به یاد معلم اخلاق؛ پرویز دهداری

برترین ها: در روزگار پرشور فوتبال تهران و در دهه سی تیم های ریشه دار و با اصالت زیادی همچون: نادر، شاهین، دوچرخه سواران، تهرانجوان، دارایی و ... حضور داشتند. در میان اینها تیم شاهین با مدیریت دکتر اکرامی دارای مکتب و کلاس خاصی بود، فوتبال در ساختار و هدفمند به مانند آژاکس در هلند .

در اواخر دهه چهل بزرگمردی از شاهین با نام «پرویز دهداری» برخاست و با اصلاحاتی که در مکتب شاهین ایجاد کرد و با نفراتی چون: نعیم صفری، جواد رمزی، علیرضا خورشیدی،سهام میرفخرایی و ... تیم گارد را تاسیس نمود و این تیم در اوایل سال پنجاه به هما تغییر نام داد.

در مکتب دهداری مهم تر از هر چیز تحصیل بازیکنان بود. به طوری که هشتاد درصد بازیکنان این تیم دارای تحصیلات عالیه بودند. مسئله مهم دیگر در این تیم نظم، اخلاق و کار تشکیلاتی بود. در هما هیچ بازیکنی حق صحبت و اعتراض به داور را نداشت،مساله ای که فوتبال ما همچنان درگیر آن است.

مبتکر بازی جوانمردانه (fair play ) تیم و مکتب هما بود. نظم تیمی مثال زدنی از دیگر مشخصه های مکتب نامبرده بود،قدیمی های فوتبال عنوان می کنند در دهه پنجاه و شصت تنها نمونه تاکتیکی چشم گیر متعلق به مکتب دهداری بود.

پرویز خان دهداری همیشه بر سر بازی های تیم پایه و دوم هم حاضر می شدند و آن ها را شخصا زیر نظر داشتند. تمام این مبانی سالهای بعد توسط مربیان دیگر همچون: نعیم صفری ،محمد توانایی، بهمن فروتن، فریدون عسگرزاده و ... انجام می شد.

پرویز خان در سالهایی که مربی تیم ملی بودند هم سعی کامل بر انجام این اصول داشتند. سفارشی کاری نمی کرد. در زمان ایشان ۱۴ بازیکن مطرح آن دوره برای فشار وارد کردن بر ایشان از تیم ملی استعفا دادند. اقدام قاطع ایشان و جایگزینی آن ها با جوانان مستعدی چون: احمد عابدزاده،مجتبی محرمی،مجید نامجو مطلق،سیروس قایقران و زرینچه از یاد رفتنی نیست.

ایشان دو دوره مربی تیم ملی شدند؛ یک بار قبل انقلاب که تیم را به المپیک مونیخ بردند و بار دوم که تیم را به رده سوم آسیا رساندند. مرحوم دهداری همیشه دارای اخلاق و عزت نفس بالا بودند و همیشه در مقابل لمپن ها ایستادگی می کردند.

معلم بزرگ در روزی سرد و زمستانی که اخلاق یخ زده بود، مورد هجوم گلوله های برفی برخی تماشاگرنماها قرار گرفت و برای همیشه از فوتبال خداحافظی کرد. این مرد و معلم اخلاق در سال ۱۳۷۱ بر اثر بیماری کلیوی دار فانی را وداع گفت. خیلی ها در این فوتبال آمدند و رفتند، ولی نامی از انها نمانده است،راز ماندگاری پرویز خان شاید در مرامش بود.

روحش شاد و یادش همواره گرامی باد ...