هم‌سلولی «ماندلا» وارد فوتبال می‌شود

روزنامه شرق: فیفا؛ نهادی که هنوز هم وقتی صحبت از آن می‌شود در دو مورد در صدر قرار می‌گیرد: فساد و ریاست. اولی دودمان رئیس قبلی، سپ بلاتر و تعدادی از اعضای کمیته اجرائی فیفا را به باد داده و حتی منجر به محرومیت ٩٠روزه سپ بلاتر هم شده. مورد دوم، یعنی ریاست هم مورد تازه‌ای است که جدال برای رسیدن به صندلی فیفا را به دنبال داشته است. پس از آنکه سپ بلاتر بعد از انتخاب مجددش به‌عنوان رئیس فیفا با توجه به فشارهای موجود از سمتش استعفا کرد، رقابت برای نشستن روی صندلی او داغ‌تر شده و چهره‌های جذابی برای کاندیداتوری به صف شده‌اند که فعلا تعدادشان پنج نفر است: پلاتینی، علی بن حسین، ژروم شامپاین، دیوید نخید و البته توکیو سیکسویل! این آخری همین یکی، دو روز پیش اقدامش برای حضور در انتخابات فیفا را شروع کرده است. یکی از اعضای دفتر سیکسویل به‌طور رسمی اعلام کرده که این مرد ٦٢ ساله از آفریقای جنوبی می‌خواهد رئیس فیفا شود. البته هنوز مشخص نشده سیکسویل، ٥ امضای فدراسیون‌ها، که حداقل شرط برای حضور در انتخابات فیفا است، را دارد یا نه ولی چیزی که مشخص است اینکه آدم‌های کله‌گنده زیادی از او حمایت می‌کنند تا روی صندلی ریاست فیفا بنشیند.

هم‌سلولی نلسون ماندلا

مهم‌ترین حامی این مرد آفریقایی، بکن باوئر، اسطوره فوتبال آلمان و یکی از اعضای شناخته‌شده کمیته اجرائی فیفا است؛ بکن باوئر قبل از اینکه سیکسویل به‌طور رسمی اعلام نامزدی کند، در یکی از کنفرانس‌های خبری‌اش به موفقیت احتمالی این مرد اشاره کرد و گفت: «فیفا نیاز به مردی دارد که از بیرون بیاید و با سیاست و اقتصاد آشنایی کامل داشته باشد، به همین خاطر است که من از توکیو حمایت می‌کنم چون او آدم متفاوتی است؛ گذشته سیاسی‌اش روشن است و به‌خوبی هم با دنیای ورزش آشنا است». صحبت از گذشته سیاسی روشن که می‌شود خیلی‌ها حواسشان بیشتر جمع می‌شود. سیکسویل در شرایطی خود را کاندیدای ریاست فیفا کرده که سال‌های زیادی از عمرش را پشت میله‌های زندان سپری کرده است؛ او در شاخه مبارزه با آپارتاید عضویت داشته و سال ١٩٧٥ هم تمرینات نظامی‌اش را پشت سر گذاشته است.

او سال ٧٦ به آفریقای جنوبی برمی‌گردد و به خاطر متهم‌شدن به اقدام تروریستی و اقدام علیه امنیت دولت، محکوم به ١٨ سال زندان می‌شود. سیکسویل را سال ٧٧ به روبن آیلند می‌فرستند تا در آن زندان مخوف و البته سرمای کشنده حاکم بر آن منطقه که آفتاب تابستانش هم جانی نداشت، حسابی «آب خنک» بخورد. حضور در آن زندان البته فصل جدیدی از دوران سیاسی سیکسویل را رقم زد؛ او همان‌جا در سلولی افتاد که نلسون ماندلا، رهبر بزرگ آفریقای جنوبی هم در آن گرفتار آمده بود. اتفاقا آن هم‌نشینی نزدیک به ١٨ سال بعد به کارش آمد؛ در واقع سال ١٩٩٠ سیکسویل پس از تحمل ١٣ سال زندان از روبن آیلند آزاد می‌شود. همان سال او مأموریت ویژه‌ای پیدا می‌کند و قرار می‌شود شورش‌ها در ژوهانسبورگ را آرام کند. با این حال مهم‌ترین اتفاق سیاسی زندگی‌اش سال ٩٤ رقم می‌خورد؛ جایی که با حمایت نلسون ماندلا به پست نخست‌وزیری گواتنگ، ثروتمندترین منطقه آفریقای جنوبی که ژوهانسبورگ و پرتوریا را شامل می‌شد، می‌رسد.

رئیس فوتبالی که کاراته بلد است!

سیکسویل مدت‌ها در عرصه سیاست تجربه‌اندوزی کرده و حتی تا سال ٢٠٠٩ چند بار برای انتخابات ریاست‌جمهوری آفریقای جنوبی هم اقدام کرد که بی‌نتیجه ماند. او بعدا از این اقدام نافرجام دوباره راهی را در پیش گرفت که در آن تبحر ویژه‌ای دارد: تجارت. سیکسویل این روزها تاجری موفق در آفریقای جنوبی است که در برنامه‌های تلویزیونی این کشور هم نقشی کوچک دارد. او کارهای اقتصادی را خوب بلد است ولی مشکلی که دارد این است که زیاد فوتبالی نیست؛ اگرچه کار جالبی که سیکسویل در زندان روبن آیلند کرده بود، راه‌اندازی و هدایت تیم فوتبال آن زندان به نام «ماکانا» بود و حتی این تیم سال ٢٠٠٧ توسط فیفا به صورت افتخاری عضویتش پذیرفته شد ولی این مرد ٦٢ ساله تا به حال هیچ سمتی اجرائی در دنیای فوتبال نداشته است.

البته او شناخت خوبی از فیفا دارد چون از سال ٢٠١٥ کمیته نظارت بر حل اختلافات اسرائیل - فلسطین را در زمینه فوتبال به عهده گرفته و در کمیته مطبوعات و رسانه فیفا هم صاحب صندلی است. بااین‌حال نکته‌ای که کار او را جذاب‌تر می‌کند این است که او فرزند کاراته است! جالب است بدانید نام کامل او موسیما گابریل سیکسویل است ولی از آنجا که در کاراته سررشته داشته، لقب «توکیو» را به او داده‌اند و حالا بیشتر هم با این اسم شناخته می‌شود.