ماجرای سوشا و چند نکته
ماجرای لو رفتن فیلم خصوصی دروازه‌بان یکی از تیم‌های مطرح کشور، در چند روز گذشته، خبری بود که در رسانه‌ها مثل توپ صدا کرد و چند روزی جزو پرمخاطب‌ترین خبرهای سایت‌های خبری به‌ویژه برخی رسانه‌های موسوم به رسانه‌های زرد شد.
روزنامه شهروند: ماجرای لو رفتن فیلم خصوصی دروازه‌بان یکی از تیم‌های مطرح کشور، در چند روز گذشته، خبری بود که در رسانه‌ها مثل توپ صدا کرد و چند روزی جزو پرمخاطب‌ترین خبرهای سایت‌های خبری به‌ویژه برخی رسانه‌های موسوم به رسانه‌های زرد شد. این اما نخستین‌بار نبود که نشر فیلم یا عکس خصوصی بازیگر یا ورزشکار مشهوری، موجی در رسانه‌ها راه می‌اندازد. انگار که ذهن و روان خسته و آسیمه ما که خبر مرگ‌ومیر و جنگ و بمب‌گذاری انتحاری لحظه‌ای ر‌هایش نمی‌کند، هرازگاهی به این دست ماجرا‌ها نیاز دارد تا روح و روان را سبک کند! با این همه ای کاش ماجرا به چند روزی خندیدن و سرگرمی خلاصه می‌شد؛ اما اگر کمی از نزدیک‌تر بنگریم داستان به این سادگی‌ها نیست و نمی‌توان سرسری از کنار آن گذشت.
این که هنوز تعریف روشنی از عفت عمومی به چشم نمی‌آید و باز این‌که چگونه یک فیلم چند دقیقه‌ای می‌تواند عفت میلیون‌ها نفر را جریحه‌دار کند ازجمله نکات مبهمی است که تبیین آن بر ذمه مسئولان باقی می‌ماند. اما نکته نگران‌آور در این ماجرا این بود که باز هم فیلم خصوصی افراد مشهور دستمایه ساختن جوک‌های مستهجن، تمسخر کردن، توهین و رکاکیت برخی کاربران شبکه‌های مجازی قرار گرفت. آنچنان که فیلم چند دقیقه‌ای لو رفته از دروازه‌بان تیم پایتخت، به گرد پایِ قبحِ جوک‌ها و به سخره گرفتن‌های برخی کاربران رسانه‌های مجازی هم نمی‌رسید! و هنوز هم می‌شود صدای قاه قاه بعضی کاربران را شنید که انگار از ساختن جوک‌های آنچنانی و توهین و متلک‌پرانی خسته نمی‌شوند!
اگر قانونگذار محترم برای عفت عمومی خط قرمز‌هایی رسم کرده است که گذر کردن از آنها موجب مکافات است، پس تکلیف هزاران نفری که بر پای عکس‌ها و فیلم‌های لو رفته از فلان بازیگر و بهمان هنرپیشه، کامنت‌هایی می‌نویسند که خواندن و شنیدن‌شان، گوشت بر تنِ هر صاحب حسی آب می‌کند، چه می‌شود؟ به راستی آیا آن‌هایی که با فتوشاپ و انواع و اقسام نرم‌افزار‌ها آتش‌وار به خرمنِ زندگی خصوصی این و آن می‌زنند، عفت عمومی را جریحه‌دار نمی‌کنند؟!
