پرونده ۴ رقیب حقیقی در کازان؛
آزمونی سخت برای نور چشمی کی‌روش
علیرضا حقیقی که در جام جهانی نمایشی قابل قبول داشت پس از حضور قرضی در پنافیل و سقوط با این تیم به لیگ دسته اول پرتغال باید دوباره در کازان دنبال ساختن آینده خود باشد.
مشرق: به نظر می‌رسد علیرضا حقیقی دروازه‌بان اول تیم‌ملی ایران مثل سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ در روبین کازان روسیه بازی کند.
اما شرایط روبین کازان و دروازه بان‌هایش چگونه است؟ آیا علیرضا این شانس را دارد که مثل پنافیل به گلر شماره یک کازان تبدیل شود؟
حقیقی خوب می‌داند اگر مثل فصول ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ دوباره به نیمکت ذخیره‌ها یا سکوی تماشاگران کازان فرستاده شود، رقبایش در تیم‌ملی جایگاه او را به خطر خواهند انداخت.
فرق گلرهای پنافیل و حقیقی
گلر اول تیم‌ملی ایران در لیگ برتر پرتغال برای پنافیل ۲۲ بازی انجام داد تا طی ۱۸۸۹ دقیقه پوشیدن پیراهن این تیم در فصل ۱۵-۲۰۱۴ موفق به ثبت ۵ کلین شیت شود.
علیرضا برابر ویتوریوستوبال (۲بار) مورینزه (تیم جدید نیلسون کوریا) آروکا و آکمادمیکا دروازه پنافیل را بسته نگه داشت ضمن اینکه طی ۲۲ بازی یاد شده ۴۱ مرتبه مغلوب ضربات رقبا شد. این در شرایطی بود که پنافیل در ۱۲ بازی دیگر فصل بدون حقیقی ۲۸ گل دریافت کرد.
به عبارت ساده‌تر پنافیل با گلر ملی‌پوش خود به طور متوسط در هر بازی ۱.۸۶ گل دریافت کرد اما بدون او ۲.۳۳ گل در هر ۹۰ دقیقه خورد و این نشان می‌دهد عملکرد فنی گلر اول تیم ایران بالاتر از سطح سایر گلرهای این تیم پرتغالی بود.
خاطره تلخ کازان، ۱۲ بازی روی نیمکت
روی کاغذ عملکرد حقیقی در جمع مردان تیم نه چندان قدرتمند پنافیل قابل دفاع است. علیرضا نمی‌توانست در تیمی که ۲۲ بازی از ۳۴ بازی فصل را با شکست پشت سر گذاشت، عامل رخ دادن معجزه‌ای باشد. با این‌حال آیا شرایط در کازان هم به کام حقیقی خواهد بود؟
گلر ملی پوش ایران از روبین کازان خاطره خوشی ندارد. علیرضا از ابتدای فصل ۲۰۱۲- ۲۰۱۱ به کازان پیوست اما فقط در ۳ بازی شانس نشستن روی نیمکت بازیکنان ذخیره را پیدا کرد. حقیقی در فصل ۱۳-۲۰۱۲ هم مورد توجه کادر فنی قرار نگرفت تا فقط در ۶ دیدار گلر دوم تیمش باشد. علیرضا طی این دو فصل در ۳ بازی لیگ اروپا هم گلر ذخیره کازانی‌ها بود تا اولین تجربه‌اش از لیگ فوتبال قاره سبز خوشایند نباشد. به این ترتیب گلر ۱۹۳ سانتی‌متری ایرانی تصمیم گرفت راهی اسپورتینگ کویلما در لیگ یک پرتغال (۱۴-۲۰۱۳) شود تا بلکه تغییری در شرایطش ایجاد شود که همین‌طور هم شد.
تمام رقبای حقیقی
روبین کازان در لیست فصل ۱۶-۲۰۱۵ خود، فعلاً ۵ دروازه‌بان دارد که احتمالا باید یکی، دو نفر از میان این نفرات راهی تیم‌های دیگر شوند.
