برانکو با ۲-۴-۴ تا آخر لیگ می‌بازد
۸ گل خورده در سه بازی، دو شکست در سه هفته، سه بازی فقط یک امتیاز، حضور در قعر جدول و شکست وحشتناک در اصفهان.
ایران ورزشی: ۸ گل خورده در سه بازی، دو شکست در سه هفته، سه بازی فقط یک امتیاز، حضور در قعر جدول و شکست وحشتناک در اصفهان. اینها همه حاصل عملکرد تیمی است که بازیکنانش کیفیت فوق‌العاده‌ای ندارند، آماده نیستند، به هماهنگی نرسیده‌اند و هنوز کار دارند اما این ناآمادگی، اشتباهات فردی پیاپی و ناکارآمدی بازیکنان پرسپولیس از کجا می‌آید؟
هر چند قصد نداریم در همین هفته سوم روی سر برانکو ایوانکوویچ آوار شویم اما مهم‌ترین مقصر این ناکامی‌ها را خود برانکو می‌دانیم و بس.
پرسپولیس در دفاع و حمله تیمی دوتکه است. تیمی که گل می‌زند اما راحت گل می‌خورد. به قول یکی از بازیکنان پرسپولیس اگر آن موقعیت‌های آخر نیمه اول و ابتدای نیمه دوم هم گل می‌شد در نهایت ۴- ۵ می‌باختیم چون تیم برانکو و چیدمان بازیکنان مشکل دارد.
هفته قبل و بعد از شکست در اهواز نوشتیم ۲-۴-۴ بلای جان پرسپولیس شده است که دیدید در اصفهان معایب این سیستم امان سرخ‌ها را برید و شکستی دیگر در کارنامه برانکو ثبت شد. برانکو که تصور می‌کرد با این سیستم ظاهرا تهاجمی از پس هر حریفی برمی‌آید حالا دو شکست و یک تساوی را در کارنامه‌اش می‌بیند و عنوان بدترین خط دفاع را تا اینجای فصل از آن خود کرده است تا تحت فشار قرار بگیرد. هر چند اشتباهات فردی مدافعان پرسپولیس در مصاف با سپاهان شکننده بود اما این اشتباهات از کجا نشأت می‌گیرد:
۱- در صحنه گل اول سپاهان فرشاد احمدزاده توپ را در میانه میدان لو می‌دهد، خلعتبری با یک پاس عالی توپ را به جناح چپ تیمش می‌فرستد و توپ روی بند کفش حاجی‌صفی فرود می‌آید. آنجا جای کیست؟ رامین رضاییان که اصلا نمی‌توانید آن دور و بر پیدایش کنید. حیدریه که مدافع چپ است شیفت کرده به جناح مقابل اما از پس حاجی‌صفی برنمی‌آید و او با یک شوت دیدنی دروازه را باز میکند.
۲- گل دوم؛ رسول نویدکیا به راحتی پشت سر حیدریه صاحب توپ می‌شود. هافبک چپ پرسپولیس یعنی عالیشاه هیچ فشاری روی علی کریمی نفر ارسال‌کننده این پاس نمی‌آورد. نویدکیا به راحتی پاس به جلو می‌دهد، ماریچ جاگیری اشتباهی دارد، توپ پله میکند و با برخورد به پای اومانیا وارد دروازه می‌شود.
۳- در گل سوم کامیابی‌نیا پاس بدی به کفشگری می‌دهد، کفشگری استپ سینه میکند و قصد دارد توپ را به کامیابی‌نیا بدهد که توپ لو می‌رود. خود کفشگری برای جبران اشتباهش دنبال حاجی‌صفی می‌رود اما عجیب اینکه رضاییان آنجا حضور ندارد. کفشگری پنالتی می‌دهد و عقیلی توپ را به تور می‌چسباند.
