عابدینی، مرد هزار موضع

هفته نامه تماشاگران امروز: سال ها از آخرین افتخارات عابدینی به عنوان یک مدیر ورزشی می گذرد و او در این سال ها به قهرمان بلامنازع مصاحبه های ضد و نقیض تبدیل شده است. مردی که فاصله تمجید و تقبیح افراد در صحبت هایش، گاهی از چند روز هم کمتر هستند و این پتانسیل استثنایی را دارد که ظرف چند روز همه جملات مصاحبه هایش را دور بریزد و مواضع اش را کاملا تغییر بدهد.

عابدینی جزو مدیران تاثیرگذار فوتبال به حساب می آید و این چرخش های ناگهانی می توانند روی انتخاب رییس بعدی فدراسیون هم تاثیرگذار باشند. عابدینی در آخرین مصاحبه اش روز 23 بهمن تلویحا از کفاشان در مقابل وزارت ورزش حمایت کرده و به فارس گفته اگر او در انتخابات شرکت کند، بقیه کاندیداها شانسی نخواهند داشت: «کفاشیان خیلی تحت فشار است و داریم در حق او جفا می کنیم. سیستم وزارت ورزش عزم خود را جزم کرده تا آقای کفاشیان را بردارند و دوستان می دانند اگر کفاشیان بیاید بار دیگر رییس می شود.»

البته سابقه عابدینی نشان داده تا 11 اردیبهشت، زمین هر روز برای او می چرخد و زیاد نباید روی این سبک موضع گیری هایش حساب کرد.


دشمن فوتبال

در مجمع انتخاباتی سال فدراسیون، عابدینی به شدت از کفاشیان دفاع کرد و یکی از عوامل مهم پیروزی او بود. استدلال عابدینی برای این حمایت لزوم ثبات مدیریت بود اما تنها مدتی بعد عابدینی تبدیل به منتقد شماره یک کفاشیان شد و راهکار نجات فوتبال را رفتن او دانست. عابدینی ۲۹ آبان ۹۱، در گفتگو با فارس تاکید کرد که کفاشیان دشمن فوتبال نیست: «کفاشیان را دشمن فوتبال نمی دانم بلکه او یک مدیر بحران زده است که برای نجاتش باید به او راهکار ارائه دهیم.»

اول شهریور ۹۳ عابدینی در مصاحبه ای دیگر با ایسنا فعل «نیست» را به «است» تغییر داد: «فوتبال ایران این همه دشمن دارد و آن وقت کفاشیان به جای آنکه با این دشمنان بجنگد، خودش به دشمن فوتبال تبدیل شده است.»

دوست موقتی

مواضع عابدینی درباره ماندن و رفتن کفاشیان هم همینقدر متنوع بوده اند. او در تاریخ ۲۷ مهر ۹۳ با اطمینان به ورزش سه گفت دوران کفاشیان تمام شده است. «وقت رفتن کفاشیان فرا رسیده و اگر او حالا از کار برکنار نشود، برای انتخابات سال دیگر هم خودش را کاندیدا می کند.» هشتم آبان همان سال، عابدینی در گفتگو با فوتبال ایران خودش را به عنوان حامی اصلی کفاشیان معرفی کرد: «اگر قرار باشد جلسه ای درباره صلاحیت یا رد صلاحیت کفاشیان انجام شود، من مانند مجمع سال ۱۳۹۰ می ایستم و یک تنه از او دفاع می کنم.»

کارلوس کی روش

شکست خانگی تیم ملی برابر ازبکستان، عابدینی را در صف منتقدین کی روش قرار داد. آقای مدیر اما حتی تا پایان مرحله گروهی صبر نکرد و بعد از پیروزی تیم ملی بر قطر، انتقادش از سرمربی پرتغالی را پس گرفت. بیستم تیر ماه سال ۹۳ امیرخان در گفتگو با باشگاه خبرنگاران عملکرد تیم ملی در جام جهانی را مثبت ارزیابی کرد و حفظ کی روش را تصمیمی منطقی دانست. سوم شهریور همان سال و بعد از بازگشت کی روش، عابدینی به یک خبرگزاری گفت: «کی روش دورش را زد و دید مشتری ندارد و به همین خاطر به ایران برگشته!» او مدتی بعد اعلام کرد که اگر جای کفاشیان بود، کی روش را برکنار می کرد؛ چرا که تیم ملی با قلعه نویی و مایلی کهن به ۴ امتیاز در جام جهانی برزیل می رسید!

