معمای پیچیده کاپیتان بی تیم تیم ملی

خبرآنلاین: آندو تیموریان رسما در لیست مازاد ام صلال قرار گرفت و یا باید در همان قطر تیمی پیدا کند ، یا به لیگ کویت برود و یا برای بازگشت به لیگ ایران ، باید بپذیرد آن آندوی ۳ میلیارد تومانی نیست. باشگاه استقلال رسما اعلام کرده او را نمی خواهد. این را البته سرژیک ، برادر آندو هم تاکید کرده است و گفته مقصد بعدی او هر جایی باشد ، استقلال نیست . البته سرژیک گفته آندو دنبال پیشنهادهای خارج از ایران است. اختلافات قدیمی آندو با قلعه نویی راه رفتنش به تراکتورسازی را هم مسدود می کند. او البته این شانس را برای بازی در سایپا و سپاهان هم ندارد چون این دو تیم غیر از گزینه های جوان یا خارجی شان در آن پست ، هر کدام ، نمادهای تیمی شان را هم در وسط زمین دارند. در سایپا او با سد نکونام و ابراهیم صادقی روبروست و در سپاهان هم در این پست غیر از فوضیل موسایف ، بازیکن مهمی به نام محرم نویدکیا در تیم هست.

فولاد خوزستان که کاهش هزینه داشته هم توان بالایی برای خرید بازیکن ندارد و شرایط غیر متعارف این تیم اجازه بازی را به آندو در اهواز نمی دهد. تازه آنها ماتیاس چاگو را در آن پست دارند که یکی از بهترین های لیگ است. نفت این قدر بی پول شده که به دنبال فروش تمام ستاره های اسمی یا غیر اسمی اش است و نمی تواند با نام های بزرگ کنار بیاید.

استقلال خوزستان پول آنچنانی ندارد و تیم ستاره های ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیونی است و تیم های دیگر مثل نمایندگان مشهد هم در همین رنج هستند. شاید تیم هایی مثل صبا که اخیرا دهنوی را کنار گذاشته و ذوب آهن بهترین گزینه ها برای آندو باشند اما هیچ یک از این دو باشگاه توان پرداخت ارقام نجومی برای این بازیکن را ندارند و هر دو تیم در سال ریاضت اقتصادی هستند.

البته آندو هنوز گزینه خارجی مهمی دارد. در همه سه یا ۴ سال گذشته او در این فصل از سال پیشنهادهای شگفت انگیزی از باشگاه های چین داشته که امسال هم قطعا به او ارائه می شود. چینی ها برای پست های هافبک دفاعی و دفاع به شدت دنبال بازیکنان ایرانی هستند و ذائقه شان دقیقا به عکس عرب هاست. ولی آندو در همه این سال ها به چند دلیل قید بازی در این کشور را می زد. دوری راه ، بدی کیفیت تغذیه و سختی دوری از خانواده ، همه از عواملی بودند که سبب می شد او بازی با پول کمتر در ایران یا همین کشورهای حوزه خلیج فارس را به آن کشورها ترجیح دهد اما در آستانه ۳۴ سالگی آندو که می خواهد صاحب بازوبند تیم ملی در جام جهانی باشد شاید چاره ای غیر از این ندارد که بازی کند و اگر به گزینه مناسبی در همین حوالی نرسد ، بازی در لیگ چین، از خداحافظی زودهنگام با فوتبال یا انتخاب غلطی که جایگاهش در تیم ملی را با خطر مواجه کند ، بهتر خواهد بود.