پرسپولیس زیر شلاق اشتباهات مدیران
درحالی که کنفدراسیون آسیا پرسپولیس را پرتماشاگر‌ترین تیم قاره‌کهن معرفی کرده این تیم بدون مدیرعامل و اسپانسر و با دنیایی از شایعه آینده نامعلومی دارد. آژیر قرمز در اردوگاه سرخ به صدا درآمده است.
خبرگزاری مهر: با اعلام کنفدراسیون فوتبال آسیا، پرسپولیس پرتماشاگر ترین تیم قاره در سال گذشته رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا اعلام شد، پرسپولیس با سه دیدار یکصد هزار نفری باز هم سردمدار تماشاگر در قاره بود و البته نگینی درخشان برای کنفدراسیون آسیایی که حتی بالاتر رفتن سی هزار تماشاگر در نزدیک به ۱۵۰ بازی را با افتخار اعلام می‌کند.
در دل این نگین درخشان اما غوغایی برپاست، می‌گویند و البته کسی تایید نمی‌کند که گلرخسار مدیر اسپانسر پارسال پرسپولیس که تا قبل از مدیرعامل شدن سیاسی در پرسپولیس پول خرج می‌کرد رفته و درفشی فر را بررسی کرد و ظاهرا دنبال حکم دادگاه هم هست تا درفشی فر را هتل کند!
شاید ماجرای گلرخسار شایعه باشد که امیدواریم چنین باشد، اما اینکه پرتماشاگر‌ترین باشگاه آسیا در سال ۲۰۱۵ هنوز مدیرعامل ندارد، نشان از نامدیریتی و ضعف مدیریت است. این باشگاه با آنهمه تماشاگر را به مدیران کره و ژاپن می‌دادند، آن را قهرمان آسیا و شاید چهان می‌کردند.
شاید ماجرای اختلاف در هیات مدیره شایعه باشد، که امیدواریم چنین باشد، اما اینکه پرتماشاگر‌ترین باشگاه آسیا در سال ۲۰۱۵ اسپانسر ندارد، شایعه نیست و واقعیت است و نشان از نامدیریتی و ضعف مدیریت است.
شاید بدهی‌های روز افزون پرسپولیس شایعه باشد که امیدواریم چنین باشد اما اینکه پرتماشاگر‌ترین باشگاه آسیا در سال ۲۰۱۵ برخی سفرهایش را با اتوبوس انجام می‌دهد و شماره حساب داده که مردم برایش پول جمع کنند یک واقعیت است.
شاید دخالت‌های غیرفوتبالی در بازیکن‌گیری ابتدای فصل شایعه باشد، که امیدواریم چنین باشد، اما اینکه پر تماشاگرترین تیم آسیا در سال ۲۰۱۵ در نیمه پایینی جدول رده بندی دست و پا می‌زند و از روزهای اوجش مدتهاست که دور است یک واقعیت است.
پرسپولیس و استقلال مثل سهند و سبلان، مثل کوه دماوند و دریاچه ارومیه، با ارزش هستند و سرمایه ملی ولی به نظر می‌رسد با عدم انتخاب مدیر مناسب یا عدم ثبات در مدیریت‌ها و یا دوشغله و سه شغله کردن مدیران این دو باشگاه نوعی بی احترامی به بزرگی این دو انجام می‌شود که نمونه اش را کمتر می توان یافت.
حیف از این تماشاگر، حیف از این انرژی، حیف از این باشگاه‌های بزرگ که می توانند هزار جور مختلف کشور ما، فرهنگ ما، مدیریت کشور ما را تبلیغ کنند و البته تنها امواج منفی ساتع می‌کنند و بدتر از آن این است که برخی هم بعد از ساتع شدن این امواج می‌گویند: این دو تیم به درد نمی‌خورند. بهتر است آنها پول بیت المال را هدر ندهند، آنها نمی‌گویند مدیریت این دو باشگاه اشکال دارد، می‌گویند این دو باشگاه اشکال دارند.
