سایه‌های بلند اختلاف در فوتبال
حرف‌های روز گذشته علیرضا اسدی دبیرکل فدراسیون فوتبال در نشست خبری‌اش در تهران نشانه تازه و محکمی از ناآرام بودن امواج در فوتبال بود و خبر از وجود سایه‌های بلند اختلاف در این ورزش می‌داد.
روزنامه ایران ورزشی: حرف‌های روز گذشته علیرضا اسدی دبیرکل فدراسیون فوتبال در نشست خبری‌اش در تهران نشانه تازه و محکمی از ناآرام بودن امواج در فوتبال بود و خبر از وجود سایه‌های بلند اختلاف در این ورزش می‌داد. اسدی بیشتر از مواردی حرف زد که منبع و منشأ اختلاف سلیقه‌ها در فوتبال بوده و بخصوص از خط‌کشی سخن گفت که بین نیروهای منتخب علی کفاشیان و نفرات گسیل شده از سوی سران ورزش به فدراسیون فوتبال برقرار شده است.
اسدی خود از نیروهای خط مقابل و «وزارتی» محسوب می‌شود اما فوتبالی است و دردهای این ورزش را می‌شناسد و صرفنظر از خط‌کشی‌های موجود در این ورزش آدمی است که با آمدنش مشکل بزرگ فدراسیون را که کمبود آدم‌های فوتبالی در این نهاد حساس و مهم است قدری حل کرده اما او حالا در دو طرف دعوای آشکار و نهانی ایستاده است که فرجام آن به سود هر کس باشد، به نفع فوتبال نیست.
در ایامی که به نظر می‌رسید وزیر ورزش نظر مساعدی نسبت به حفظ کارلوس کی‌روش در سمت سرمربی تیم ملی ندارد و علی کفاشیان هم از اعتراضات وقت و بی‌وقت و بی‌جهت یا باجهت مربی نامدار پرتغالی به شرایط کارهای تشکیلاتی در فوتبال خسته شده و در دلش می‌خواست دستیار سابق الکس فرگوسن از ایران برود و اوضاع آرام شود، جریان دیگری که آن هم از میان مدیران ارشد ورزش می‌آمد، ترتیب ابقای کی‌روش را داد. ۵ ماه بعد از آن تاریخ فوتبال ایران در نقطه‌ای ایستاده است که نمی‌داند ماجرای ابقای کی‌روش به سودش بوده یا به ضررش. به سودش چون او سرانجام مجبور شده است در تیم ملی به گونه‌ای جوانگرایی و نفرات تازه این تیم را قاعده‌مند کند و به ضررش چون بودجه و ابزار لازم را در اختیارش نمی‌گذارند تا برنامه‌هایش را کامل کند. کی‌روش وجه‌المصالحه یک جنگ نرم نیست اما نماد نخست فوتبالی است که تکلیفش را با خودش نمی‌داند. وزارت ورزش از فوتبال راضی نیست و چون دست بردن در فدراسیون که به خاطر ضعف در کارهای تشکیلاتی واقعا نیازمند دست بردن است خطر تعلیق از سوی فیفا را در بر دارد مجبور است دور و بری‌های کفاشیان را تغییر بدهد و نه خود او را و از آنجا که فدراسیون برای تامین خواسته‌های مالی سرمربی تیم ملی مشکل دارد، کی‌روش در برزخ بد و بدتر باقی مانده است و از خود می‌پرسد با کفاشیانی بماند که اگر پول ندارد لااقل با او همسو است یا با جناحی در وزارت ورزش کار کند که هر چند با او همسو نیست اما پول دارد که صرف برنامه‌های وی کند.
علی کفاشیان با «شوخی بازی‌های» همیشگی‌اش قصد استتار رویارویی فوق و ستیزی را دارد که بر سر نحوه گردش فدراسیون و امورات تیم ملی جریان دارد و مهدی تاج از سوی برخی سران ورزش فقط سزاوار برکناری به سبب مهار نکردن آتش‌های بالقوه لیگ در اواخر لیگ چهاردهم و اوایل لیگ پانزدهم است. با رفتن هادی آیت‌اللهی و مهدی محمدنبی برخلاف آنچه عده‌ای می‌پنداشتند مشکلات فوتبال حل نشد زیرا حتی اگر یکی از آنها چندان فوتبالی نبود و دیگری مناسبات آن را عمده‌تر از نفس فوتبال کرده بود لااقل با رییس فدراسیون همسو بودند. امروز نه همسویی وجود دارد و نه سران گسیل‌شده از سوی وزارتخانه توانسته‌اند روح فوتبالی را بر فدراسیونی حاکم کنند که آنقدر دعواهای مختلف دارد که نمی‌داند ابتدا به کدام یک رسیدگی کند. قطع همکاری با سرمربیان خارجی تیم‌های ملی فوتسال و فوتبال ساحلی و مبهم بودن سرنوشت نوجوانان، جوانان و امیدها در مسابقات بسیار مهم‌شان در شش ماهه دوم سال، فدراسیون را با چالشی مواجه کرده که می‌تواند مهیب باشد و اگر جواب ندهد رفتن کفاشیان را پس از ۷ سال و نیم زمامداری وی، سرانجام قطعی کند.
