این سکوت حق هواداران استقلال نیست

ایران ورزشی: انگار قرار نیست حالا حالاها استقلالی‌ها روزه سکوت خود را بشکنند. از شامگاه جمعه به این سو، یعنی بعد از آن که محسن ترکی سوت پایان شهرآورد هشتاد و دوم را به صدا درآورده، سکوت عمیقی باشگاه استقلال را فراگرفته و مهر یک سکوت کشدار لب آبی‌ها را به هم دوخته است. در این ۲۴ ساعت، از مدیرعامل گرفته تا کادر فنی و بازیکنان همگی روزه سکوت گرفته‌اند و هیچ کس حاضر نیست لب بگشاید و سوالی را پاسخ بدهد! البته در این میان زمزمه‌ای به گوش رسید مبنی بر اینکه «از قبل در باشگاه استقلال قرار گذاشته بودند حتی در صورت پیروزی در شهرآورد هم مصاحبه‌ای نکنند»؛ جمله‌ای که خوشبین‌ترین آدم‌ها هم باورش نمی‌کنند. قولی که سرخ‌ها به ریشخند می‌گیرند و به آن می‌خندند و آبی‌ها نیز به تأسف سرتکان می‌دهند و در دل می‌گویند: «عاقلان دانند». در هر حال روزه سکوت استقلالی‌ها همچنان ادامه دارد و در هیچ روزنامه و خبرگزاری و سایتی، خبری از اعضای این تیم نیست. گذشته از سخنان کوتاه و به الزام پرویز مظلومی بعد از بازی، مجید صالح، دستیار مظلومی، تنها کسی بوده که در چند جمله کوتاه از هواداران استقلال عذرخواهی کرده است. طبعا همه هواداران فوتبال بخصوص استقلالی‌ها از چرایی چنین تصمیمی می‌پرسند و به دنبال جوابی برای آن می‌گردند.

لابد این هم از آن دست تصمیمات مدیریتی و استراتژیک مدیرعامل محترم باشگاه استقلال است و در امتداد تصمیم‌گیری‌های قبلی‌شان. ایشان پیش از این و در طول فصل نیز دستور داده بود که بازیکنان و کادر فنی مطلقا از مصاحبه با مطبوعات و خبرگزاری‌ها بپرهیزند و برای خاطیان جریمه‌های سنگین در نظر گرفته بود اما ناگفته پیداست که چنین تصمیماتی نه تنها حرفه‌ای نیستند، بلکه حتی می‌توان گفت اخلاقی هم نیستند. کدام تیم بزرگی را در دنیا می‌شناسید که مدیرانش بعد از شکست، درها را به روی خود ببندند و قضیه را به سکوت برگزار کنند. نیازی به فهرست کردن نمونه‌ها نیست. کیست که نداند هر بازی دو سر دارد که یکی برد و دیگری باخت است و قرار هم نیست بازنده‌ها را سر ببرند.

از سوی دیگر هواداران و هواخواهان تیم استقلال حق دارند که دلایل این ایستایی و بازی ضعیف روز جمعه و نتیجه‌ای را که رقم خورده است، از زبان آنها بشنوند. گذشته از این‌ها باید به مسوولان باشگاه استقلال یادآور شد که در دنیای امروز که هیچ سوالی برای طولانی‌مدت بی‌جواب نمی‌ماند و افکار عمومی در عطش دانستن و حل معادلات پیدا و پنهان، هیچ مرزی نمی‌شناسد، دم فروبستن، گارد گرفتن در برابر اذهان عمومی و پاک کردن صورت مسأله نه تنها هیچ دردی را دوا نمی‌کند بلکه بیشتر بر سوءتفاهم‌ها می‌افزاید.

روی سخن در این یادداشت نه با بازیکنان استقلال (که از پیش از این نیز حق مصاحبه نداشتند) بلکه مشخصا با مدیرعامل و سرمربی این تیم است که تصور می‌کنند، خزیدن به گوشه صندوقخانه و روی پوشیدن از هواداران و توضیح ندادن درباره مسائلی که منجر به این نتیجه شده و سر باز زدن از پوزشی نه از سر تعارف، بلکه از سر صداقت و صراحت، بهترین گزینه ممکن است.