فوتبالی که در آستانه مرگ است
اگر کی‌روش در مصاحبه با گاردین صعود تیم ملی به جام‌جهانی ۲۰۱۸ را به «ماموریت غیرممکن» تشبیه کرده، سرمربی هند بعید است بتواند واژه‌ای برای موفقیت احتمالی تیمش مقابل ایران پیدا کند.
ایران ورزشی: اگر کی‌روش در مصاحبه با گاردین صعود تیم ملی به جام‌جهانی ۲۰۱۸ را به «ماموریت غیرممکن» تشبیه کرده، سرمربی هند بعید است بتواند واژه‌ای برای موفقیت احتمالی تیمش مقابل ایران پیدا کند. بازی فردای بنگلور شاید آسان‌ترین بازی دوران مربیگری کی‌روش روی نیمکت تیم‌ملی باشد. برای اطلاع از سطح تیمی که قرار است فردا مقابل مردان کی‌روش بایستد، کافی است بدانید که گوام موفق شد این تیم را ۲ - یک شکست دهد. هند در دیگر بازی‌اش هم مغلوب عمان شده و بدون امتیاز از تیم ملی استقبال می‌کند.
هند هفته گذشته در یک بازی دوستانه مقابل نپال به تساوی بدون گل رسید و تیم ۱۵۵ رتبه فیفا حالا باید با اولین تیم آسیایی رنکینگ فیفا روبه‌رو شود. کنستانتین درباره بازی مقابل ایران که می‌تواند سومین شکست را مقابل نام هند ثبت کند، ناامیدانه می‌گوید: «امیدوارم به هواداران دلیلی برای شادی بدهیم. ما بازی خیلی سختی داریم، ولی در چنین مواقعی است که متوجه می‌شوید روی چه کسانی می‌توانید حساب کنید.»
سوبراتا پل، دروازه‌بان و کاپیتان هند در کنفرانس مطبوعاتی سعی می‌کند امیدوارانه صحبت کند و می‌گوید: «ایران یک تیم درجه یک آسیایی است، ولی فوتبال ورزشی غیرقابل‌پیش‌بینی است. هر اتفاقی ممکن است بیفتد. چه کسی می‌توانست حدس بزند که برزیل از آلمان ۷ گل بخورد. ولی این اتفاق افتاد. اگر با ۱۰۰ درصد توان بازی کنیم، فکر می‌کنم بختی داشته باشیم.» پل اما در ادامه سعی می‌کند واقع‌بینانه‌تر باشد و ادامه می‌دهد: «از هم‌تیمی‌هایم انتظار بالایی ندارم و به برد یا تساوی فکر نمی‌کنیم. ولی نهایت تلاش‌مان را انجام می‌دهیم و تضمین می‌کنم که فوتبال خوبی بازی کنیم.»
ضعیف مقابل نپال
جملاتی که معمولا در کنفرانس مطبوعاتی گفته می‌شوند را نمی‌توان بازتاب دقیقی از وضعیت فوتبال یک کشور دانست. در فاصله چند روز مانده به یک بازی مهم، مربیان و بازیکنان ترجیح می‌دهند به مشکلات اشاره نکنند و فضای مثبتی تصویر کنند. با وجود این وضعیت فوتبال در کشوری که بیش از ۲/۱ میلیارد نفر جمعیت دارد، اسفبارتر از آن است که بتوان دورنمای روشنی برای آن تصور کرد و حتی شروع لیگ حرفه‌ای هم کمکی به تغییر وضعیت نکرده است. تیتر کنایه‌ای یکی از روزنامه‌های هند بعد از تساوی مقابل نپال گویای شرایط این تیم است: «ایران را فراموش کنید، هند، نپال را هم نمی‌تواند ببرد.» در این گزارش آمده: «کنستانتین در طول بازی در کنار نیمکت با خشم قدم می‌زد و یک بار هم از شدت ناراحتی ظرف‌های آب معدنی را شوت کرد. هند نتوانست مقابل نپال که در رنکینگ از خودش ۲۸ پله پایین‌تر است، نمایش امیدوارکننده‌ای داشته باشد. اگر آماده‌سازی هند برای بازی مقابل ایران همین است، کنستانتین باید نگران باشد، خیلی نگران.»