۴- کامیابی‌نیا اشتباه میکند و به خلعتبری پاس گل می‌دهد. شاید این بدترین اشتباه باشد اما کامیابی‌نیا هم انتخاب‌های زیادی برای پاس دادن ندارد و در بین سه زردپوش گرفتار شده است.
به این چهار گل اضافه کنید صحنه‌های خطرناک دیگر سپاهان از جمله پاس کریمی پشت ماریچ و اومانیا که به راحتی به شریفی می‌رسد، سانترهای حاجی‌صفی و غفوری که شریفی و کریمی بدون مزاحمت ضربه سر می‌زنند، دریبل خوردن رضاییان از حاجی‌صفی و پاس به بیرون او که در نهایت توپ از مقابل دروازه دفع می‌شود و چند صحنه دیگر که در بیشتر آنها می‌توان نشانه‌های بزرگی از ضعف سیستم پرسپولیس را پیدا کرد.
پرسپولیس در ظاهر ماجرا خط آتش خوبی دارد و در فاز دفاعی فوق‌العاده ضعیف است اما جدا از نمایش افتضاح زوج ماریچ - اومانیا در بازی اخیر باید به سیستم تدافعی پرسپولیس ایراد وارد کرد که بسیار آسیب‌پذیر است.
در واقع تیم فعلی پرسپولیس با این سیستم 2-4-4 قادر به دفاع از دروازه‌اش نیست و فضاهای متعدد و حفره‌های فراوان در جای جای خط دفاع و فضاهای بین خط هافبک و خط دفاع باعث می‌شود بسیار آسیب‌پذیر باشد.
عالیشاه بال چپ خوبی در سیستم
1-3-2-4 است اما هافبک چپ خوبی برای 2-4-4 نیست. احمدزاده بازیکن خوبی در مرکز مثلث تهاجمی سه نفره 1-3-2-4 است و هافبک راست خوبی در 2-4-4 نیست. کفشگری و کامیابی‌نیا از سوی هافبک‌های کناری کمک نمی‌شوند و اشتباه می‌کنند. جالب اینکه برانکو به مدافعان کناری خود نمی‌گوید که حتی بعد از پیش افتادن از حریف در خانه این تیم در زمین خودی بمانند. همین می‌شود که فضای پشت سر رضاییان و حیدریه می‌شود محل تاخت و تاز حریف و حاجی‌صفی می‌شود ستاره میدان. برانکو که حداقل از سیستم 2-4-4 لوزی استفاده نمی‌کند یک خط هافبک 4 نفره خطی درست کرده که شده بلای جان تیمش و عجیب اینکه در طول بازی و با دیدن این اشکالات باز هم تغییر سیستم نمی‌دهد و مدام لطمه می‌خورد و دروازه تیمش در معرض تهدید است.
هر چند با نمایش ضعیف ماریچ و اومانیا و مصدومیت حیدریه باید باز هم شاهد تغییراتی گسترده در خط دفاع پرسپولیس باشیم و با بازگشت نوراللهی به شرایط بازی احتمالا او جای کامیابی‌نیا را در زمین خواهد گرفت اما به نظر می‌رسد تا وقتی برانکو از نظر خود برنگردد و تغییر سیستم ندهد تیمش به سختی امتیاز خواهد گرفت.
در حال حاضر و با سیستم 2-4-4 مد نظر برانکو پرسپولیس انگار در هر منطقه از زمین یک بازیکن کمتر از حریف دارد و پوشش مناطق تحت فشار برای خط دفاع پراشتباه این تیم نشدنی به نظر می‌رسد. جالب اینکه تمام بازیکنان پرسپولیس به مشکلات تیم‌شان آگاهند و می‌دانند با این سیستم به جایی نخواهند رسید اما برانکو سر حرف خودش مانده و با سیستمی که در نظر گرفته تیمش را دستی دستی وارد بحران کرده است.
هر چند قصد نداریم در همین هفته سوم روی سر برانکو ایوانکوویچ آوار شویم اما مهم‌ترین مقصر این ناکامی‌ها را خود برانکو می‌دانیم و بس.
