استقلال تیمی که مدیریت ندارد!

ایران ورزشی: وضعیت استقلال اگر در بخش مدیریتی حاد نبود، کار به حراست وزارت ورزش نمی‌کشید. اگر در استقلال خوب مدیریت شده بود، نیازی نبود که مراجع بالادستی به نوع قرارداد بازیکنان این باشگاه و نحوه پرداخت‌ها ورود پیدا کنند. استقلال اما اکنون به سرنوشتی دچار شده است که می‌بینیم. پرویز مظلومی و نظری جویباری به حراست احضار می‌شوند در حالی که مسوول اول عقد قرارداد با بازیکنان در یک باشگاه فوتبال شخص دیگری است...

سابقه چندین ساله بهرام افشارزاده در ورزش دلیلی بود مستدل بر اینکه او را مدیری لایق و کارآمد در امور جدید بنامند. آن روز که بهرام‌خان از وزیر ورزش و جوانان حکم مدیر عاملی باشگاه استقلال را دریافت کرد، کمتر کسی باور داشت که استقلال روزی به وضعی دچار شود که ۴۰ هزار دلار از اموالش که متعلق به همین مردم است، گم شود. اکنون برخلاف تمام انتظارها که آرمان باشگاهی بدون ایراد در ذهن تصویر می‌شد، آنقدر در بخش مدیریتی استقلال ضعیف عمل شده که می‌بینیم مبلغ قابل توجهی از سرمایه‌های این تیم گم می‌شود و هیچ کس هم نیست که مسوولیت عقد قرارداد با ریوالدو را بر عهده بگیرد. فرض بر اینکه این ۴۰ هزار دلار که معادل ریالی‌اش می‌شود رقمی در حدود ۱۵۰میلیون تومان پیدا شود، اما در اصل ماجرا تغییری ایجاد نمی‌شود؛ استقلال در هر حال پول را دور ریخته. به این دلیل که مبلغ فوق هیچ کارایی برای آبی‌ها نداشته است. البته که بحث فقط نحوه عقد قرارداد با ریوالدو و اتفاقات پس از آن نیست.

رفتاری که از کرار جاسم طی تمام روزهایی که با استقلال قرارداد داشت سر می‌‌زند یا قهر مگویان نشان دهنده وسعت ضعف باشگاه استقلال در مدیریت بازیکنان خارجی است. در عین حال انتظار می‌رفت باشگاه استقلال بابت تمام این وقایع عذرخواهی یا مسبب اصلی را اعلام کند اما پی در پی سکوت شده است و هرگاه افشارزاده در مقام اول شخص این باشگاه مصاحبه‌هایی درباره مشکلات به وجود آمده داشته نه تنها مقصر را اعلام نکرده بلکه با سیاستی خاص سعی در ماستمالی ماجرا داشته و حتی اهمال‌های بزرگ را گردن دیگر مسوولان باشگاه انداخته است. دیروز وقتی پرویز مظلومی و نظری‌جویباری به حراست سازمان ورزش احضار شدند تا در راستای ابهام‌هایی که در قرارداد با ریوالدو به وجود آمده توضیحاتی ارائه کنند بیش از همه مدیریت باشگاه استقلال زیر سوال رفت. طی سال‌های گذشته هرگز به یاد نداریم که نحوه عقد قرارداد با بازیکنان و نوع پرداختی‌ها به حدی شبهه‌برانگیز باشد که سرمربی و یکی از مسوولان نقل و انتقالاتی‌اش به حراست وزارت ورزش و جوانان احضار شوند.

امروز اگر بهرام افشارزاده کمترین توجهی به وقایع ندارد و می‌کوشد تمام نقص‌های زیرمجموعه‌اش را نادیده بگیرد اما محض اطلاع ایشان که مدیری است با سابقه چندین ساله باید شجاعانه اعلام کرد که وجهه باشگاه استقلال در زمان مدیریت او به سبب این احضاریه که البته درست هم هست، زیر سوال رفته است. در تاریخ باشگاه استقلال نحوه عقد قرارداد با بازیکنان چنین مبهم نبود که کار به حراست سازمان ورزش بکشد و سرمربی و یکی از مسوولان اجرایی برای ادای توضیحات فراخوانده شوند.

این فضا نشأت گرفته از مدیریت نادرست و پرخطای افشارزاده در عقد قرارداد با بازیکنان خارجی است و اگر امروز می‌بینیم که سیمای باشگاه استقلال به واسطه این احظاریه مکدر و سیاه شده، ریشه‌اش چیزی جز سستی‌ها در بخش مدیریتی باشگاه نیست.

بهرام افشارزاده به‌عنوان اول شخص باشگاه استقلال باید تمام روند عقد قرارداد با بازیکنان را زیر نظر می‌گرفت. او به‌عنوان مدیرعامل باشگاه استقلال باید کنترل دقیقی بر نحوه پرداخت‌ها به بازیکنان داشته باشد تا اینگونه ۴۰ هزار دلار بلاتکلیف نباشد و استقلال بازیکنی را با قیمت گزاف تنها برای هفت هفته که میزان بازی‌اش به ۹۰ دقیقه هم نمی‌رسد، جذب نمی‌کرد.

پیش‌تر نیز شاهد جذب بازیکنانی بودیم که از نظر فنی شرایط مطلوبی نداشته‌اند اما هیچ‌گاه پروسه پرداخت حقوق این بازیکنان طوری جلو نرفت که بخشی از دارایی‌های استقلال با سرنوشتی نامعلوم مواجه شود. بهرام افشارزاده اگر سستی‌های مدیریتی‌اش بخصوص در جذب بازیکنان خارجی را نپذیرد و همین حالا به فکر حل بحران‌های به وجود آمده ناشی از جذب این قبیل بازیکنان نباشد، آینده‌ای نامعلوم در انتظار او و زیرمجموعه‌اش خواهد بود و چه بسا همین فضا در نهایت موجب شود وزارت ورزش و جوانان تصمیم تازه‌ای در راستای انتخاب مدیرعامل جدید بگیرد که علی‌الظاهر همینگونه هم بوده و زمزمه‌هایی مبنی بر برخی تغییرات به گوش می‌رسد.