مشکلات ریشه‌ای فوتبال هند
هندی‌ها امیدوار بودند که با شروع لیگ حرفه‌ای فوتبال این کشور در مسیر پیشرفت قرار بگیرد، ولی مدل برگزاری این لیگ تنها مشکلات را بیشتر کرده است. تیم‌های متمول با دعوت از ستاره‌های مسن فوتبال جهان در شروع کار سر و صدای زیادی به پا کردند، ولی این ویترین پر زرق و برق هیچ تحولی در فوتبال این کشور به‌وجود نیاورده است. در حالی که تیم‌های این لیگ برای اردو به کمپ‌های گرانی در خارج از هند می‌روند، تیم ملی فوتبال این کشور به زحمت توانست اردویی برای تدارک سخت‌ترین بازی مرحله مقدماتی‌اش مقابل ایران پیدا کند.
کنستانتین که دومین دوره حضورش را به عنوان سرمربی تیم ملی هند تجربه می‌کند، بارها نسبت به مشکلات ریشه‌ای فوتبال این کشور انتقاد کرده و اخیرا در مصاحبه‌ای گفت که «فوتبال هند در آستانه مرگ قرار دارد».
شکست مقابل گوام که تا ۱۰ سال پیش شاید ضعیف‌ترین تیم قاره آسیا بود و کوچکترین کشور عضو AFC محسوب می‌شود هم برای هندی‌ها فوق‌العاده دردناک بود. رسانه‌های این کشور بعد از این شکست انتقادات تندی داشتند و معتقد بودند چطور کشوری با بیش از یک میلیارد جمعیت نمی‌تواند حریف تیمی شود که از یک جزیره ۱۶۰ هزار نفری آمده است.
کنستانتین هم بعد از این بازی با اشاره به حضور بازیکنان آمریکایی‌الاصل در تیم گوام درخواست کرد که اجازه حضور بازیکنان دورگه در تیم ملی هند داده شود. او تنها امیدش برای تقویت این تیم را اضافه شدن بازیکنان دورگه‌ای می‌داند که در اروپا یا آمریکا بزرگ شده‌اند و در فوتبالی خارج از سیستم فوتبال هند آموزش دیده‌اند.» این مربی انگلیسی اما شاید هیچ‌وقت به این خواسته‌اش نرسد و مثل اولین دوره حضورش در هند، با ناامیدی از پستش کنار برود. شاید او از حالا به جملاتی فکر می‌کند که بعد از بازی با ایران باید در کنفرانس مطبوعاتی به زبان بیاورد. مردی که برای مربیگری شاید بدترین نقطه کره زمین را انتخاب کرده است.
هند هفته گذشته در یک بازی دوستانه مقابل نپال به تساوی بدون گل رسید و تیم ۱۵۵ رتبه فیفا حالا باید با اولین تیم آسیایی رنکینگ فیفا روبه‌رو شود. کنستانتین درباره بازی مقابل ایران که می‌تواند سومین شکست را مقابل نام هند ثبت کند، ناامیدانه می‌گوید: «امیدوارم به هواداران دلیلی برای شادی بدهیم. ما بازی خیلی سختی داریم، ولی در چنین مواقعی است که متوجه می‌شوید روی چه کسانی می‌توانید حساب کنید.»
سوبراتا پل، دروازه‌بان و کاپیتان هند در کنفرانس مطبوعاتی سعی می‌کند امیدوارانه صحبت کند و می‌گوید: «ایران یک تیم درجه یک آسیایی است، ولی فوتبال ورزشی غیرقابل‌پیش‌بینی است. هر اتفاقی ممکن است بیفتد. چه کسی می‌توانست حدس بزند که برزیل از آلمان ۷ گل بخورد. ولی این اتفاق افتاد. اگر با ۱۰۰ درصد توان بازی کنیم، فکر می‌کنم بختی داشته باشیم.» پل اما در ادامه سعی می‌کند واقع‌بینانه‌تر باشد و ادامه می‌دهد: «از هم‌تیمی‌هایم انتظار بالایی ندارم و به برد یا تساوی فکر نمی‌کنیم. ولی نهایت تلاش‌مان را انجام می‌دهیم و تضمین می‌کنم که فوتبال خوبی بازی کنیم.»