پرسپولیس در دفاع و حمله تیمی دوتکه است. تیمی که گل می‌زند اما راحت گل می‌خورد. به قول یکی از بازیکنان پرسپولیس اگر آن موقعیت‌های آخر نیمه اول و ابتدای نیمه دوم هم گل می‌شد در نهایت ۴- ۵ می‌باختیم چون تیم برانکو و چیدمان بازیکنان مشکل دارد.
هفته قبل و بعد از شکست در اهواز نوشتیم ۲-۴-۴ بلای جان پرسپولیس شده است که دیدید در اصفهان معایب این سیستم امان سرخ‌ها را برید و شکستی دیگر در کارنامه برانکو ثبت شد. برانکو که تصور می‌کرد با این سیستم ظاهرا تهاجمی از پس هر حریفی برمی‌آید حالا دو شکست و یک تساوی را در کارنامه‌اش می‌بیند و عنوان بدترین خط دفاع را تا اینجای فصل از آن خود کرده است تا تحت فشار قرار بگیرد. هر چند اشتباهات فردی مدافعان پرسپولیس در مصاف با سپاهان شکننده بود اما این اشتباهات از کجا نشأت می‌گیرد:
۱- در صحنه گل اول سپاهان فرشاد احمدزاده توپ را در میانه میدان لو می‌دهد، خلعتبری با یک پاس عالی توپ را به جناح چپ تیمش می‌فرستد و توپ روی بند کفش حاجی‌صفی فرود می‌آید. آنجا جای کیست؟ رامین رضاییان که اصلا نمی‌توانید آن دور و بر پیدایش کنید. حیدریه که مدافع چپ است شیفت کرده به جناح مقابل اما از پس حاجی‌صفی برنمی‌آید و او با یک شوت دیدنی دروازه را باز میکند.
۲- گل دوم؛ رسول نویدکیا به راحتی پشت سر حیدریه صاحب توپ می‌شود. هافبک چپ پرسپولیس یعنی عالیشاه هیچ فشاری روی علی کریمی نفر ارسال‌کننده این پاس نمی‌آورد. نویدکیا به راحتی پاس به جلو می‌دهد، ماریچ جاگیری اشتباهی دارد، توپ پله میکند و با برخورد به پای اومانیا وارد دروازه می‌شود.
۳- در گل سوم کامیابی‌نیا پاس بدی به کفشگری می‌دهد، کفشگری استپ سینه میکند و قصد دارد توپ را به کامیابی‌نیا بدهد که توپ لو می‌رود. خود کفشگری برای جبران اشتباهش دنبال حاجی‌صفی می‌رود اما عجیب اینکه رضاییان آنجا حضور ندارد. کفشگری پنالتی می‌دهد و عقیلی توپ را به تور می‌چسباند.
۴- کامیابی‌نیا اشتباه میکند و به خلعتبری پاس گل می‌دهد. شاید این بدترین اشتباه باشد اما کامیابی‌نیا هم انتخاب‌های زیادی برای پاس دادن ندارد و در بین سه زردپوش گرفتار شده است.
به این چهار گل اضافه کنید صحنه‌های خطرناک دیگر سپاهان از جمله پاس کریمی پشت ماریچ و اومانیا که به راحتی به شریفی می‌رسد، سانترهای حاجی‌صفی و غفوری که شریفی و کریمی بدون مزاحمت ضربه سر می‌زنند، دریبل خوردن رضاییان از حاجی‌صفی و پاس به بیرون او که در نهایت توپ از مقابل دروازه دفع می‌شود و چند صحنه دیگر که در بیشتر آنها می‌توان نشانه‌های بزرگی از ضعف سیستم پرسپولیس را پیدا کرد.