ماجرای ممنوعیت بکارگیری بازنشستگان برای پست‌های ارشد ورزشی که کفاشیان فقط به لطف مجوزهای ویژه دولتی تاکنون از آن گریخته است، دلیل و بهانه کافی برای برکناری وی به شمار می‌آید اما این اتفاق لزوما نه به این خاطر بلکه احتمالا به سبب شرایط سست فوتبال و فدراسیون و تیم‌های ملی ایران تحقق خواهد یافت و به این سبب که رییس خوش‌خنده فدراسیون به جای حل ریشه‌ای مشکلات فدراسیون و تقویت تشکیلات فوتبال و رویکرد به مهره‌های کاربلد، فقط به فکر رفع و رجوع کارها و عبور از بحران‌ها و سرد شدن معترضان به عملکرد متضاد فدراسیون بر اثر مرور زمان بوده است. رییس فدراسیون در ماجرای چندی پیش کی‌روش هم چنان نقش منفعلی را بازی کرد که یک نماینده وزارت ورزش در حضور وی کی‌روش را راضی به ماندن کرد.
حرف‌های دیروز اسدی در خصوص لزوم حفظ احترام‌ها و خوب و زیبا سخن گفتن بسیار دیر و در شرایطی ادا شده که انواع مقدمات و دلایل لازم برای ۱۸۰ درجه متفاوت عمل کردن از سوی مسوولان فوتبال، چه فدراسیونی و چه وزارتی وجود دارد و اگر اینچنین نبود نباید شاهد حرف‌ها و مصاحبه‌های متعدد اسدی، اسلامیان، تاج، کفاشیان و البته کی‌روش در هفته‌ها و روزهای اخیر می‌بودیم. مصاحبه‌‌ای که پایه‌های تیم ملی را برای حضوری موفق در دور مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ سست می‌کند و کی‌روش پریروز در جدیدترین نسخه آن عده‌ای را راهزنانی در کویر (فوتبال ایران) نامیده است و با اینکه اسدی روز دوشنبه گفت نمی‌داند که این راهزنان چه کسانی هستند اما بعید است که وی، کفاشیان و سایر مقام‌های فدراسیون منظور سرمربی همیشه پرتوقع تیم ملی را از چنان واژه‌هایی نفهمیده باشند. این راهی است که عاقبت خوشی ندارد.
اسدی خود از نیروهای خط مقابل و «وزارتی» محسوب می‌شود اما فوتبالی است و دردهای این ورزش را می‌شناسد و صرفنظر از خط‌کشی‌های موجود در این ورزش آدمی است که با آمدنش مشکل بزرگ فدراسیون را که کمبود آدم‌های فوتبالی در این نهاد حساس و مهم است قدری حل کرده اما او حالا در دو طرف دعوای آشکار و نهانی ایستاده است که فرجام آن به سود هر کس باشد، به نفع فوتبال نیست.
در ایامی که به نظر می‌رسید وزیر ورزش نظر مساعدی نسبت به حفظ کارلوس کی‌روش در سمت سرمربی تیم ملی ندارد و علی کفاشیان هم از اعتراضات وقت و بی‌وقت و بی‌جهت یا باجهت مربی نامدار پرتغالی به شرایط کارهای تشکیلاتی در فوتبال خسته شده و در دلش می‌خواست دستیار سابق الکس فرگوسن از ایران برود و اوضاع آرام شود، جریان دیگری که آن هم از میان مدیران ارشد ورزش می‌آمد، ترتیب ابقای کی‌روش را داد. ۵ ماه بعد از آن تاریخ فوتبال ایران در نقطه‌ای ایستاده است که نمی‌داند ماجرای ابقای کی‌روش به سودش بوده یا به ضررش. به سودش چون او سرانجام مجبور شده است در تیم ملی به گونه‌ای جوانگرایی و نفرات تازه این تیم را قاعده‌مند کند و به ضررش چون بودجه و ابزار لازم را در اختیارش نمی‌گذارند تا برنامه‌هایش را کامل کند. کی‌روش وجه‌المصالحه یک جنگ نرم نیست اما نماد نخست فوتبالی است که تکلیفش را با خودش نمی‌داند. وزارت ورزش از فوتبال راضی نیست و چون دست بردن در فدراسیون که به خاطر ضعف در کارهای تشکیلاتی واقعا نیازمند دست بردن است خطر تعلیق از سوی فیفا را در بر دارد مجبور است دور و بری‌های کفاشیان را تغییر بدهد و نه خود او را و از آنجا که فدراسیون برای تامین خواسته‌های مالی سرمربی تیم ملی مشکل دارد، کی‌روش در برزخ بد و بدتر باقی مانده است و از خود می‌پرسد با کفاشیانی بماند که اگر پول ندارد لااقل با او همسو است یا با جناحی در وزارت ورزش کار کند که هر چند با او همسو نیست اما پول دارد که صرف برنامه‌های وی کند.