تیمور آکمورزین: این گلر ۱۷ ساله در فصلی که گذشت ۱۳ مرتبه نشستن روی نیمکت ذخیره‌ها را تجربه کرد. تیمور ۱۸۹ سانتی‌متری در میانه راه به لیگ دسته دوم هم منتقل شد تا برای روبین کازان ۲، ۳۲ دقیقه بازی کند. تیمور ۷ دقیقه در شکست ۵-صفر برابر شیرران شریک بود و ۲۵ دقیقه مقابل زینت ایژوک که منجر به شکست ۲-صفر کازان شد.
البته آکمورزین در ۳۲ دقیقه یاد شده گلی دریافت نکرد. گلری که قطعا وجودش در لیست کازان برای علیرضا حقیقی خطری ایجاد نمی‌کند، در سال ۲۰۱۴ یک بازی هم برابر تیم زیر ۱۷ ساله‌های سوییس انجام داد که منجر به تساوی یک-یک روسیه و حریفش شد.
سرگئی رژیکوف: این دروازه‌بان ملی پوش طی ۶-۷ سال اخیر به گلر اول روبین کازان تبدیل شده و احتمالا قصد ندارد جایگاهش را به کسی بدهد.
سرگئی یک ماه قبل با نظر فابیو کاپلو در دیدار روسیه مقابل اتریش ۹۰ دقیقه روی نیمکت ذخیره‌های تیم‌ملی کشورش نشست. این دروازه‌بان ۳۴ ساله راست‌پا، در فصلی که گذشت ۲۷ مرتبه درون دروازه کازان ایستاد تا طی ۲۴۳۰ دقیقه ۷ کلین شیت داشته باشد و ۲۹ مرتبه مغلوب ضربات بازیکنان حریف شود.
رژیکوف از سال ۲۰۰۹ تاکنون در ۶ فصل اخیر لیگ برتر روسیه برای کازان ۱۸۳ بازی انجام داده. آن‌هم در شرایطی که تقریبا اکثر بازی‌های تیمش را ۹۰ دقیقه کامل تجربه کرده است.
شاید آنچه سرمربی کازان رنیات بیلیالت دنیوف را در مورد این گلر 34 ساله دچار تردید کرده عملکردش در دو بازی آخرش باشد. سرگئی در دو ایستگاه 28 و 29 لیگ برتر روسیه برابر تیم‌های لکوموتیو و زسکا مسکو 3 تایی شد در حالی که چندان آماده نشان نمی‌داد.
آزمونی سخت برای نور چشمی کی‌روش
شاید سرمربی 57 ساله کازان احساس کرده دوران موفق سرگئی در «روبین» به سر آمده است.
رژیکوف برخلاف علیرضا حقیقی که به گلر اول تیم‌ملی ایران تبدیل شده و تجربه بازی در جام جهانی را دارد، هرگز بازی ملی انجام نداده بلکه ۱۷ مرتبه روی نیمکت تیم‌ملی روسیه نشسته است.
الکساندر فیلتسوف: ۲۵ ساله است با ۱۹۷ سانتی‌متر بلندی قامت. در لیگی که گذشت یک مرتبه هم درون دروازه کازان نایستاد بلکه ۱۷ مرتبه نشستن روی نیمکت تیمش را تجربه کرد. الکساندر هم مثل تیمور آکمورزین در مقاطعی از فصل راهی لیگ دو شدتا ۱۸۰ دقیقه پیراهن روبین کازان ۲ را مقابل تیم‌های ولگا و نوستا برتن کند. تیم دوم کازان هم با الکساندر ۲-یک به ولگا باخت و ۲-صفر نوستا را شکست داد.
یوری نسترنکو: به نظر نمی‌رسد رقیب حقیقی باشد. یوری ۳ بازی جای رژیکوف درون دروازه کازان ایستاد که حاصل پیروزی ۳ بر صفر مقابل آمکا پرم، شکست یک-۲ برابر کراسنودار و تساوی یک-یک با یوفا بود.