ضعیف مقابل نپال
جملاتی که معمولا در کنفرانس مطبوعاتی گفته می‌شوند را نمی‌توان بازتاب دقیقی از وضعیت فوتبال یک کشور دانست. در فاصله چند روز مانده به یک بازی مهم، مربیان و بازیکنان ترجیح می‌دهند به مشکلات اشاره نکنند و فضای مثبتی تصویر کنند. با وجود این وضعیت فوتبال در کشوری که بیش از ۲/۱ میلیارد نفر جمعیت دارد، اسفبارتر از آن است که بتوان دورنمای روشنی برای آن تصور کرد و حتی شروع لیگ حرفه‌ای هم کمکی به تغییر وضعیت نکرده است. تیتر کنایه‌ای یکی از روزنامه‌های هند بعد از تساوی مقابل نپال گویای شرایط این تیم است: «ایران را فراموش کنید، هند، نپال را هم نمی‌تواند ببرد.» در این گزارش آمده: «کنستانتین در طول بازی در کنار نیمکت با خشم قدم می‌زد و یک بار هم از شدت ناراحتی ظرف‌های آب معدنی را شوت کرد. هند نتوانست مقابل نپال که در رنکینگ از خودش ۲۸ پله پایین‌تر است، نمایش امیدوارکننده‌ای داشته باشد. اگر آماده‌سازی هند برای بازی مقابل ایران همین است، کنستانتین باید نگران باشد، خیلی نگران.»
مشکلات ریشه‌ای فوتبال هند
هندی‌ها امیدوار بودند که با شروع لیگ حرفه‌ای فوتبال این کشور در مسیر پیشرفت قرار بگیرد، ولی مدل برگزاری این لیگ تنها مشکلات را بیشتر کرده است. تیم‌های متمول با دعوت از ستاره‌های مسن فوتبال جهان در شروع کار سر و صدای زیادی به پا کردند، ولی این ویترین پر زرق و برق هیچ تحولی در فوتبال این کشور به‌وجود نیاورده است. در حالی که تیم‌های این لیگ برای اردو به کمپ‌های گرانی در خارج از هند می‌روند، تیم ملی فوتبال این کشور به زحمت توانست اردویی برای تدارک سخت‌ترین بازی مرحله مقدماتی‌اش مقابل ایران پیدا کند.
کنستانتین که دومین دوره حضورش را به عنوان سرمربی تیم ملی هند تجربه می‌کند، بارها نسبت به مشکلات ریشه‌ای فوتبال این کشور انتقاد کرده و اخیرا در مصاحبه‌ای گفت که «فوتبال هند در آستانه مرگ قرار دارد».
شکست مقابل گوام که تا ۱۰ سال پیش شاید ضعیف‌ترین تیم قاره آسیا بود و کوچکترین کشور عضو AFC محسوب می‌شود هم برای هندی‌ها فوق‌العاده دردناک بود. رسانه‌های این کشور بعد از این شکست انتقادات تندی داشتند و معتقد بودند چطور کشوری با بیش از یک میلیارد جمعیت نمی‌تواند حریف تیمی شود که از یک جزیره ۱۶۰ هزار نفری آمده است.
کنستانتین هم بعد از این بازی با اشاره به حضور بازیکنان آمریکایی‌الاصل در تیم گوام درخواست کرد که اجازه حضور بازیکنان دورگه در تیم ملی هند داده شود. او تنها امیدش برای تقویت این تیم را اضافه شدن بازیکنان دورگه‌ای می‌داند که در اروپا یا آمریکا بزرگ شده‌اند و در فوتبالی خارج از سیستم فوتبال هند آموزش دیده‌اند.» این مربی انگلیسی اما شاید هیچ‌وقت به این خواسته‌اش نرسد و مثل اولین دوره حضورش در هند، با ناامیدی از پستش کنار برود. شاید او از حالا به جملاتی فکر می‌کند که بعد از بازی با ایران باید در کنفرانس مطبوعاتی به زبان بیاورد. مردی که برای مربیگری شاید بدترین نقطه کره زمین را انتخاب کرده است.
ارسال نظر