داستان کاکل و دربی

«پرسپولیس امروز با حضور چند بازیکن جوان که قطعا به فکر درست کردن کاکل سرشان هستند می خواهد به مصاف استقلال برود.» این بخشی از صحبت های عابدینی قبل از دربی رفت فصل گذشته بود. او به شدت به بازیکنان پرسپولیس تاخت و آنها را فاقد «غیرت و تعصب» دانست. برخلاف تصور عابدینی، قرمزها موفق به شکست استقلال در این دربی شدند تا مدیر اسبق باشگاه ناگهان این پیروزی را نتیجه «هنر بازیکنان پرسپولیس» بداند؛ «همان ها که در مصاحبه او بی غیرت خطاب شده بودند.

جنگ بکنیم، نکنیم؟

وقتی دعوای تلویزیون و فدراسیون بر سر حق پخش مسابقه های لیگ بالا گرفت، عابدینی چندین مصاحبه انجام داد. او دست روی این نکته گذاشت که کفاشیان چاره ای جز جنگیدن با تلویزیون ندارد و نباید به هیچ قیمتی اجازه ورود دوربین ها به ورزشگاه ها را بدهد. عابدینی حتی صداوسیما را اینطور تهدید کرد: «اگر دوربین ها با زور وارد ورزشگاه شوند، مسابقات لیگ برتر را لغو می کنیم.»

با شناختی که از عابدینی به دست آورده ایم، عجیب نبود که او آبان ماه ۹۳ در غرفه ایسنا در نمایشگاه مطبوعات در مسیر مخالف حرف های قبلی گام بردارد. امیر عابدینی این بار در قامت مدافع سرسخت صداوسیما و منتقد جدی کفاشیان ظاهر شد: «در یک جلسه که آقایان تاج، کاظمی، بهروان، حسن پور و دوستان ما بودند به آقای کفاشیان گفتم وارد این جنگ نشویم که بازنده خواهیم بود. قانونمندی در کشور ما کمی متفاوت است. صداوسیمای خصوصی نداریم که رقیبی برای صداوسیمای ما باشد، پس اجازه دهیم بازی ها پخش مستقیم داشته باشند و ما آگهی ها را گران تر کنیم اما آقای کفاشیان چون می خواست پول خالصی که به دست خودش می رسد بیشتر شود، قبول نکرد.»

هیات مدیره از عالی به افتضاح

هشتم اردیبهشت ماه سال گذشته، عابدینی اعتقاد داشت باید به اعضای هیات مدیره پرسپولیس فرصت داد: «افرادی که به عنوان عضو هیات مدیره پرسپولیس انتخاب شده اند افراد سالم و خوبی هستند.» این جمله ای بود که مدیرعامل اسبق پرسپولیس درباره اعضای جدید هیات مدیره، نقل کرد. او اشاره داشت که اصلا لزومی به فوتبالی بودن اعضای هیات مدیره نیست.

کمتر از ۶ ماه قبل، وقتی مدیرعاملی باشگاه به عابدینی نرسید، او یک چرخش دیگر را تجربه کرد و این جمله را درباره هیات مدیره باشگاه گفت: «به صراحت می گویم دوستان می خواهند پرسپولیس را به نابودی بکشانند.»

امیرخان درباره هیات مدیره مصاحبه های دیگری نیز انجام داد: «در رفت و آمد دولت ها آدم هایی به وجود می آیند که معلوم نیست از کجا آمده اند. کسی نمی داند چرا آمده اند تو چرا در این مسئولیت ها قرار می گیرند. برای من جای سوال است که این آدم ها چطور اختیار دارند هر تصمیمی می خواهند بگیرند.»

فقط رویانیان موفق بود، فقط کاشانی موفق بود؟

«در بین مدیران پرسپولیس، بعد از من فقط رویانیان موفق بوده و دیگران نتوانسته اند کاری بکنند.» این جمله پاسخ عابدینی به مورد تمجید قرار گرفتن از طرف محمد رویانیان بود. عابدینی اما مدتی بعد این موضع را نیز تغییر داد تا تاکید کند که از ۱۴ مدیر بعد از دهه هشتاد در پرسپولیس فقط و فقط حبیب کاشانی موفق بوده و دیگران ناموفق بوده اند.

نظر امیر عابدینی در مورد حبیب کاشانی نیز بعد از انتخاب او به عنوان مدیر تیم ملی امید با چنین تغییر جالبی روبرو شد: «آقای کاشانی که اتفاقا معلم خوبی است چه بضاعتی در فوتبال ایران داشته است؟ آیا غیر از این بود که او با لابی سیاسی به عنوان مدیرعامل پرسپولیس انتخاب شد؟ من فکر می کنم علی کفاشیان در دادوستدها مشکل دارد و گرفتاری ایجاد کرده است. کاشانی هیچ تخصصی در فوتبال ندارد و نمی دانم بعضی انتخاب ها چه معنایی دارند. چرا نباید حاج رضایی و امثال او که سابقه ورزشی روشنی دارند، انتخاب می شدند.»