنها به اختيار و مبتني بر نياز و سياست‌هاي باشگاه جذب بازيكن مي‌كنند اما در ليگ برتر خودمان جذب بازيكن جوان تحميل شده است. فقط يك كلمه مي‌گویيم. در اين‌باره بايد فرهنگ‌سازي شود و هيچ‌گاه قوانين تحميلي و اجباري جواب نخواهد داد هرچند ما در آمار واقعيت را به گونه ديگري جلوه دهيم....
۱- سقف قرارداد
سقف قرارداد را وضع كردند كه مثلاً پرداخت‌ها را در فوتبال كنترل كنند اما طولي نكشيد كه سقف قرارداد شد كف قرارداد و سقف قرارداد ناپيدا شد و سر به آسمان كشيد... همه باشگاه‌ها و بازيكنان توي برگه سقف قرارداد را مي‌نويسند اما مابقي را در قالب زمين در شمال، خانه در فرشته، حواله ميلگرد و... مي‌گيرند. اين وسط فقط سر اداره ماليات كلاه مي‌رود. غلامرضا بهروان حيّ و حاضر، مي‌گويد سقف قرارداد فقط سبب دروغ و دروغگويي شده است. الان هم سقف قرارداد براي باشگاه‌ها گذاشته‌اند. كاش به جاي اين كار به باشگاه‌ها مي‌گفتند به هر بازيكني به اندازه‌‌اش پول بدهيد. يكي شايد ۵ ميليون تومان بيرزد و يكي ۵۰۰ ميليون تومان و يكي يك ميليارد تومان.
۲- صعود تيم از ليگ ۳ به ليگ يك!
اين اتفاق در زمان محمد دادكان رخ داد. از ليگ ۳ تيم‌هايي چون پاسارگاد امير عابديني و آذربايجان علي پروين به ليگ يك صعود كردند و ليگ يك ۱۶ تيمي شد ۲۸ تيمي. آنقدر اين حالت آزار‌دهنده است كه فدراسيون فوتبال سال‌‌هاست مي‌كوشد وضعيت را به شكل گذشته برگرداند و الحمدلله فصل بعد ليگ يك، يك گروهي مي‌شود. البته علي كفاشيان فصل گذشته اين كار را در ليگ ۲ انجام داد. ظاهراً براي ما كميت مهمتر از كيفيت است.
۳- مصاحبه نكن
اين يكي نوبر بود. در حكمي علي دايي ممنوع‌المصاحبه شد و مجبور شد بعد از پايان بازي در مورد آب و هوا و شرايط اقتصادي صحبت كند.
۴- مربي منشوري
مربيان منشوري از حضور در تيم‌هاي ليگ برتري منع شدند اما مي‌توانستند و مي‌توانند در ليگ يك كار كنند. انگار ليگ يك نياز به سلامت ندارد! البته جالب‌تر از اين قانون محروميت‌هاي پنهاني بود. كميته انضباطي عليه هيچ مربي‌اي تشكيل پرونده نداد و رأي صادر نكرد اما كميته اخلاق كه حكومتي جدا دارد در نامه‌اي به باشگاه‌ها و يا مصاحبه‌هاي تلفني مي‌گفت حق نداريد با فلان مربي قرارداد امضا كنيد...
همان مربيان الان مشغول كار در تيم‌هاي ليگ برتري هستند. بالاخره اين‌ها منشوري بودند يا نبودند؟ اصلاً مگر مي‌شود مربي‌اي خلاف كرده باشد اما در ليگ يك اجازه كار داشته باشد؟ چرا هيچ‌يك از اين‌ها به كميته انضباطي دعوت و تفهيم اتهام نشدند. از همه مهمتر مگر مي‌شود مربي‌اي را بدون حكم محروم يا محكوم كرد...؟
۵- محروميت براي دو سال بعد!
كميته اخلاق كه به يقين موازي با كميته انضباطي و استيناف است! جاسم كرار را براي دو فصل بعد يك فصل محروم كرده! براي اين شرحي نداريم. بنويسيم بدون شرح بهتر است. عجيب‌تر از اين قانون ديده‌ايد؟ خلاف اكنون واقع شده اما جريمه براي دو سال بعد لحاظ خواهد شد. اين قانون اگر در اجتماع باب شود چه‌ها كه نمي‌شود. با خلاف بايد به آني برخورد كرد. مگر غير از اين است و ديگر ممالك غير از اين عمل مي‌كنند؟
۶- ۱۸ بازيكن بزرگسال!
تيم‌هاي ليگ برتر تنها مجاز به استفاده از ۱۸ بازيكن بزرگسال هستند! در فوتبال حرفه‌اي باشگاه‌ها در جذب بازيكن آزاد هستند و آنها به اختيار و مبتني بر نياز و سياست‌هاي باشگاه جذب بازيكن مي‌كنند اما در ليگ برتر خودمان جذب بازيكن جوان تحميل شده است. فقط يك كلمه مي‌گویيم. در اين‌باره بايد فرهنگ‌سازي شود و هيچ‌گاه قوانين تحميلي و اجباري جواب نخواهد داد هرچند ما در آمار واقعيت را به گونه ديگري جلوه دهيم....
نظر کاربران
از همه عجیب تر و مضحک تر محرومیت برای دوسال بعد کرار است. تعبیرتان خیلی بجاست: بدون شرح!!!