علی کفاشیان با «شوخی بازی‌های» همیشگی‌اش قصد استتار رویارویی فوق و ستیزی را دارد که بر سر نحوه گردش فدراسیون و امورات تیم ملی جریان دارد و مهدی تاج از سوی برخی سران ورزش فقط سزاوار برکناری به سبب مهار نکردن آتش‌های بالقوه لیگ در اواخر لیگ چهاردهم و اوایل لیگ پانزدهم است. با رفتن هادی آیت‌اللهی و مهدی محمدنبی برخلاف آنچه عده‌ای می‌پنداشتند مشکلات فوتبال حل نشد زیرا حتی اگر یکی از آنها چندان فوتبالی نبود و دیگری مناسبات آن را عمده‌تر از نفس فوتبال کرده بود لااقل با رییس فدراسیون همسو بودند. امروز نه همسویی وجود دارد و نه سران گسیل‌شده از سوی وزارتخانه توانسته‌اند روح فوتبالی را بر فدراسیونی حاکم کنند که آنقدر دعواهای مختلف دارد که نمی‌داند ابتدا به کدام یک رسیدگی کند. قطع همکاری با سرمربیان خارجی تیم‌های ملی فوتسال و فوتبال ساحلی و مبهم بودن سرنوشت نوجوانان، جوانان و امیدها در مسابقات بسیار مهم‌شان در شش ماهه دوم سال، فدراسیون را با چالشی مواجه کرده که می‌تواند مهیب باشد و اگر جواب ندهد رفتن کفاشیان را پس از ۷ سال و نیم زمامداری وی، سرانجام قطعی کند.
ماجرای ممنوعیت بکارگیری بازنشستگان برای پست‌های ارشد ورزشی که کفاشیان فقط به لطف مجوزهای ویژه دولتی تاکنون از آن گریخته است، دلیل و بهانه کافی برای برکناری وی به شمار می‌آید اما این اتفاق لزوما نه به این خاطر بلکه احتمالا به سبب شرایط سست فوتبال و فدراسیون و تیم‌های ملی ایران تحقق خواهد یافت و به این سبب که رییس خوش‌خنده فدراسیون به جای حل ریشه‌ای مشکلات فدراسیون و تقویت تشکیلات فوتبال و رویکرد به مهره‌های کاربلد، فقط به فکر رفع و رجوع کارها و عبور از بحران‌ها و سرد شدن معترضان به عملکرد متضاد فدراسیون بر اثر مرور زمان بوده است. رییس فدراسیون در ماجرای چندی پیش کی‌روش هم چنان نقش منفعلی را بازی کرد که یک نماینده وزارت ورزش در حضور وی کی‌روش را راضی به ماندن کرد.
حرف‌های دیروز اسدی در خصوص لزوم حفظ احترام‌ها و خوب و زیبا سخن گفتن بسیار دیر و در شرایطی ادا شده که انواع مقدمات و دلایل لازم برای ۱۸۰ درجه متفاوت عمل کردن از سوی مسوولان فوتبال، چه فدراسیونی و چه وزارتی وجود دارد و اگر اینچنین نبود نباید شاهد حرف‌ها و مصاحبه‌های متعدد اسدی، اسلامیان، تاج، کفاشیان و البته کی‌روش در هفته‌ها و روزهای اخیر می‌بودیم. مصاحبه‌‌ای که پایه‌های تیم ملی را برای حضوری موفق در دور مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ سست می‌کند و کی‌روش پریروز در جدیدترین نسخه آن عده‌ای را راهزنانی در کویر (فوتبال ایران) نامیده است و با اینکه اسدی روز دوشنبه گفت نمی‌داند که این راهزنان چه کسانی هستند اما بعید است که وی، کفاشیان و سایر مقام‌های فدراسیون منظور سرمربی همیشه پرتوقع تیم ملی را از چنان واژه‌هایی نفهمیده باشند. این راهی است که عاقبت خوشی ندارد.
ارسال نظر