یوری ۲۴ ساله ۲۵ مرتبه بازی را از روی نیمکت ذخیره‌ها تعقیب کرد و البته ۸ بازی در لیگ دسته ۲ برای تیم کازان ۲ به میدان رفت.
اما شرایط روبین کازان و دروازه بان‌هایش چگونه است؟ آیا علیرضا این شانس را دارد که مثل پنافیل به گلر شماره یک کازان تبدیل شود؟
حقیقی خوب می‌داند اگر مثل فصول ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ دوباره به نیمکت ذخیره‌ها یا سکوی تماشاگران کازان فرستاده شود، رقبایش در تیم‌ملی جایگاه او را به خطر خواهند انداخت.
فرق گلرهای پنافیل و حقیقی
گلر اول تیم‌ملی ایران در لیگ برتر پرتغال برای پنافیل ۲۲ بازی انجام داد تا طی ۱۸۸۹ دقیقه پوشیدن پیراهن این تیم در فصل ۱۵-۲۰۱۴ موفق به ثبت ۵ کلین شیت شود.
علیرضا برابر ویتوریوستوبال (۲بار) مورینزه (تیم جدید نیلسون کوریا) آروکا و آکمادمیکا دروازه پنافیل را بسته نگه داشت ضمن اینکه طی ۲۲ بازی یاد شده ۴۱ مرتبه مغلوب ضربات رقبا شد. این در شرایطی بود که پنافیل در ۱۲ بازی دیگر فصل بدون حقیقی ۲۸ گل دریافت کرد.
به عبارت ساده‌تر پنافیل با گلر ملی‌پوش خود به طور متوسط در هر بازی ۱.۸۶ گل دریافت کرد اما بدون او ۲.۳۳ گل در هر ۹۰ دقیقه خورد و این نشان می‌دهد عملکرد فنی گلر اول تیم ایران بالاتر از سطح سایر گلرهای این تیم پرتغالی بود.
خاطره تلخ کازان، ۱۲ بازی روی نیمکت
روی کاغذ عملکرد حقیقی در جمع مردان تیم نه چندان قدرتمند پنافیل قابل دفاع است. علیرضا نمی‌توانست در تیمی که ۲۲ بازی از ۳۴ بازی فصل را با شکست پشت سر گذاشت، عامل رخ دادن معجزه‌ای باشد. با این‌حال آیا شرایط در کازان هم به کام حقیقی خواهد بود؟
گلر ملی پوش ایران از روبین کازان خاطره خوشی ندارد. علیرضا از ابتدای فصل ۲۰۱۲- ۲۰۱۱ به کازان پیوست اما فقط در ۳ بازی شانس نشستن روی نیمکت بازیکنان ذخیره را پیدا کرد. حقیقی در فصل ۱۳-۲۰۱۲ هم مورد توجه کادر فنی قرار نگرفت تا فقط در ۶ دیدار گلر دوم تیمش باشد. علیرضا طی این دو فصل در ۳ بازی لیگ اروپا هم گلر ذخیره کازانی‌ها بود تا اولین تجربه‌اش از لیگ فوتبال قاره سبز خوشایند نباشد. به این ترتیب گلر ۱۹۳ سانتی‌متری ایرانی تصمیم گرفت راهی اسپورتینگ کویلما در لیگ یک پرتغال (۱۴-۲۰۱۳) شود تا بلکه تغییری در شرایطش ایجاد شود که همین‌طور هم شد.
تمام رقبای حقیقی
روبین کازان در لیست فصل ۱۶-۲۰۱۵ خود، فعلاً ۵ دروازه‌بان دارد که احتمالا باید یکی، دو نفر از میان این نفرات راهی تیم‌های دیگر شوند.