پرسپولیس در ظاهر ماجرا خط آتش خوبی دارد و در فاز دفاعی فوق‌العاده ضعیف است اما جدا از نمایش افتضاح زوج ماریچ - اومانیا در بازی اخیر باید به سیستم تدافعی پرسپولیس ایراد وارد کرد که بسیار آسیب‌پذیر است.
در واقع تیم فعلی پرسپولیس با این سیستم 2-4-4 قادر به دفاع از دروازه‌اش نیست و فضاهای متعدد و حفره‌های فراوان در جای جای خط دفاع و فضاهای بین خط هافبک و خط دفاع باعث می‌شود بسیار آسیب‌پذیر باشد.
عالیشاه بال چپ خوبی در سیستم
1-3-2-4 است اما هافبک چپ خوبی برای 2-4-4 نیست. احمدزاده بازیکن خوبی در مرکز مثلث تهاجمی سه نفره 1-3-2-4 است و هافبک راست خوبی در 2-4-4 نیست. کفشگری و کامیابی‌نیا از سوی هافبک‌های کناری کمک نمی‌شوند و اشتباه می‌کنند. جالب اینکه برانکو به مدافعان کناری خود نمی‌گوید که حتی بعد از پیش افتادن از حریف در خانه این تیم در زمین خودی بمانند. همین می‌شود که فضای پشت سر رضاییان و حیدریه می‌شود محل تاخت و تاز حریف و حاجی‌صفی می‌شود ستاره میدان. برانکو که حداقل از سیستم 2-4-4 لوزی استفاده نمی‌کند یک خط هافبک 4 نفره خطی درست کرده که شده بلای جان تیمش و عجیب اینکه در طول بازی و با دیدن این اشکالات باز هم تغییر سیستم نمی‌دهد و مدام لطمه می‌خورد و دروازه تیمش در معرض تهدید است.
هر چند با نمایش ضعیف ماریچ و اومانیا و مصدومیت حیدریه باید باز هم شاهد تغییراتی گسترده در خط دفاع پرسپولیس باشیم و با بازگشت نوراللهی به شرایط بازی احتمالا او جای کامیابی‌نیا را در زمین خواهد گرفت اما به نظر می‌رسد تا وقتی برانکو از نظر خود برنگردد و تغییر سیستم ندهد تیمش به سختی امتیاز خواهد گرفت.
در حال حاضر و با سیستم 2-4-4 مد نظر برانکو پرسپولیس انگار در هر منطقه از زمین یک بازیکن کمتر از حریف دارد و پوشش مناطق تحت فشار برای خط دفاع پراشتباه این تیم نشدنی به نظر می‌رسد. جالب اینکه تمام بازیکنان پرسپولیس به مشکلات تیم‌شان آگاهند و می‌دانند با این سیستم به جایی نخواهند رسید اما برانکو سر حرف خودش مانده و با سیستمی که در نظر گرفته تیمش را دستی دستی وارد بحران کرده است.
نظر کاربران
دوست نویسنده من سلام
خوشحالم به نقاط ضعف پرسپولیس میپردازین ولی بهتر نیست چند هفته صبر کنیم بعد نظر بدیم.بدی ما ایرانیان همینه که همه ادعای استادی داریم دوست عزیز تو چندین سال گذشته کی بازی های پرسپولیس به این زیبایی بوده حرکت روان پاسکاری های روان و حمله های با هدف؟! من شتاب شما را حمل بر بازار داغی برای عنوان خبرنامه نمیزارم من شما رو به یه هوادار عجول میبینم که از بازی فقط برد میخواهد.باور کن خیلی از اصفهانی های طرفدارسپاهان خودشون قبول دار باخت بودن شما داوری بازی رو جزعی از بازی حساب کن برانکوسیستم و تاکتیک را مشخص میکند ولی داور بود که نتیجه بازی را مشخص کرد انشالله جناب زرگر امسال هم بهترین داور فصل شوندوبا این روند بازهم تبریک به طرفداران سپاهان برای قهرمانی در فصل پیش رو ......
پاسخ ها
ببند تو یکی