به نظر می‌رسد بدون انتخاب مدیرعامل و اسپانسر آژیر قرمز برای پرسپولیس به صدا درآمده و ممکن است هر اتفاقی رخ دهد. آنچه امروز رخ می‌دهد آینده این تیم را می‌سازد و شاید این تیم در تمام تاریخش تا این حد مملو از بی ثباتی نبوده باشد.
در دل این نگین درخشان اما غوغایی برپاست، می‌گویند و البته کسی تایید نمی‌کند که گلرخسار مدیر اسپانسر پارسال پرسپولیس که تا قبل از مدیرعامل شدن سیاسی در پرسپولیس پول خرج می‌کرد رفته و درفشی فر را بررسی کرد و ظاهرا دنبال حکم دادگاه هم هست تا درفشی فر را هتل کند!
شاید ماجرای گلرخسار شایعه باشد که امیدواریم چنین باشد، اما اینکه پرتماشاگر‌ترین باشگاه آسیا در سال ۲۰۱۵ هنوز مدیرعامل ندارد، نشان از نامدیریتی و ضعف مدیریت است. این باشگاه با آنهمه تماشاگر را به مدیران کره و ژاپن می‌دادند، آن را قهرمان آسیا و شاید چهان می‌کردند.
شاید ماجرای اختلاف در هیات مدیره شایعه باشد، که امیدواریم چنین باشد، اما اینکه پرتماشاگر‌ترین باشگاه آسیا در سال ۲۰۱۵ اسپانسر ندارد، شایعه نیست و واقعیت است و نشان از نامدیریتی و ضعف مدیریت است.
شاید بدهی‌های روز افزون پرسپولیس شایعه باشد که امیدواریم چنین باشد اما اینکه پرتماشاگر‌ترین باشگاه آسیا در سال ۲۰۱۵ برخی سفرهایش را با اتوبوس انجام می‌دهد و شماره حساب داده که مردم برایش پول جمع کنند یک واقعیت است.
شاید دخالت‌های غیرفوتبالی در بازیکن‌گیری ابتدای فصل شایعه باشد، که امیدواریم چنین باشد، اما اینکه پر تماشاگرترین تیم آسیا در سال ۲۰۱۵ در نیمه پایینی جدول رده بندی دست و پا می‌زند و از روزهای اوجش مدتهاست که دور است یک واقعیت است.
پرسپولیس و استقلال مثل سهند و سبلان، مثل کوه دماوند و دریاچه ارومیه، با ارزش هستند و سرمایه ملی ولی به نظر می‌رسد با عدم انتخاب مدیر مناسب یا عدم ثبات در مدیریت‌ها و یا دوشغله و سه شغله کردن مدیران این دو باشگاه نوعی بی احترامی به بزرگی این دو انجام می‌شود که نمونه اش را کمتر می توان یافت.
حیف از این تماشاگر، حیف از این انرژی، حیف از این باشگاه‌های بزرگ که می توانند هزار جور مختلف کشور ما، فرهنگ ما، مدیریت کشور ما را تبلیغ کنند و البته تنها امواج منفی ساتع می‌کنند و بدتر از آن این است که برخی هم بعد از ساتع شدن این امواج می‌گویند: این دو تیم به درد نمی‌خورند. بهتر است آنها پول بیت المال را هدر ندهند، آنها نمی‌گویند مدیریت این دو باشگاه اشکال دارد، می‌گویند این دو باشگاه اشکال دارند.
به نظر می‌رسد بدون انتخاب مدیرعامل و اسپانسر آژیر قرمز برای پرسپولیس به صدا درآمده و ممکن است هر اتفاقی رخ دهد. آنچه امروز رخ می‌دهد آینده این تیم را می‌سازد و شاید این تیم در تمام تاریخش تا این حد مملو از بی ثباتی نبوده باشد.
نظر کاربران
تا امثال رویانیان و کاشانی و مصطفوی و فتح اله زاده و بقیه و بقیه که کوچکترین سررشته ای از هیچ رشته ورزشی ندارند و عنوان به اصطلاح مدیر!! را یدک می کشند، در هر ورزشی باشند اونجا روز خوش نخواهد دید.
هواداران مطمئن باشند حالا حالاها وضعیت همینه که هست.