تیمور آکمورزین: این گلر ۱۷ ساله در فصلی که گذشت ۱۳ مرتبه نشستن روی نیمکت ذخیره‌ها را تجربه کرد. تیمور ۱۸۹ سانتی‌متری در میانه راه به لیگ دسته دوم هم منتقل شد تا برای روبین کازان ۲، ۳۲ دقیقه بازی کند. تیمور ۷ دقیقه در شکست ۵-صفر برابر شیرران شریک بود و ۲۵ دقیقه مقابل زینت ایژوک که منجر به شکست ۲-صفر کازان شد.
البته آکمورزین در ۳۲ دقیقه یاد شده گلی دریافت نکرد. گلری که قطعا وجودش در لیست کازان برای علیرضا حقیقی خطری ایجاد نمی‌کند، در سال ۲۰۱۴ یک بازی هم برابر تیم زیر ۱۷ ساله‌های سوییس انجام داد که منجر به تساوی یک-یک روسیه و حریفش شد.
سرگئی رژیکوف: این دروازه‌بان ملی پوش طی ۶-۷ سال اخیر به گلر اول روبین کازان تبدیل شده و احتمالا قصد ندارد جایگاهش را به کسی بدهد.
سرگئی یک ماه قبل با نظر فابیو کاپلو در دیدار روسیه مقابل اتریش ۹۰ دقیقه روی نیمکت ذخیره‌های تیم‌ملی کشورش نشست. این دروازه‌بان ۳۴ ساله راست‌پا، در فصلی که گذشت ۲۷ مرتبه درون دروازه کازان ایستاد تا طی ۲۴۳۰ دقیقه ۷ کلین شیت داشته باشد و ۲۹ مرتبه مغلوب ضربات بازیکنان حریف شود.
رژیکوف از سال ۲۰۰۹ تاکنون در ۶ فصل اخیر لیگ برتر روسیه برای کازان ۱۸۳ بازی انجام داده. آن‌هم در شرایطی که تقریبا اکثر بازی‌های تیمش را ۹۰ دقیقه کامل تجربه کرده است.
شاید آنچه سرمربی کازان رنیات بیلیالت دنیوف را در مورد این گلر 34 ساله دچار تردید کرده عملکردش در دو بازی آخرش باشد. سرگئی در دو ایستگاه 28 و 29 لیگ برتر روسیه برابر تیم‌های لکوموتیو و زسکا مسکو 3 تایی شد در حالی که چندان آماده نشان نمی‌داد.
آزمونی سخت برای نور چشمی کی‌روش
شاید سرمربی 57 ساله کازان احساس کرده دوران موفق سرگئی در «روبین» به سر آمده است.
رژیکوف برخلاف علیرضا حقیقی که به گلر اول تیم‌ملی ایران تبدیل شده و تجربه بازی در جام جهانی را دارد، هرگز بازی ملی انجام نداده بلکه ۱۷ مرتبه روی نیمکت تیم‌ملی روسیه نشسته است.
الکساندر فیلتسوف: ۲۵ ساله است با ۱۹۷ سانتی‌متر بلندی قامت. در لیگی که گذشت یک مرتبه هم درون دروازه کازان نایستاد بلکه ۱۷ مرتبه نشستن روی نیمکت تیمش را تجربه کرد. الکساندر هم مثل تیمور آکمورزین در مقاطعی از فصل راهی لیگ دو شدتا ۱۸۰ دقیقه پیراهن روبین کازان ۲ را مقابل تیم‌های ولگا و نوستا برتن کند. تیم دوم کازان هم با الکساندر ۲-یک به ولگا باخت و ۲-صفر نوستا را شکست داد.
یوری نسترنکو: به نظر نمی‌رسد رقیب حقیقی باشد. یوری ۳ بازی جای رژیکوف درون دروازه کازان ایستاد که حاصل پیروزی ۳ بر صفر مقابل آمکا پرم، شکست یک-۲ برابر کراسنودار و تساوی یک-یک با یوفا بود.
یوری ۲۴ ساله ۲۵ مرتبه بازی را از روی نیمکت ذخیره‌ها تعقیب کرد و البته ۸ بازی در لیگ دسته ۲ برای تیم کازان ۲ به میدان رفت.
ارسال نظر