وقتی منچستر در آنفیلد بود
در بیستم آگوست ۱۹۷۱ آرسنال که پیش تر در فینال جام حذفی تیم بیل شنکلی را شکست داده بود، گام به آنفیلد گذاشت اما تیم صاحبخانه لیورپول نبود، بلکه منچستر یونایتد بود.
هواداران یک نیمه اول بی حال را در شرایطی شاهد بودند که تیم یونایتد در پی پیدا کردن خود با حضور مارک اوفارل سرمربی جدید (مربی آینده تیم ملی ایران) پس از استعفای مت بازبی در ژوئن ۱۹۷۱ بود. بازی به همین شکل پیش ميرفت که فرانک مک لینتاک (مدافع آرسنال بین سالهای ۶۳ تا ۷۴) دروازه را باز کرد. اما تیم اوفارل با درخشش جرج بست در نیمه دوم به بازی برگشت. او دروازه دروازهبان آنها باب ویلسون را روی پاس آلن گاولینگ (مهاجم یونایتد بین سالهای ۶۶ تا ۷۲) باز کرد. شادی هواداران یونایتد در آنفیلد به عنوان هواداران تیم صاحبخانه؛ اتفاق نادری است، درست است؟ در شرایطی که بست دیگر زنده نیست، به سراغ گاولینگ رفتیم.
یادم نیست. با چه تیميبازی داشتیم؟ یادش انداختم که آن تیم آرسنال بود. یونایتد در آنفیلد به عنوان استادیوم خانگی بازی کرد؟ بیخیال! او اینها را گفت در شرایطی که واقعا مطمئن بود که این اتفاق رخ نداده است. اما تصویرهای آرشیو گاردین در آگوست ۷۱ نشان ميدهد که او چطور در کنار ویلسون در حال شادی کردن مقابل جایگاه آنفیلد رود اند است.
آیا دیوید سدلر یادش هست؟ او به عنوان رهبر در دفاع یونایتد حضور داشت. من بازی کردم؟ یادم نیست. شاید الکس (استپنی؛ دروازه بان وفادار یونایتد) یادش باشد. او حافظه بهتری دارد.
استپنی توپی را از جرج آرمسترانگ وینگر ریز نقش حریف در نیمه دوم مقابل کاپ گرفت تا بازی ۱-۱ باقی بماند. او تنها دروازه بان تاریخ یونایتد است که از حمایت کامل در آنفیلد برخوردار بود. به شکلی مبهم یادم هست که باید دو بازی را خارج از اولدترافورد انجام ميدادیم اما بازیها را یادم نیست. او چهارصد بازی برای یونایتد انجام داده. احتمالا باید توطئه ای برای پنهان کردن آن بازی وجود داشته باشد! فکر ميکردم که تنها یک بار (دسامبر ۶۹) در آنفیلد پیروز شده بودم.حالا ميتوانم بگویم که دو بار آنجا پیروز شده ام. تنها دیداری که یادم هست خارج از خانه بازی کردیم بازی با پلیموث (پس از جنجال هواداران یونایتد در فرانسه پس از تساوی ۱-۱ مقابل سنت اتین در سال ۷۷) است.
بابی چارلتون گل دوم را روی یک ضربه آزاد به ثمر رساند. برایان کید مربی فعلی باشگاه سیتی، گل سوم را به ثمر رساند و بازی را کشت.
جرج اسفتن، معروف به صدای آنفیلد، گوینده ورزشگاه است. او از معدود نفراتی بود که آن بازی را یادش مانده است؛ آن هم چون شغلش را یک هفته پیش از آن بازی به دست آورده بود. هنوز یادم هست که نیمياز آنفیلد خالی بود. تازه کارم را شروع کرده بودم و آن بازی در جمعه شب، کمياضافه کاری در سکوت و صلح بود.
حکایت پخش شعار شما هرگز تنها گام برنخواهید داشت، چه ميشد؟ سومین دیدار من در این شغل بود. نميتوانم به کتاب مقدس سوگند بخورم اما تقریبا مطمئنم که آهنگ YNWA پیش از شروع بازی پخش نشد. آن، شعار ما از سال ۶۳ بود. عجیب بود که آنفیلد به عنوان زمینی بی طرف در نظر گرفته شد اما من خوشحال بودم که آن هفته دستمزد بیشتری خواهم داشت.جوان بودم، تازه ازدواج کرده بودم و در حال پس انداز بودم تا خانه ای بخرم. یادم نیست که هیچ مشکلی پیش آمده باشد. دشمنی بین دو باشگاه در آن زمان مانند بعد ترها نبود. پس خوب بود که بدون نگرانی از نتیجه، بازی را ميدیدم. اگر این روزها بود، آرسنال را تشویق ميکردم اما این روزها بازیها پشت درهای بسته برگزار ميشود.
اتحادیه منچستر را با آنفیلد فرستاد تا هواداران نسبت به رفتاری که آن روزها نشان ميدادند تنبیه شوند. پیتر رابینسون مدیر وقت باشگاه لیورپول که برای سر و سامان دادن آن بازی با اتحادیه همکاری کرده بود، توضیح داد که در آن زمان دشمنی خاصی بین دو باشگاه وجود نداشت.
رابینسون گفت: وقتی کارم را در دهه شصت شروع کردم رقیب ما اورتون بود. بعدها بود که رقابت اصلی تغییر پیدا کرد. وقتی منچستر یونایتد دوباره ظهور کرد، رقیب اصلی آنها شدند، پیش از آن یادم هست که یک بار (۱۹۷۴) سقوط کردند و اوقات بدی را سپری ميکردند. یادم هست که کاپ، هواداران آنها را در دل خود جا داد. اتفاقی که در این روزها امکان رخ دادن آن وجود ندارد.
جنگها بین هولیگانها هنوز هم وجود دارد اما آن روزها داستان به گونه ای بسیار متفاوت بود. گزارش صبح گاردین خبر از اخراج حدود صد هوادار از استادیوم از سوی پلیس ميداد. خبر از شیشههای شکسته خانههایی در حوالی استادیوم ميداد. خبر از ششصد نفر افراطی که بازداشت شده اند. برخی دیگر که با آجر به جان گروهی از هواداران رقیب افتاده اند و در نهایت جمعی که به خیابان لایم برده شدند تا با قطار به منچستر بازگردند.
اریک تاد نویسنده مطرح گاردین در آن سالها در گزارش خود از بازی نوشت که رفتار آنها در کاپ خجالت آور بود. بار دیگر گروهی مشخص، دست به وحشی گری زدند. این روانپریشها؛ آماتور یا حرفه ای ساعات زیادی را صرف پریشان کردن مغز خود کرده اند تا گروهی دیگر که قصد لذت بردن از فوتبال را داشتند را تحتالشعاع قرار دهند. تا تیمها وارد شدند هواداران جوان دوان دوان وارد زمین و قسمتی شدند که تیم یونایتد در حال گرم کردن خود بود. پلیس ناامیدانه تمام تلاش خود را به کار بست و هر تعداد از آنها را که ميتوانست از ورزشگاه اخراج کرد.
لیورپول پانزده درصد از مبلغ فروش ۲۷۶۴۹ بلیت بازی را دریافت و اتحادیه یونایتد را مجبور کرد که ضرر و زیان آرسنال را هم جبران کنند که در فصل گذشته دیدارشان مقابل حریف با ۴۶ هزار نفر تماشاگر برگزار شده بود و درصدی از حق فروش بلیت آن تعداد هوادار را دریافت کرده بودند.
ارسال نظر