این همه به کنار، در تمامی این سال‌ها ما همواره تبیین و تدوین حقوق شهروندی را از دولت خواسته‌ایم اما غافل از این‌که حقوق شهروندی چنان که از نامش پیداست نخست از شهروند یعنی از تک‌تک ما شروع می‌شود و متاعی نیست که تنها از سوی دولت پیشکش شود. این حق هر شهروندی است که در صورت خطاکاری، مجازاتی متناسب با فعل خطایش ببیند. در ماجرای اخیر قوه قضائیه و نیروی پلیس به تندی وارد عمل شده و موضوع با گذاردن وثیقه و... فیصله پیدا کرد؛ اما در این میان، آنچه از دست شد، حقوق شهروندی بود که مجازاتی بسیار بیشتر از عملی که مرتکب شده بود، تاب آورد. به راستی حجم زخم زبان‌ها و ناسزا‌ها و توهین‌هایی که در رسانه‌های مجازی نثار دروازه‌بان تیم تهرانی شد، با خطایش تناسب داشت؟ آیا حق او نبود که تنها در برابر مقامات قضائی پاسخگو باشد و دست کم از سوی برخی همشهریان و هموطنانش با متانت بیشتری رو در رو شود؟ و باز آیا این از حقوق مسلم هر شهروندی (هرچند خطاکار) نیست که از متلک‌پرانی، نا‌سزاگویی و بازی شدن با آبروی خانواده‌اش درامان باشد؟!
این که هنوز تعریف روشنی از عفت عمومی به چشم نمی‌آید و باز این‌که چگونه یک فیلم چند دقیقه‌ای می‌تواند عفت میلیون‌ها نفر را جریحه‌دار کند ازجمله نکات مبهمی است که تبیین آن بر ذمه مسئولان باقی می‌ماند. اما نکته نگران‌آور در این ماجرا این بود که باز هم فیلم خصوصی افراد مشهور دستمایه ساختن جوک‌های مستهجن، تمسخر کردن، توهین و رکاکیت برخی کاربران شبکه‌های مجازی قرار گرفت. آنچنان که فیلم چند دقیقه‌ای لو رفته از دروازه‌بان تیم پایتخت، به گرد پایِ قبحِ جوک‌ها و به سخره گرفتن‌های برخی کاربران رسانه‌های مجازی هم نمی‌رسید! و هنوز هم می‌شود صدای قاه قاه بعضی کاربران را شنید که انگار از ساختن جوک‌های آنچنانی و توهین و متلک‌پرانی خسته نمی‌شوند!
اگر قانونگذار محترم برای عفت عمومی خط قرمز‌هایی رسم کرده است که گذر کردن از آنها موجب مکافات است، پس تکلیف هزاران نفری که بر پای عکس‌ها و فیلم‌های لو رفته از فلان بازیگر و بهمان هنرپیشه، کامنت‌هایی می‌نویسند که خواندن و شنیدن‌شان، گوشت بر تنِ هر صاحب حسی آب می‌کند، چه می‌شود؟ به راستی آیا آن‌هایی که با فتوشاپ و انواع و اقسام نرم‌افزار‌ها آتش‌وار به خرمنِ زندگی خصوصی این و آن می‌زنند، عفت عمومی را جریحه‌دار نمی‌کنند؟!
این همه به کنار، در تمامی این سال‌ها ما همواره تبیین و تدوین حقوق شهروندی را از دولت خواسته‌ایم اما غافل از این‌که حقوق شهروندی چنان که از نامش پیداست نخست از شهروند یعنی از تک‌تک ما شروع می‌شود و متاعی نیست که تنها از سوی دولت پیشکش شود. این حق هر شهروندی است که در صورت خطاکاری، مجازاتی متناسب با فعل خطایش ببیند. در ماجرای اخیر قوه قضائیه و نیروی پلیس به تندی وارد عمل شده و موضوع با گذاردن وثیقه و... فیصله پیدا کرد؛ اما در این میان، آنچه از دست شد، حقوق شهروندی بود که مجازاتی بسیار بیشتر از عملی که مرتکب شده بود، تاب آورد. به راستی حجم زخم زبان‌ها و ناسزا‌ها و توهین‌هایی که در رسانه‌های مجازی نثار دروازه‌بان تیم تهرانی شد، با خطایش تناسب داشت؟ آیا حق او نبود که تنها در برابر مقامات قضائی پاسخگو باشد و دست کم از سوی برخی همشهریان و هموطنانش با متانت بیشتری رو در رو شود؟ و باز آیا این از حقوق مسلم هر شهروندی (هرچند خطاکار) نیست که از متلک‌پرانی، نا‌سزاگویی و بازی شدن با آبروی خانواده‌اش درامان باشد؟!
ارسال نظر